سینماسینما، محمد ناصریراد؛ با انتخاب شیراز بهعنوان میزبان چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر، انتظارات جامعه سینمایی جنوب کشور بهشکل بیسابقهای افزایش یافته است. در همین راستا، محمد ناصریراد، مستندساز و فعال فرهنگی استان فارس، در نامهای تحلیلی خطاب به رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی کشور، بستهای از پیشنهادهای عملیاتی و ساختاری را برای تضمین کیفیت این رویداد جهانی ارائه کرده است.
او در این نامه تأکید میکند که شیراز نباید فقط «میزبان ظاهری» باشد، بلکه باید در جایگاهی قرار گیرد که نقش واقعی و تصمیمساز در ساختار جشنواره داشته باشد. ناصریراد مینویسد که تجربه برخی جشنوارههای گذشته در استان، نشان داده که نبود ساختارهای شفاف میتواند کیفیت برگزاری را بهشدت تحتتأثیر قرار دهد. از همین رو، تدوین اساسنامه پایدار، تثبیت دبیرخانه دائمی جشنواره در شیراز و ایجاد بخش ویژه استان فارس از مهمترین درخواستهای اوست.
به باور این مستندساز شیرازی، جشنواره جهانی فیلم فجر باید سهم مشخصی برای فیلمهای داخلی و بهویژه آثار مستقل در نظر بگیرد؛ آثاری که معمولاً در رویدادهای بزرگ کمتر دیده میشوند اما حامل صداهای تازه و جریانهای نو در سینمای ایران هستند. او همچنین پیشنهاد داده است که بخش فیلمهای ویدئویی دوباره وارد ساختار رقابتی جشنواره شود تا فرصت دیدهشدن فیلماولیها، گروههای مستقل و هنرمندان شهرستانها فراهم شود.
ناصریراد بخش دیگری از نامه خود را به موضوع مشارکت بومی اختصاص داده و تأکید میکند که نقش استان فارس نباید صرفاً در سطح تشریفات باقی بماند. او خواستار حضور نیروهای بومی در پوشش رسانهای، مستندسازی، تولید محتوا، برنامهریزی هنری و مدیریت بخشهای جشنواره شده و یادآور شده است که شیراز در حوزه رسانه، مستندسازی، عکاسی و تولید محتوا از تیمهای حرفهای و کارآزموده برخوردار است.
وی همچنین بر ضرورت ورود سرمایه فرهنگی و اقتصادی به استان تأکید کرده و نوشته است که «شیراز نباید تنها محل مصرف منابع باشد؛ بلکه باید از برگزاری این جشنواره منفعت فرهنگی، اشتغال پایدار و توسعه زیرساختی دریافت کند». او در ادامه پیشنهاد برگزاری مرور آثار فیلمسازان شاخص شیرازی و همچنین بهرهگیری از ظرفیت اقوام جنوب کشور را نیز مطرح کرده و آن را فرصتی برای تقویت هویت اصیل و چندفرهنگی جشنواره دانسته است.
این مستندساز شیرازی در پایان تأکید میکند که طرح این مطالبات «از سر انتقاد نیست»، بلکه تلاشی است برای ارتقای استانداردهای جشنواره جهانی فیلم فجر در شیراز. او مینویسد که با همکاری سازمان سینمایی، ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس و جامعه هنری استان، شیراز میتواند به یکی از پایگاههای اصلی سینمای ایران تبدیل شود؛ پایگاهی که علاوه بر میزبانی، نقش مؤثر در ساختار محتوایی جشنواره خواهد داشت.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- از باغ تا غیاب، خوانش هرمنوتیکی از «بدون ایرج»
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «روما»؛ تجربهای بصری و انسانی از زندگی و طبقات جامعه
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- «قمرتاج»؛ از ثبتِ واقعیت تا سازماندهی روایت
- چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر؛ آزمونی جدی و نگاهی رو به آینده
- جهانِ پشتِ یک تصادف
- خوانشی روانشناختی از «چشمبادومی»؛ روایت گسسته در آینه هویتِ متلاشی
- تأملی بر حضور نوری بیلگه جیلان در جشنواره جهانی فیلم فجر؛ داور غایب
- جشنواره جهانی فیلم فجر۴۳؛ در ایستگاه پایانی «درس آموختهها» بهترین فیلم شد/ جایزه ویژه داوران به کارگردان ژاپنی رسید
- نقدی بر فیلمهای کوتاه باکس شیراز در جشنواره جهانی فیلم فجر
- «معامله در مرز»؛ وقتی معامله به آزمون وجدان بدل میشود
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





