سینماسینما، علی پاکزاد – ابوالحسن داودی کارگردان سینما٬ از مدیران سینمایی خواست به ظرفیتها و پتانسیلهای موجود در سینما توجه کنند.
به گزارش سینماسینما، مهمترین خبر سینمایی در روزهای اخیر انتصاب مدیران جدید سینمایی از سوی محمدمهدی حیدریان رئیس سازمان سینمایی است. داودی از کارگردانانی است که سابقه طولانی در فعالیت صنفی دارد.
او درباره انتصاب های اخیر سازمان سینمایی گفت: «در مجموع باید بگویم تغییرات اخیر نوید یک جریان مثبت را در سینما میدهد. دوستان را به خوبی میشناسم و میدانم انسانهای خوبی هستند. اما مساله مهم این است آیا تغییرات اخیر در حد و اندازه پتانسیل سینمای ما خواهد بود یا خیر؟ این سئوال اصلی است. آقای میرکریمی ، آقای یزدانی و آقای داروغه زاده همگی سینما را به خوبی میشناسند و آشنایی کامل دارند. اما سئوال این است که این افراد قرار است چه تغییراتی در بدنه سینما انجام دهند ؛ که شایسته و اندازه سینمای ما در شرایط کنونی باشد.»
او ادامه داد: «وقتی به تجربه سی و چند سالهام در سینمای ایران نگاه می کنم، متوجه میشوم دولتها در اغلب برهههاى زمانی نتوانستهاند به اندازه ظرفیت سینماى ایران به آن کمک کنند. البته منظور من این نیست که آنها نخواستهاند در این راه گام بردارند، بلکه نتوانستهاند به خوبی اندازهها و پتانسیل این سینما را درک کنند. تجربه شخصی من در این سالها میگوید سینما در غالب موارد حد و حدود خودش را حفظ کرده و حسن نیتش را به جامعه ابراز داشته است. این موضوع بارها ثابت شده. همواره جریان حاکمی که در سینماحضور داشته یک جریان الیت دولتی بوده است که خودش را نماینده مردم و نظام دانسته . بسیاری از مواقع نیز به نام مردم و قانون محدودیت هایی را اعمال کرده اند. اگرچه ممکن است بعضى از این تصمیم گیریها هم بعضا ناخواسته و ناشى از تأسى به جریان قدرت باشد.»
داودی اضافه کرد: «شخصا به آقای حیدریان ارادت دارم و عقیده دارم یکی از مدیران لایق و با تجربه این عرصه هستند. اما سئوال من این است که تا چه حد این اراده نزد آقای حیدریان وجود دارد که جدا از موضوعات و مطالبات و بازىهاى سیاسی و تاثیرپذیری از این مسائل او و مجموعه تحت مدیریتش بتوانند سینما را تقویت کنند. سینما در دورههای مختلف همواره مظلوم بوده و به اندازه کافی کتک خورده است. جالب اینکه این اتفاقات عمدتا در سالهایی افتاده که دولتهای مطلوب ما بر سر کار بودهاند. چرا این اتفاقات رخ داده است به این دلیل که سینما منسوب شده به یک جریان سیاسی خاص! واقعیت این است که غالبا محدودیت هاى بیشترى را ما در دوران حاکمیت خودیها تجربه کردهایم چراکه به دلیل وابستگیهاو یا رفاقت هایی که وجود دارد بیشتر رعایت شان را کرده ایم.»
کارگردان فیلم «زادبوم» درباره افرادی که اخیرا به بدنه مدیریت سینما اضافه شده اند گفت: «اگر ظرفیتها و ارزشهای موجود همین سینما حفظ شود. قطعا میتوانیم کارهای بزرگی انجام دهیم. البته معتقدم افرادی که حضور پیدا کردهاند شایسته هستند و سینما را میشناسند. سینما همواره از سوی کسانی که دستشان از آن کوتاه شده، مورد تهاجم قرار گرفته. مدیران جدید کار بسیار سختی دارند. البته در شرایط کنونى ایجاد تغییرات خوب و مثبت بسیار برای مدیران جدید سخت خواهد بود. مجموع همه این فیلمهایی که ساخته شد و دچار محدودیت بود یا توقیف شدند ضایعاتی هستند که به سینما ضربه زده و خواهد زد. سینماگران در سالهای اخیر به خوبی دین خودشان و وفاداری که باید به سینما و ارزشها میداشتند را ادا کرده اند. اکنون نوبت مدیران سینمایی است که به ظرفیت ها و حقوق سینماگران توجه کنند.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- به خاطر یک نقد طنزآمیز؛ شورایعالی تهیهکنندگان از محسن امیریوسفی شکایت کرد
- حقیقتِ حذف/ وقتی حذف، جای گفتوگو را در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی میگیرد
- آغاز شمارش معکوس برای میزبانی فارس از جشنواره جهانی فیلم فجر
- تکذیب خبر انتخاب ۱۰ فیلم ایرانی برای اسکار ۲۰۲۶/ داوودی: لیست منتشرشده برای اسکار شایعه است
- خلف وعده سازمان سینمایی/ خانه سینما از حضور در کمیته انتخاب نماینده ایران برای اسکار کنارهگیری کرد
- بماند به یادگار از دولت وفاق!/ نامه سرگشاده یک مستندساز به رئیس سازمان سینمایی
- خروج کانون کارگردانان سینما از شورای صنفی نمایش/ برای رائد فریدزاده متاسفیم
- بیانیه سازمان سینمایی در پی حمله به صداوسیما
- برگزاری فعالیتهای هنری تا اطلاع ثانوی لغو شد
- حرفهای تازه رییس اسبق سازمان سینمایی؛ ایوبی: پشتم را خالی کردند/ دولت باید پایش را عقب بکشد
- موتمن: سردر سینماهای کشور شبیه تئاتر بولینگ عبدو شده است/ فارابی را تعطیل کنید
- مسعود نجفی مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی شد
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- سقوط آزاد جشنواره فیلم کوتاه تهران به چاه بیاعتباری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





