سینماسینما، پدرام عبهر:
«دارکوب» فیلمی است اجتماعی که بار دراماتیکش از اغلبِ فیلمهای این ژانر در سینمای ایران سنگینتر است. در واقع «دارکوب» یک فیلمِ اجتماعی قصّهگوست که بیش از اینکه بر شخصیتها و روابط و بدبختیها و مشکلاتشان تمرکز کند، بر قصّه و پیشبرد آن متمرکز میشود و دقیقاً به همین دلیل است که از بسیاری از فیلمهای اجتماعی چندسال اخیر جذّابتر و گیراتر است. و البتّه متأسّفانه باز به همین دلیل است که وقتی مسیر قصّهاش از میانهی راه منحرف میشود و به دام سانتیمانتالیسم میافتد، از گیرایی و جذّابیتش کاسته میشود.
«دارکوب» روایتگر قصّهی زنی است معتاد به شیشه (سارا بهرامی)، که سالها قبل، همسر و دختر نوزادش را (که گمان میرود مرده باشد) رها کرده و حالا ناگهان مثل اجل معلّق سروکلّهاش پیدا شده و زندگی همسر سابقش (امین حیایی) را، که مجدّداً ازدواج کرده و دختر خردسالی هم دارد، به هم میریزد. با ورود مهسا (بهرامی)، گرهها و تعلیقهای خوبی وارد قصّه میشود که مهمترینشان این است که آیا دخترک خردسال همان باران، نوزاد مهساست یا باران واقعاً مرده و گُلی ثمرهی ازدواج دوم روزبه (حیایی) و دختر نیلوفر (مهناز افشار) است. فیلم با این گرهافکنی و با ظاهرشدنهای مداوم و غافلگیرانهی مهسا در زندگی روزبه و نیلوفر لحظه به لحظه ملتهبتر میشود و حتّی اندکی حال و هوای فیلمهای ترسناک را به خود میگیرد. امّا سکّهی فیلم یک روی دیگر هم دارد؛ یعنی، از سویی، قصّه پرالتهاب روزبه و نیلوفر و دخترشان گلی را داریم که با مخمصهای به نام مهسا روبر شدهاند و میخواهند با کمترین هزینه و آبروریزی قضیه را فیصله دهند (و این معمّا که بالاخره آیا گلی همان باران است یا نه همچنان به قوّت خود باقی است)، و از سویی دیگر قصّهی مهسا و اعتیاد و بدبختیهایش را داریم و همراه با او به خانهاش میرویم و با دختران معتادِ دیگری که همخانهی مهسا هستند، و با بدبختیها و دلخوشیهای کوچک و آرزوهای بزرگشان آشنا میشویم. تا میانهی راه، بینِ این دو روی سکّه توازن خوبی برقرار است و فیلم سرِ پا میماند و قصّهاش جذّاب و گیرا پیش میرود. امّا رفتهرفته این توازن بههم میخورد، فیلم گره اولیّهاش را زود باز میکند، هیجان و التهابِ ابتداییاش کاهش مییابد و عملاً تغییر لحن میدهد. این تغییر لحن تا جایی ادامه مییابد که مثلاً در سکانسی که نیلوفر به پارک میرود، احساس میکنیم کلاً با فیلم دیگری روبرو هستیم. پایانبندی فیلم هم در همین راستا شاید بزرگترین نقطهضعف فیلم باشد. بهطور خلاصه، «دارکوب»ی که کوبنده و پرالتهاب آغاز میشود، فانتزی و ملودرام به پایان میرسد. گویی فیلم برای پرهیز از «سیاهنمایی» از آن سوی بام میافتد.
بهروز شعیبی، در سومین اثر سینماییاش، از «سیانور» فاصله گرفته و به حال و هوای «دهلیز» نزدیکتر شده است. شعیبی در «دارکوب»، مثل «دهلیز»، دغدغهای اجتماعی دارد و دغدغهاش را در قالب قصّهای گیرا تعریف میکند. فیلم، کارگردانی قابل قبولی دارد. بازیها همگی خوب و باورپذیرند؛ شخصاً امین حیایی «دارکوب» را از امین حیایی «شعلهور» بیشتر میپسندم. مهناز افشار هم خوب و کنترلشده بازی میکند. امّا بدون شک مهمترین نقشآفرینی فیلم را سارا بهرامی برعهده دارد. نقشی که سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اوّل زن را هم برای او به ارمغان آورد (و بار دیگر نشان داد که شاید سیمرغهای بلورین جشنوراه بر شانهی بازیگرانی که در نقش یک معتاد ظاهر میشوند، آسانتر مینشینند). هرچند به نظرم بهرامی در برخی لحظات، کمی کنترل نقش را از دست میدهد و اندکی اغراق در اکتش نمایان میشود (مخصوصاً در نوع خاص حرف زدنش).
در نهایت، «دارکوب» را میتوان یکی از فیلمهای «خوب» امسال دانست، و نه بیشتر. فیلم دستاور خاصی ندارد، نه از نظر فرم و نه از نظر محتوا. به همین خاطر ارزش یکبار دیدن را دارد امّا نمیتواند به اثری ماندگار تبدیل شود، نه در ذهن مخاطب و نه در سینمای ایران.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی
- بهروز شعیبی دبیر چهل و سومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران شد
- «غریزه»؛ عشق پرشور نوجوانی، عبور از ممنوعهها
- «غریزه»؛ شکوهِ سینمای ناب
- بهروز شعیبی: ما هیچ تیتری برای ممنوعیت نگذاشتیم/ «بدون چالش بودن فیلمها» اتفاق خوبی برای جشنواره نیست
- «قرار نوامبر»؛ جزئیاتی از فیلم جدید مهناز افشار
- سپتیمیوس ۲۰۲۵؛ شهره آغداشلو، محمد رسولاف و مهناز افشار در هلند جایزه گرفتند
- امین حیایی در «استخر» جلوی دوربین رفت
- «زیبا صدایم کن»؛ بذرِ امید
- بهروز شعیبی دبیر چهل و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران شد
- در آستانه اکران؛ تیزر و پوستر «کوکتل مولوتف» رونمایی شد
- «زیبا صدایم کن»؛ ملودرامی احساسی
- من را خسرو پدر زیبا صدایم کنید…
- «زیبا صدایم کن»؛ یک رابطه پدر و دختری لطیف و انسانی
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





