بازیگر سریال «پریا» میگوید ترجیح میدهد شخصیتی با جزئیات بیشمار داشته باشد و در آن جزئیات خود را نشان بدهد.
به گزارش سینماسینما، عمار تفتی بازیگر که در شبهای گرم تابستان با سریال «پریا» از شبکه سه سیما مهمان خانهها میشود، درباره فعالیتهای خود به خبرنگار هنرآنلاین گفت: این روزها مشغول تمرین برای اجرای یک تئاتر هستم، ولی هنوز زمان اجرای آن مشخص نیست و تنها تمرین میکنیم.
وی درباره نقشی که در سریال «پریا» ایفا کرده است بیان کرد: برایم ناگزیری و ناچاری این شخصیت جالب بود. این شخصیت اصلاً آدم بدی نیست، اما به هر عملی که دست میزند، منجر به اتفاق بدی میشود. این برایم جذاب بود و فکر میکردم خیلی از افراد دور و برمان در حیطه این شخصیت هستند و نمیخواهند آدم بدی باشند و اصلاً آدم بدی نیستند، بلکه موقعیتها اعمال آنها را برای ما بد تعریف میکند. این را میدیدم که گهگاه با دانستن جزئیات زندگی افراد شاید قضاوتمان درباره آنها تغییر کند. اولاً که امثال این آدمها خیلی در اطراف و جامعه ما زیاد است. اینکه چه طور این شخصیت را بازی کنیم که مردم آن را باور کنند، اهمیت دارد. این سختیها و چالشها کار را برایم جذاب کرد و خود ذات این شخصیت هم برایم جذاب است. شاید در پایان آدمها به این نتیجه برسند که قبل از عمل به کارشان بیشتر فکر کنند.
بازیگر فیلم سینمایی «مزارشریف» همچنین درباره استفاده از مابهازای بیرونی و مشاوره برای ایفای این نقش نیز اظهار کرد: اگر بخواهم حقیقت را به شما بگویم برای رسیدن به شخصیت شهرام چندان مشاوره طولانی اتفاق نیفتاد و آقای سهیلی زاده نقش را به من واگذار کرد و یک ماه، درگیر این شخصیت بودم و فیلمنامه را میخواندم. تنها چند جا نکات ظریفی را به من تذکر دادند. یادم میآید ۱۰ روز اول استرس داشتم و به شدت تلاش داشتم نظر آقای سهیلی زاده را جلب کنم. بعد از یک هفته و طفره رفتن آقای سهیلی زاده برای کاری که انجام میدهم، توانستم به این باور برسم که به درستی در حال اجرای آن هستم و بعد از آن بسته به پلان هدایتهای ظریفی داشتند.
تفتی درباره علاقهمندی خود به ایفای نقشهای خاکستری نیز گفت: از دوران نوجوانی و جوانی همه دغدغهام این بود که به هیچ عنوان نمیتوانیم قضاوتی درباره آدمهای اطرافمان انجام دهیم. خیلی زود به این باور رسیدم که همه آدمهای اطراف ما در حال تغییر هستند و ما حق نداریم قضاوتی درباره آنها انجام دهیم. این جریان خاکستری بودن تمام آدمها را برای من مشخص کرد و من باور کردم که همین طور است و آدمها نه خیلی خوب و نه خیلی بد هستند. بهترین آدمها در موقعیتی ممکن است بدترین واکنش را از خود بروز دهند. فکر میکنم آدم واقعی همین است. علاقهام نسبت به شخصیتهایی است که واقعیترند و فکر میکنم اگر خیلی خوب یا بد باشند، تیپ خیلی خوب یا بد را به عهده میگیرند و دیگر شخصیت نیستند. به طور شخصی بازیگر تیپ نیستم و ترجیح میدهم شخصیتی با جزئیاتی بیشمار داشته باشم و در آن جزئیات خود را نشان بدهم.
بازیگر مجموعه «میوه ممنوعه» با اشاره به اینکه کارگردانی برایش نوعی عشق محسوب میشود عنوان کرد: کارگردانی کردن برایم یک عشق به حساب میآید و از کودکی عاشق این حرفه بودم. خیلی خوشحالم بازیگرم و فکر میکنم شغلم عامل رستگاریام از گذشته تا به حال بوده است. بازیگری حرفه من است و از این راه زندگیام را میگذرانم. در حال حاضر کارگردانی کردن برایم نوعی عشق است که اگر یکبار انجام دهم برایم کفایت میکند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تمدید اجرای «دردنوشان»
- فصل اول «ملکه گدایان» در ایستگاه پایانی
- ادامه تصویربرداری فصل دوم «ملکه گدایان» پس از کاهش کرونا
- سریال «جلال۲» از فردا شب به شبکه یک میآید
- روزهای پایانی تصویربرداری فصل دوم سریال «جلال»
- محمدرضا فروتن و میترا حجار در «نیلگون»
- «پنجرهای رو به آسمان» روی صحنه میرود
- تلویزیون خط قرمزهایش را کم میکرد، «شهرزاد» هم قابل پخش بود/ گفتوگو با نویسنده «مانکن» و یک پیشبینی
- «تیغ و ابریشم»/ نگاهی به قسمتهای نخست سریال مانکن؛ نمایش لاکچریها
- پیش تولید سریال نمایش خانگی «مانکن» آغاز شد
- تصویربرداری «هست و نیست» ادامه دارد/ شقایق فراهانی جلوی دوربین
- سیامک اطلسی: بیشتر خودم را دوبلور میدانم تا بازیگر
- شقایق فراهانی و عنایت بخشی در «هست و نیست» سهیلیزاده
- «هست و نیست» از نیمه گذشت
- «هست و نیست» به خانه فرهاد رفت/ ادامه ضبط در لوکیشن جدید
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه






خیلی خوب بازی کردین منم یزدیم بیاین یزد درخدمت باشیم