هفت سال پس از «برف روی کاجها»، پیمان معادی این بار در «بمب» سراغ فضای نوستالژیک در بستر جنگ رفته است.
به گزارش سینماسینما، اگر مجموعه تلویزیونی «وضعیت سفید» ساخته حمید نعمتالله را نمونه موفقی از آثار خاطرهانگیز و دهه شصتی با موضوع جنگ بدانیم تازهترین فیلم معادی تلاش قابل اعتنایی است در حوزه طراحی صحنه.
فیلم دوم معادی در بخشهایی عاشقانه میشود، گاه شعار سیاسی میدهد و گاه منتقد وضعیت فرهنگی و آموزشی دهه شصت میشود. در بخشهای عاشقانه، رابطه پسر نوجوان و دختر همسایه در پناهگاه جذاب از کار درآمده است و حتی در سکانسهایی، لبخند را بر لب مخاطب مینشاند. مشکل اصلی فیلم اما در بخش سیاسی است؛ جایی که معادی اصرار دارد که حرفهایش را با صدای بلند و مکرر بگوید. دوری از ظرایف در پرداخت به انتقادات سیاسی، باعث می شود که مخاطبِ خسته از فضاهای سیاسی همان بار اول با طعنهها ارتباط برقرار کنند و از دفعات دیگر عادی عبور میکند.
استفاده مکرر از شعارهای نوشته بر دیوار و مکث بیش از حد دوربین روی دیوارنوشتهها کاملا خالق اثر را از هدفش دور میکند. طعنههای اعتقادی معادی به فضای مذهبی دهه شصت نیز آشکار است؛ رجوع شود به سکانس ابتدایی فیلم در پناهگاه که یک خانم در حالی که ترسیده است میخواهد آیهالکرسی بخواند و بعد از چند تلاش ناموفق، کل قضیه را رها میکند و یا جایی که دانشآموزی که دفتر دوستش را دزدیده است برای رد گم کردن، حضورش در نماز جماعت را به رخ میکشد و یا به حدیثی از امام جعفر صادق استناد میکند.
یکی از درخشانترین قسمتهای «بمب» موسیقی آن است. عجیب که سازنده این موسیقی احتمال زیاد دهه شصت ایران را درک نکرده است. «النی کاریندرو»، آهنگساز یونانی که ساخت موزیک متن فیلمهایی چون «غبار زمان»، «دشت گریان»، «ابدیت و یک روز»،«گام معلق لک لک» و… در کارنامهاش دیده میشود به معادی در ایجاد فضای بیم و امید فیلم کمک بسیاری کرده است. موسیقی پس از اتمام فیلم نیز مخاطب را رها نمیکند و همچنان خود را مهمان ذهن و روح او میکند.
یکی از نقاط ضعف فیلم بعضی از بازیهای آن است. همان اندازه که بازی سیامک صفری، مفید و موثر است حضور محمود کلاری در نقش پدر هیچ توجیهی ندارد. بازی معادی نیز در این فیلم نسبت به کارهای قبلیاش در جایگاه پایینتری قرار دارد.نگاههای خیره و خندههای نصفه و نیمه را فارغ از شخصیتپردازی ضعیف در این فیلم هم همانند آثار پیش از اینش میبینیم. کاراکتر سیامک انصاری و حبیب رضایی از تیپ فراتر نرفته است و خاستگاه فکری و اجتماعی این دو نفر، ترسیم و منتقل نمیشود.
شاید بزرگترین مشکل «بمب» را بتوان در لابه لای توضیح اینستاگرامی معادی پیدا کرد.آنجا که نویسنده و کارگردان، همه اعتراضات و گافهای فیلم را به مشاهدات عینی خودش در مدرسه ارجاع میدهد و تصریح میکند که همه مواردی که در فیلم و در لوکیشن مدرسه میگذرد را تجربه کرده است. اینکه مشاهدات شخصی را به همه اجتماع بسط بدهیم و در انتها نیز نتیجه بگیریم که همه، اینچنین درس خواندهاند و زندگی کردهاند چندان منطقی به نظر نمیرسد.شاید به همین دلیل است که برخی از مخاطبان، رفتارهای مدیر و ناظم مدرسه را اغراقشده میدانند.
«بمب» را شاید بتوان یکی از آثار مطرح کویر سینمای ایران در سال ۹۷ نامید اما بصورت مجزا و مستقل با اثر ماندگار و قابل اعتنایی روبرو نیستیم.باید منتظر ماند و دید که معادی در ادامه چه فیلمهایی خواهد ساخت اما امیدواریم که «بمب» در سالهای آینده و در کارنامه کاریاش در رتبههای بالا قرار نگیرد.
منبع: ایرنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بدرقه پیکر حمید علیدوستی به خانه ابدی
- در هیاتی به ریاست کارگردان سازنده «انگل»؛ پیمان معادی، داور جشنواره مراکش شد
- رونمایی از کتاب «استادان بزرگ بازیگری و شیوههای آموزش آنها» با ترجمه پیمان معادی؛ پاکدل: مادر سینما، کتاب است/ پیروزفر: آموزش بازیگری فقط انتقال تجربه نیست/ معادی: رونمایی این کتاب جذابتر از لحظات روی فرش قرمز فیلمها بود
- سریالهای جدید پیمان معادی، آیدا پناهنده و حامد عنقا در راه است
- میزبانی سینماها از آثار جدید/ پریناز ایزدیار، پیمان معادی، پژمان جمشیدی و بهرام افشاری این هفته به سینماها میآیند
- اکران «زن و بچه» به تعویق افتاد
- با اعلام آکادمی علوم و هنرهای سینمایی؛ سازندگانِ «در سایه سرو»، روستایی و معادی عضو آکادمی اسکار میشوند
- سید جمال ساداتیان خبر داد: «زن و بچه» تیرماه در ایران اکران میشود
- نشست خبری «زن و بچه» در جشنواره کن؛ روستایی: این فیلم مستقلترین زنِ سینمای من را روایت میکند
- نگاهی به فیلم «بیسر و صدا»؛ ایده خلاقانه، مسیر اشتباه
- در آستانه آغاز اکران؛ پوستر «بیسروصدا» رونمایی شد/ روایتی بیپرده از یک داستان بیسروصدا
- ای مرگ بیا که زندگی کشت مرا؛ سریال «ازازیل» و آغازی بر یک پایان
- جوایز اصلی فستیوال فیلم هانوی به «بی سر و صدا» رسید
- پیمان معادی بازیگر فیلم جنایی هالیوودی شد
- راهیابی «بی سر و صدا» به جشنواره ویتنامی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
آخرین ها
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده
- ورنر هرتسوگ «پیادهروی زندگی» را میسازد
- «استیسی کیچ» درگذشت





