سهیل بیرقی با تاکید بر اینکه هیچگاه تصمیمش در فیلمسازی این نیست که برای زنان یا ضد آنان فیلم بسازد، گفت: «عامه پسند» این پرسش را مطرح میکند که آیا اگر کسی در سنی تصمیم گرفت کاری جدید انجام دهد که عرف جامعه نیست، باید حذف شود؟
به گزارش سینماسینما، «عامه پسند» سومین ساخته سهیل بیرقی از سهگانه زنانهاش، شنبه ۱۲ بهمن در اولین روز جشنواره فیلم فجر در پردیس ملت برای اهالی رسانه به نمایش درآمد و این فیلم با بازی فاطمه معتمد آریا، باران کوثری و هوتن شکیبا نظرات مخالف و موافق متعددی را بویژه در مقایسه با فیلمهای قبلیاش یعنی «من» و «عرق سرد» به دست آورد.
در نشست خبری این فیلم که با نقدهای موافق آنتونیا شرکا نیز همراه بود، بیرقی درباره برداشتهای زنانه و ضد زنانهای که از فیلمش شد، توضیح داد: من هیچ وقت تصمیم نمیگیرم برای زنان یا ضد زنان فیلم بسازم و سعی میکنم متعهد به مکتب یا ایسم خاصی نباشم. هیچ وقت نه برای زنان و نه بر ضد زنان فیلم نساختهام. من زمانه خودم را میسازم که اتفاقاتش تبدیل به سوژه میشوند و فقط سعی کردهام راوی سالم و وفاداری باشم از زنی که میشناختم.
او افزود: شرایط به گونهای است که اگر عامهپسند نباشی جامعه تو را حذف میکند و فیلم این پرسش را مطرح میکند که اگر در سن ۶۰ سالگی تصمیم به کاری جدید بگیری که عرف جامعه نباشد، باید حذف شوی؟
بیرقی که در فیلمش زنی میانسال را روایت میکند که پس از طلاق به دنبال زندگی و کار تازهای است، درباره انتخاب زنی میانسال به عنوان کاراکتر اصلی فیلمش هم گفت: نقش اصلی از زنی در دهه چهارم زندگیاش انتخاب شد چون کمترین توجه ما به مادران ماست. ما به طرز وحشتناکی نمیتوانیم به آنان حق مستقلشدن بدهیم.
در بخش دیگری از این نشست باران کوثری همکاری با سهیل بیرقی را لذتبخش دانست و گفت: برای درآوردن این نقش متفاوت نسبت به عرق سرد تمرینهای خیلی طولانی داشتم مخصوصا اینکه از ابتدا این شانس را داشتم که در جریان متن باشم.
او با اشاره به پارتنرهایی که داشته، افزود: من و هوتن (شکیبا) قبلا تجربه همکاری در یک تئاتر و یک فیلم را داشتیم ولی چون مادربزرگم را وسط فیلم از دست دادم، اگر حمایتهای او و سیمین معتمدآریا نبود ممکن بود نتوانم ادامه دهم.
هوتن شکیبا هم که تنها بازیگر مرد کلیدی «عامهپسند» بود که تصویرش در فیلم دیده میشد، درباره دلیل انتخاب نقشی کوتاه پس از جایزه سیمرغ سال گذشته برای فیلم «شبی که ماه کامل شد» گفت: همه چیز در این فیلم خیلی بجا بود و پشت صحنه خوبی داشتیم. بعد از سیمرغ، پیشنهاد کم نداشتم ولی وسواس گرفته بودم و در عین حال دغدغه این فیلم را هم خیلی دوست داشتم. البته هیچ نقشی را وجبی نگاه نمیکنم و آنچه در عامهپسند بازی کردم را خیلی سخت میدانستم. درباره جایزه هم باید بگویم پارسال هم به سیمرغ فکر نمیکردم بلکه هر بار به چالشی جدید فکر میکنم. معتقدم جایزهها میآیند و میروند و من در تئاتر هم که بیشتر از سینما کار کردهام، همین رویکرد را داشتم.
بیرقی همچنین در بخش دیگری از این نشست با اشاره به لوکیشنهای اصلی فیلم که در شهرضا بود و به گویش همانجا هم صحبت میشد، تاکید کرد که زادگاهش همین شهر است و کل طایفهاش هنوز آنجا زندگی میکنند.
روایت غیرخطی داستان، زنانه بودن و امید نداشتن از دیگر مواردی بودند که بیشتر مورد پرسش و نقد قرار گرفتند.
حسین جعفریان (مدیر فیلمبرداری)، کریستف رضاعی (آهنگساز) و مجید کریمی (مجری طرح) از عوامل دیگر این فیلم در نشست پرسش و پاسخ آن بودند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- با نگاهی به فیلم «بیداد»/ نسبت سینمای اجتماعی با اخلاق
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «بیداد»؛ ضربه هفتاد و پنجم
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- با معرفی برگزیدگان پنجاه و نهمین دوره جشنواره؛ جایزه ویژه کارلووی واری به فیلم سهیل بیرقی رسید
- تازهترینها از جشنواره اروپایی/ فیلم سهیل بیرقی به بخش مسابقه کارلووی واری راه یافت
- ترانه تنهایی/ نگاهی به فیلم «عامه پسند»
- «عامه پسند» اکران آنلاین میشود
- سه فیلم سینمایی پروانه نمایش گرفتند
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





