سینماسینما، محسن جعفری راد
همه ما، سالها پروسه دریافت پروانه ساخت برای فیلم بلند داستانی را می دانیم. یا باید فیلم کوتاه ساخته باشی، البته نه برای دل خودت و خانواده ات! بلکه یک جشنواره تخصصی، حداقل قبولش کرده باشد، یا فیلم مستند که در جشنواره تخصصی پذیرفته شده باشد یا دستیار کارگردان در فیلم بلند باشی و یا دارای سواد سینمایی و در واقع مجموعه اینها. تا جایی که حداقل من یکی در چند سال اخیر، جشنواره فیلم کوتاه تهران و جشنواره مستند سینما حقیقت را دنبال کرده ام و ده سال است در بیش از بیست نشریه تخصصی و عمومی- از مجله فیلم تا روزنامه شرق – مطلب سینمایی می نویسم، محمد امین کریم پور هیچ کاری در این جشنواره ها نداشته. درباره تحصیلات هم، در کدام دانشگاه تحصیل کرده که کسی او را نمی شناسد؟! نه همکلاسی معتبری و نه استاد معتبری که این روزها مثلا از ایشان دفاع کند! از نسبت دادن انتقادات به «حرف مفت» از طرف ایشان، میزان سوادشان مشخص است.
با حرف زدن که نمی شود چیزی را ثابت کرد. بهتر است مصداقی بحث کنیم. چه جوانانی که تمام ویژگی های فوق را داشته اند، حتی نمونه کارهایشان در جشنواره داخلی و خارجی جایزه گرفته اما، همچنان پشت خط قرمز پروانه ساخت گرفتار شده اند.
چند مثال هم بزنیم بد نیست. کاظم ملایی فیلم های کوتاه موفقی مثل منها و دیلیت ساخت، جوایز متنوعی کسب کرد و اولین فیلمش با نام کوپال را ساخت که موفق بود و فیلم دومش با نام گورکن نیز در جشنواره معتبر شانگهای نمایش داده شد. کاوه مظاهری فیلم های کوتاه و مستند ساخت که مثلا روتوش جزو موفق ترین فیلم های یک دهه اخیر محسوب می شود و حالا فیلم اولش با نام بوتاکس را می سازد و نمونه متاخرش محمد کارت، فیلم های مستند و کوتاه ساخت، جوایز ارزشمندی گرفت و فیلم اولش با نام شنای پروانه را ساخت که کاملا موفق بود. پس یعنی ما با طی کردن سلسله مراتب مشکلی نداریم. اینکه یک شاخ اینستاگرامی (به قول خودشان)، ناگهان مجوز کارگردانی می گیرد که نه اهالی رسانه و نه سینما او را با کارهای سینمایی اش نمی شناسند، جای تعجب دارد. شما صورت مسئله را پاک نکنید. موظف هستید پاسخ بدهید. منتظر می مانیم،حداقل خیال می کنیم که پاسخ قانع کننده می دهید که «خیال تنها راه زنده ماندن است»!
نکته آخر اینکه چون جناب طباطبایی نژاد به نوعی، پاسخ به انتقادات چرایی این مجوز کارگردانی را به جناب جیرانی واگذار کرده اند،از ایشان به عنوان استاد مسلم سینما، توقع پاسخ مستدل داریم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
- مردی برای همیشه/ در ستایش فریدون جیرانی
- فیلمساز کاشتنی نیست، نسل انقلابی هم ساختنی نیست/ گفت و گوی جیرانی با میرکریمی درباره فیلم «نگهبان شب»
- سینمای ایران؛ دگرگونی یا ویرانی؟/ جیرانی، عسگرپور، کثیریان و فرشباف از آینده فیلمسازی میگویند
- همزمان با آخرین پاتوق فیلم کوتاه در تابستان ۱۴۰۱؛ پوستر سیونهمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران رونمایی میشود
- چرا لمپنها به سینما بازگشتند؟ | فریدون جیرانی: از باخت اصولگرایان در مجلس ششم شروع شد
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- رمز و رازهای سر به مهر/ نگاهی به فیلم «گورکن»
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





