سهیل بیرقی با تاکید بر اینکه هیچگاه تصمیمش در فیلمسازی این نیست که برای زنان یا ضد آنان فیلم بسازد، گفت: «عامه پسند» این پرسش را مطرح میکند که آیا اگر کسی در سنی تصمیم گرفت کاری جدید انجام دهد که عرف جامعه نیست، باید حذف شود؟
به گزارش سینماسینما، «عامه پسند» سومین ساخته سهیل بیرقی از سهگانه زنانهاش، شنبه ۱۲ بهمن در اولین روز جشنواره فیلم فجر در پردیس ملت برای اهالی رسانه به نمایش درآمد و این فیلم با بازی فاطمه معتمد آریا، باران کوثری و هوتن شکیبا نظرات مخالف و موافق متعددی را بویژه در مقایسه با فیلمهای قبلیاش یعنی «من» و «عرق سرد» به دست آورد.
در نشست خبری این فیلم که با نقدهای موافق آنتونیا شرکا نیز همراه بود، بیرقی درباره برداشتهای زنانه و ضد زنانهای که از فیلمش شد، توضیح داد: من هیچ وقت تصمیم نمیگیرم برای زنان یا ضد زنان فیلم بسازم و سعی میکنم متعهد به مکتب یا ایسم خاصی نباشم. هیچ وقت نه برای زنان و نه بر ضد زنان فیلم نساختهام. من زمانه خودم را میسازم که اتفاقاتش تبدیل به سوژه میشوند و فقط سعی کردهام راوی سالم و وفاداری باشم از زنی که میشناختم.
او افزود: شرایط به گونهای است که اگر عامهپسند نباشی جامعه تو را حذف میکند و فیلم این پرسش را مطرح میکند که اگر در سن ۶۰ سالگی تصمیم به کاری جدید بگیری که عرف جامعه نباشد، باید حذف شوی؟
بیرقی که در فیلمش زنی میانسال را روایت میکند که پس از طلاق به دنبال زندگی و کار تازهای است، درباره انتخاب زنی میانسال به عنوان کاراکتر اصلی فیلمش هم گفت: نقش اصلی از زنی در دهه چهارم زندگیاش انتخاب شد چون کمترین توجه ما به مادران ماست. ما به طرز وحشتناکی نمیتوانیم به آنان حق مستقلشدن بدهیم.
در بخش دیگری از این نشست باران کوثری همکاری با سهیل بیرقی را لذتبخش دانست و گفت: برای درآوردن این نقش متفاوت نسبت به عرق سرد تمرینهای خیلی طولانی داشتم مخصوصا اینکه از ابتدا این شانس را داشتم که در جریان متن باشم.
او با اشاره به پارتنرهایی که داشته، افزود: من و هوتن (شکیبا) قبلا تجربه همکاری در یک تئاتر و یک فیلم را داشتیم ولی چون مادربزرگم را وسط فیلم از دست دادم، اگر حمایتهای او و سیمین معتمدآریا نبود ممکن بود نتوانم ادامه دهم.
هوتن شکیبا هم که تنها بازیگر مرد کلیدی «عامهپسند» بود که تصویرش در فیلم دیده میشد، درباره دلیل انتخاب نقشی کوتاه پس از جایزه سیمرغ سال گذشته برای فیلم «شبی که ماه کامل شد» گفت: همه چیز در این فیلم خیلی بجا بود و پشت صحنه خوبی داشتیم. بعد از سیمرغ، پیشنهاد کم نداشتم ولی وسواس گرفته بودم و در عین حال دغدغه این فیلم را هم خیلی دوست داشتم. البته هیچ نقشی را وجبی نگاه نمیکنم و آنچه در عامهپسند بازی کردم را خیلی سخت میدانستم. درباره جایزه هم باید بگویم پارسال هم به سیمرغ فکر نمیکردم بلکه هر بار به چالشی جدید فکر میکنم. معتقدم جایزهها میآیند و میروند و من در تئاتر هم که بیشتر از سینما کار کردهام، همین رویکرد را داشتم.
بیرقی همچنین در بخش دیگری از این نشست با اشاره به لوکیشنهای اصلی فیلم که در شهرضا بود و به گویش همانجا هم صحبت میشد، تاکید کرد که زادگاهش همین شهر است و کل طایفهاش هنوز آنجا زندگی میکنند.
روایت غیرخطی داستان، زنانه بودن و امید نداشتن از دیگر مواردی بودند که بیشتر مورد پرسش و نقد قرار گرفتند.
حسین جعفریان (مدیر فیلمبرداری)، کریستف رضاعی (آهنگساز) و مجید کریمی (مجری طرح) از عوامل دیگر این فیلم در نشست پرسش و پاسخ آن بودند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «بیداد»؛ ضربه هفتاد و پنجم
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- با معرفی برگزیدگان پنجاه و نهمین دوره جشنواره؛ جایزه ویژه کارلووی واری به فیلم سهیل بیرقی رسید
- تازهترینها از جشنواره اروپایی/ فیلم سهیل بیرقی به بخش مسابقه کارلووی واری راه یافت
- ترانه تنهایی/ نگاهی به فیلم «عامه پسند»
- «عامه پسند» اکران آنلاین میشود
- سه فیلم سینمایی پروانه نمایش گرفتند
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری





