سینماسینما، مرتضی رنجبران
رونمایی از روز صفر به عنوان اثری با مضمونی جاسوسی معمایی نوید روزهای خوبی را برای سینمای ایران می دهد.
سینمای ایران سال هاست با قهرمان و قهرمان پروری بیگانه شده و هرآنچه دیده می شود اغلب آثاری است که رنگ و لعاب پرده برداری از اتفاقات اجتماعی دارند و در همهمه آثار بی جان اینروزهای سینمای ایران، روز صفر با تلاشی قابل تقدیر برای معرفی یک قهرمان است و دمی دیگر به پیکر سینمای ایران می دهد.
در نگاه نخست موضوع مطرح شده در فیلم روز صفر برای مخاطب به خودی خود جذاب است. روایت یک تروریست که مردم ایران بخوبی او را می شناسند اما بوده آثار بسیاری که مضمون به ساختار فیلم غلبه کرده و اثر الکن مانده است.
نمونه چنین آثاری در ساخت فیلم از شخصیت های شهید بسیار زیاد است و سوژه های ناب بسیاری قربانی ساختار ضعیف شده که از جمله این آثار می توان به ساخت فیلم برای شهید کاوه و برونسی و… اشاره کرد.
روز صفر اما به سراغ مضمونی امنیتی می رود. امیر جدیدی به عنوان یک مامور امنیتی بازی قابل قبولی در اثر دارد و آمادگی جسمانی وی به ایفای نقش کمک کرده است.
سعید ملکان در این فیلم تلاش کرده شخصیت قهرمان را گنگ و مبهم جلوه دهد که این مهم بر جذابیت های او می افزاید.
بزرگترین مشکل فیلم ملکان شاید عدم تساوی پرداخت به کاراکتر ریگی است و این مهم مانع از شکل گیری ضد قهرمان در روز صفر می شود.
هوشمندی و زیرکی ریگی در این فیلم تا حدی تصویر شده اما تمرکز بیش از حد فیلمساز به قهرمان موجب شده ضد قهرمان به چشم نیاید.
جلوه های رایانه ای فیلم از دیگر مشکلات اثر است چراکه در بسیاری از بخش ها بخصوص در بخش هوایی دارای ضعف های جدی است.
فیلمساز با توجه به نگاه های غیرمنصفانه که در اغلب فیلم هایی با موضوعات اینچنینی به منطقه سیستان و بلوچستان وجود دارد تلاش کرده در این ورطه نیفتد و روایت در پاکستان رقم می خورد. همچنین گنجاندن یک نیروی بلوچ در مقابله با گروه های تروریستی و اشاره به قربانی شدن مردم سیستان و بلوچستان به دست تروریست ها، هوشمندی فیلمساز در احترام و تکریم و نمایاندن مظلومیت مردم سیستان و بلوچستان است.
شجاعت سعید ملکان قابل تقدیر است که در نخستین اثرش سراغ سوژه ای ملتهب رفته است. سوژه ای که سالها به دلیل ساخت انبوه آثار هالیوودی از سوی فیلمسازان مورد توجه قرار نمیگیرد چراکه همواره ترس از این مهم وجود دارد که اثر مقبول مخاطب نیفتد و کار به سرانجام مورد نظر نرسد.
به هرحال فیلم روز صفر از بهترین های جشنواره امسال است. درجایی که سینمای ایران اسیر آثار آپارتمانی و اجتماعی و گاه اجتماعی نماست فیلم روز صفر اتفاقی تازه محسوب می شود و حتی امیر جدیدی به عنوان قهرمان این اثر را می توان در قالب مضامین جاسوسی دیگر در سینما ماندگار کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نتفلیکس دستور ساخت اولین سریال رابرت دنیرو را داد
- تقابل تجارت و واقعیت/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- ۱۰ میلیارد تومان در ۱۰ روز؛ سهم سه فیلم تازه اکران شده در گیشه سینماها
- نگاهی به فیلم «روز صفر» ساخته سعید ملکان
- «روز صفر»؛ مرز باریک صعود و سقوط
- آمار فروش فیلمهای اکران نوروزی/ یک شروع کمرمق
- «دینامیت» اکران میشود
- صدور مجوز نمایش برای ۲ فیلم/ «بندر بند» منیژه حکمت پروانه نمایش گرفت
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





