سینماسینما: سعید قطبی زاده نویسنده و منتقد سینما و تلویزیون طی یادداشتی به نکاتی درباره نقش آفرینی های بازیگران، فیلمبرداری و تدوین از فیلم سینمایی «سرکوب» به کارگردانی رضا گوران و تهیه کنندگی حبیب اسماعیلی پرداخت.
متن یادداشت به شرح زیر است:
فیلم «سرکوب» پر از ایدههای بکر و ناب در باب سرگشتگی و تنهایی و ناکامی انسان معاصر است که در قالب چند شخصیت اصلی، نسلهای مختلف را درگیر این رنج و اندوه ابدی نشان میدهد: مادر و سه دختر و پرستار.
ایده مورد علاقهام این بود که شخصیتها، هم خود از تنهایی رنج میبرند و هم خود دیگران را تنها میگذارند و باعث رنج آنان میشوند. کارگردانی فیلم، با تعداد بازیگر محدود و در یک لوکیشن بسته، عالی است و اگر فیلمبردار باتجربهتری کنار او بود، حرکات پیچیده دوربین بیشتر به مضمون داستان کمک میکرد. تدوین فیلم بیشترین لطمه را به روند داستانی آن زده؛ طوری که در جاهایی با برشهای غیرمنطقی، ایجاد شوک و در مواردی بدون دخالت در مسیر صحنهها، ایجاد ملال میکند. البته این احتمال میرود که در مواردی «چیزی» یا «چیزهایی» از فیلم، قلفتی، بدون بحث مرتبط با تدوین، درآمده باشد یا درآورده باشند.
تکگوییهای رویا افشار در روایت ذهنی او به زبان ترکی، دلنشین و زیباست (و من که ترک نیستم کیف کردم از صدا و بازیاش در این دقایق)، بازی سارا بهرامی تقریبا بینقص و نیرومند است، طراحی صحنه (با توجه به تمرکز قصه در خانه) میتوانست بهتر از این باشد، موسیقی خوب است اما در یکی دو صحنه به دلیل تدوین غلط صدا، قطع ناگهانی دارد. از صحنههای بهیادماندنی فیلم برای من، ابتدا نمای بلندی است که به واژگونی سفره توسط پسر بیمار میانجامد (هدایت او در این نمای بلند، در حفظ راکورد زمانی و رعایت حس، فوقالعاده است)، دیگری گفتوگوهای تلفنی سارا بهرامی با بهمن (که بیآنکه حضور داشته باشد، برای تماشاگر شخصیتی آشنا و ملموس است) و البته کل سکانس حضور جمشید هاشمپور به نقشی مرموز است.
«سرکوب» علاوه بر ادای دین آشکار به فیلم خوب «آگوست: اوسیج کانتی» به شکلی خلاق، تاثیرپذیر از نمایشنامه «سه خواهر» چخوف و همچنین در فصل پایانی، با نمایش باران در خانه، یادآور «آینه» و بخش اختتامیه «سولاریس» تارکوفسکی است.
باران کوثری، سارا بهرامی، الهام کردا، پردیس احمدیه و رویا افشار با حضور جمشید هاشم پور ، بازیگران خردسال آرتین گلچین و عسل قرایی در این فیلم نقش آفرینی دارند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به نمایش «رامسس دوم»/ شیطان یا فرشته؟
- نقد؛ چراغی در رهگذر تاریک و روشن سینما
- غریبههای آشنا/ تاملی بر فیلم «هارمونیهای ورکمایستر» ساخته بلا تار
- «جهان با من برقص»، «سرکوب»، «سونامی» و «قصر شیرین» در جشنواره بینالمللی فیلم ولز
- برترین بازیگران زن سال ۹۸ (۴)/ فرشته صدرعرفایی، سارا بهرامی
- برترین بازیگران زن سال ۹۸ (۲)/ پریناز ایزدیار، باران کوثری
- خامدستی و هدر رفتگی/ نگاهی به فیلم «سرکوب»
- بدترین فیلمهای ۲۰۱۹، از نگاه منتقدان ورایتی
- جذاب اما نه فوقالعاده!/ نگاهی به فیلم “متری شیش و نیم”
- یک فیلم خیلی خوب ببینید/ نگاهی به فیلم «روسی»
- «اینسرت»/ رئالیسمِ تلخِ بارانی؛ نگاهی به فیلم «سرکوب»
- «سوئیچ پن»/ رسانه، فیلمنامه و پیام؛ بررسی چالش فیلمنامه مطابق با الگوی مارشال مک لوهان- مرور چند فیلم در حال اکران
- نمایش و نقد ۲ مستند با موضوع سوریه در کانون فیلم «سینماحقیقت»
- منطق «همه میدانند»/ نگاهی به فیلم «همه میدانند»
- نگاهی به فیلم «قسم»/ اتوبوسی به رسم قسم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان





