سینماسینما، آریو همتی
مکتب، سبک، جنبش و جریان هنری ـ تخصصی سینما ـ دارای دوره آغاز تا تثبیت، دوره تثبیت و اگر بنا بر دیالکتیک تضاد ببینیم دوره افول است که البته بهتراست به جای آن بگوییم: دوره آغاز، تثبیت، عصر محوریت و دوره پایان محوریت چون آن اتفاق هنری که تثبیت شده بنا بر دیالکتیک ادراکی دیگر مرگی برای آن نمی توان متصور بود و در «ژنوم کلمه» برای همیشه پتانسیل آن خواهد ماند.
موج نو در سینمای جهان با مفاهیمی چون کارگردان مولف و فیلم مولف بارها کتاب ها و مقالات پژوهشی را به جهان اندیشه عرضه کرده است ولی درباره بازیگران مولف به شکل بسامدمند با تولید آثار پژوهشی مواجه نیستیم. اگر در سینمای موج نوی فرانسه ژان پل بلموندو عمر خود را برای تثبیت موج نو به عنوان بازیگر گذاشت یا در سینمای آمریکا ال پاچینو، رابرت دنیرو، مریل استریپ و داستین هافمن به عنوان بازیگر عمرشان را برای سینمای اندیشه ـ موج نو ـ گذاشتند در سینمای ایران نیز بازیگرانی مانند بهروز وثوقی، فخری خوروش و علی نصیریان با همان کیفیت نمونه های جهانی جهت تثبیت موج نو در سینمای ایران کنار کارگردان های مولف عمرشان را گذاشتند. بازیگرانی مولفی مانند سوسن تسلیمی و خسرو شکیبایی موج دوم بازیگران مولف با فیلم های کارگردان های مطرح موج نویی بودند.
دهه سی: فخری خوروش در دهه سی تنها در دو فیلم که تا حدودی ضد جریان بودند حضور داشت. فیلم «لات جوانمرد» (مجید محسنی) ۱۳۳۷ که به قول فرخ غفاری در آن کافه، کافه و خیابان، خیابان است. این اثر در زمان خود به دلیل متفاوت بودن با روال رایج سینما فروش نداشت، اما بعدتر جزو سینمای متفاوت به حساب آمد و در تاریخ سینمای ایران مطرح شد.«جنوب شهر» (فرخ غفاری) با نویسندگی جلال مقدم که فیلمی انتقادی نسبت به شهر و نشان دادن واقعی بدی ها و تصاویر غیرزیبا از شهر بود توقیف شد و با اصلاحاتی در دهه بعد نمایش داده شد. دهه پنجاه که دوران تثبیت موج نو بود به یکباره تعداد فیلم ها و کارگردان های مولف بیشتر شد و فرصتی به وجود آورد که خوروش بتواند باز هم نقش های غیرکلیشه ای را جان ببخشد. «نفرین» (ناصر تقوایی)۱۳۵۲ با بازی درون گرای درون ریز خوروش در کنار بازی درون گرای برون ریز بهروز وثوقی اثری متفاوت خلق کرد که با وجود استقبال کم مخاطبان، فیلمی مطرح در تاریخ سینمای اندیشه ایران است. «غبار نشین ها» ( داوود روستایی)۱۳۵۳ فیلمی در نقد جهان معاصر و خطرهای نوع زیست جدید و عدم تناسب جهان سنت و جهان مدرن است. بازی درون گرای درون ریز فخری خوروش مقابل برون گرای برون ریز عزت الله انتظامی اثری قابل قبول ارائه داد. « شازده احتجاب »(بهمن فرمان آرا) ۱۳۵۳ و «شطرنج باد» ( محمدرضا اصلانی) دو اثر شاخص دیگر از فخری خوروش در نیمه های دهه پنجاه محسوب می شوند. خانم کوچک در «شطرنج باد» اینبار وجهه متفاوت از بازی درون گرای برون ریز را به مخاطب خاص ارائه داد. این بازی تالیفی از مهمترین حضورهای یک زن بر پرده سینمای ایران است. «سوته دلان» (علی حاتمی ) ۱۳۵۶ آخرین اثر موج نویی که در آن فخری خوروش حضور داشت. این اثر که مهمترین فیلم در مبحث بازیگری دهه پنجاه سینمای ایران محسوب می شود: بهروز وثوقی درون گرای برون ریز، شهره آغداشلو برون گرای برون ریز، جمشید مشایخی درون گرای درون ریز و فخری خوروش برون گرای درون ریز در این اثر درخشان کاراکترهایی غیرکلیشه ای را جان بخشیدند.
دهه شصت: در دهه شصت به دلیل فضای جدید ایجاد شده کمی کار برای هنرمندان مولف سخت بود با این وجود فخری خوروش که دیگر تا حدودی در بحث عنوان سینما و پرده با کارگردان های مولف فاصله داشت و در اثری از آنها به هر دلیل حضور پیدا نکرد ولی کاراکتر های فیلم های دهه شصت را نیز با تسلط جان بخشید. قصه بیشتر فیلم هایی که در آن ها حضور داشت جذاب و جدید بود. «ملخ زدگان» (ناصر محمدی) ۶۲، «زخمه»( خسرو ملکان )۶۲ « صاعقه» (سیدضیاءالدین دری) ۶۴و «مترسک» (حسن محمدزاده) ۶۳ هر کدام آثاری متفاوت و انتقادی محسوب می شوند اما آثار شاخصی محسوب نمی شوند. سریال «امیر کبیر» (سعید نیکپور) ۶۳ و «تاراج» (ایرج قادری )۱۳۶۳ آثاری بودند که باز نام او را در دهه شصت مطرح ساختند. «بگذار زندگی کنم» (شاپور قریب) ۱۳۶۵ که پربیننده ترین فیلم سال بود و ثابت کرد که خوروش با فیلم پرفروش سال قبل یعنی تاراج، نبض جهان سینمای سرمایه را میشناسد .در واقع این آثار منجر به مطرح شدن بیش از پیش بازیگری شدند که پا به پا با موج نو در دوران آغاز و تثبیت آن جلو آمده بود.
دهه هفتاد: از دهه هفتاد به بعد از فخری خوروش اثر سینمایی شاخص دیگر نمی بینم و به دلیل مبحث سن به گونه ای کم حضورتر شد. اما سریال های «باغ گیلاس» (مجید بهشتی )۱۳۷۲، «امام علی (ع)» (داود میرباقری) و در دهه هشتاد با نقش گیرایی که در سریال «خانه ای در تاریکی» (سعید سلطانی) بازی کرد، توانست خودش را در دل مخاطب های بیشتری جا کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- صورتبندی مبحث سوپراستار در سینمای ایران
- بدنمندی زن در سینما
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- «روسری آبی»؛ فرا رفتن از چارچوب بسته
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «زنان، بدون مردان»؛ از شهرنوش پارسیپور تا شیرین نشاط
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





