محسن جعفری راد_ پیمان قاسم خانی در خوب ، بد، جلف به شکل جذابی با مدیوم سینما و همکارانش شوخی کرده، ژانر فیلم پلیسی از نوع ایرانی اش را به هجو کشیده و با درک بالایش از شوخی نویسی به ویژه در دیالوگ ها لحظاتی مفرح خلق کرده است.
شیمی رابطه پژمان جمشیدی و سام درخشانی هم به خوبی شکل گرفته و در زمان بندی لحظات کمیک موثر کار کرده اند.
تنها ضعف فیلم افت ریتم و ضرباهنگ در نیمه های آن و برخی سکانس های زاید مثل حضور امیر مهدی ژوله و اجرای موسیقی توسط دی جی است که می شد با تدوینی بهتر و انسجامی بیشتر به ریتم آن سر و شکل مناسب تری داد، اما با وجود این ضعف به عنوان یک فیلم سرگرم کننده ، تماشای آن قابل توصیه است.
ماجرای نیمروز
از لحاظ ساختاری جزو بهترین فیلمهای چند سال اخیر است.فرم بصری مبتنی بر شکار لحظه ها با حرکات پرتنش دوربین و پیرو آن فضاسازی پرتعلیق، بازی های به شدت ریالیستی و طراحی صحنه و لباس مهندسی شده فیلم ، آن را به عنوان یک فیلم لذت بخش در اجرا معرفی می کند.
ماجرای نیمروز برگ برنده های زیادی دارد. از بازی هادی حجازی فر گرفته تا پایان بندی متناسب با داستان پردازی فیلم که فراتر از آگاهی بخشی نسبت به بخش مبهم مانده سیاسی کشور،توانایی سرگرم کردن مخاطب را به خصوص با لحظات کمدی ریزبافتش به خوبی دارد.
آباجان
روابط و اتمسفر خانواده ها در کوران جنگ و بمباران ، جزو موقعیت هایی است که در سینمای جنگ کمتر به آن پرداخت شده است که هاتف علیمردانی در آباجان سعی کرده سویه های پنهانی از این موقعیت های ملتهب را به تصویر بکشد.
مهمترین نقطه قوت فیلم انسجام ساختاری به ویژه در کار بازیگران است که در راس آنها فاطمه معتمدآریا یکی از فرازهای کارنامه اش را ارایه کرده است.علیمردانی همواره در فیلمهایش ثابت کرده که تبحر خاصی در هدایت بازیگران دارد -نمونه پررنگش باران کوثری در کوچه بی نام- و در آباجان نیز این توانایی به ثمر نشسته است. معتمدآریا به شخصیتی جان بخشیده که نمودار حسی از سکوت تا استیصال و فریاد را به خوبی ترسیم می کند.
فضاسازی فیلم هم کمتر غیر قابل انطباق با ما به ازای بیرونی است.از شکل معماری خانه گرفته تا باند صوتی فیلم که به دقت چیده شده اند.
شاید اگر کمی به تنه لاغر روایت افزوده می شد و شخصیت ها غیر از آباجان و معلم مدرسه ، پرداخت بیشتری داشتند با فیلم بهتری رو به رو بودیم اما در همین شکل کنونی هم آباجان به عنوان بازتابانده احساسات و عواطف خانواده های درگیر جنگ موفق عمل می کند و می توان در کنار دو فیلم کمدی و سیاسی، تماشای این درام دفاع مقدس را نیز پیشنهاد داد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رنج زیر پوست محسن/ در یادبود محسن جعفری راد
- محسن جعفری راد درگذشت
- «طلای قهوهای»، روایتی از پایتخت فندق ایران
- کارگردان «رنج زیر پوست»: این فیلم را در حمایت از زنان، دختران و حقوق انسانها ساختهام/ نقد دیکتاتوری مردسالارانه
- مستند «رنج زیر پوست» در گروه هنروتجربه اکران میشود
- «طلای قهوهای» قصه فندقهای گیلان را روایت میکند/ فیلمبرداری تا پایان شهریور
- اولین مستند با موضوع تاثیر کرونا بر کودکان ساخته میشود
- «تیغ و ابریشم»/ از جشنواره جهانی فیلم فجر تا نمایشگاه کتاب
- «تیغ وابریشم»/ چرا فیلم «تختی»، آن طور که باید، نفروخت؟
- «تیغ و ابریشم»/ نگاهی به نبود تنوع در نسل جدید بازیگران به بهانه درگذشت جمشید مشایخی
- «تیغ و ابریشم»/ آئین چراغ، خاموشی نیست؛ درباره حذف عادل فردوسیپور از برنامه نود و رابطهاش با سیلهای اخیر!
- «تیغ و ابریشم»/ نگاهی به دو فیلم «متری شیش و نیم» و «غلامرضا تختی»؛ فیلمهایی که در اکران نوروز باید دید
- «تیغ و ابریشم»/ کدام فیلم در اکران نوروز رکورد خواهد زد؟ نگاهی به ترکیب فیلم های اکران نوروز
- ضیافت موسیقی در سینما/ نگاهی به فیلم حماسه کولی (Bohemian Rhapsody)
- «تیغ و ابریشم»/ اینها در این فهرست چه میکنند؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





