بازیگر فیلم «زیر سقف دودی» گفت: من ۱۰ سال در مجله فیلم، ستون طنز می نوشتم و بعدها به دلیل همین ابتذالها از سینما فاصله گرفتم. گاهی شاید به خاطر هزینههای زندگی مجبور بازی در برخی نقشها شدم اما همواره سعی کردم راهی درست را انتخاب کنم.
به گزارش سینماسینما، رسول نجفیان بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون درخصوص رواج ساخت آثار مبتذل در سینمای ایران گفت: اینکه فیلم های کمدی مبتذل ساخته میشود و مردم از آن استقبال میکنند باید به عنوان یک آسیب اجتماعی مورد بررسی قرار گیرد. وقتی فضای هنر باز باشد و هر شخص تفکرات خود را ارائه دهد این چنین آثاری هم ساخته میشوند اما تجربه نشان داده با گذشت زمان آن چیز که میماند آثار مبتذل نیستند.
او سینمای ایران را به بازار تشبیه کرد و افزود: در مکتب بازاری همه بر اساس تقاضا کالا ارائه میدهند و متاسفانه سینما هم اینطور شده است.
بازیگر «ساعت پنج عصر» در همین راستا ادامه داد: چند وقت پیش به تماشای نمایشی از آثار اوژن یونسکو نشستم و در کمال تعجب متوجه شدم که برخی در این نمایش مورد استهزا قرار داده شدند و به زور این اتفاق مخاطب به خنده وادار میشد در صورتی که در متن اصلی اثر هیچ ربطی به این اتفاقات وجود نداشت و این کار صرفاً برای خنداندن بود. وقتی مردم از این آثار استقبال میکنند در نتیجه این بل بشو اتفاق میافتد زیرا هنر بازتاب جامعه است.
او فروش بالای فیلم «گشت ۲» را بازتاب مشکلی اجتماعی دانست و عنوان کرد: شما فکر می کنید «گشت ارشاد» چرا فروش میکند، زیرا بسیاری از اقشار جامعه در آن مسخره و تحقیر میشوند و مردم به آنها میخندند. این اتفاق را نباید چندان عجیب باشد چون از کوزه همان برون تراود که در اوست.
بازیگر سریال «مرد هزار چهره» با تاکید بر ساخت آثار ماندگار در سینمای ایران تاکید کرد: همه این نوع آثار ساخته میشوند و شاید میلیاردها تومان بفروشند اما بعدها آن آثاری در یاد میمانند که دارای محتوا و مفهوم باشند. من نگاهم این است که فیلمهای ضروری و مهم در ذهن جامعه میماند و فیلمهای بی ارزش سریعاً از ذهن خارج میشود.
نجفیان با اشاره به برخی مشکلات برای حضور خودش در عرصه سینما خاطرنشان کرد: سابقه شخص بنده در سینما بسیار بیشتر از عرصههای دیگر است. من ده سال در مجله فیلم، ستون طنز می نوشتم و بعدها به دلیل همین ابتذال ها از سینما فاصله گرفتم. گاهی شاید به خاطر هزینه های زندگی مجبور بازی در برخی نقش ها شدم اما همواره سعی کردم راهی درست را انتخاب کنم.
منبع: میزان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اکبر عبدی؛ پدیده کمنظیر بازیگری در سینمای ایران
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- شبنشینی زمستانی با رسول نجفیان در برنامه امشب «دست در دست»
- معیار انتخاب بازیگر در سینما (بخش دوم)
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- یکی مسئولیت این ماجرا را بپذیرد
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش دوم
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش اول
- قصه مردی که شش ماه در جنگل هند گم شد
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
