سینماسینما، گلاویژ نادری
روزگاری نه چندان دور جشنواره فجر جایی برای لذت بردن و ذوق کردن از تماشای فیلمهایی بود که هیجان تماشایشان آنقدر بود که تا مدتها علاقهمندان سینما را به خود سرگرم میکرد. آنها با یادآوری سکانسها و حتی پلانهای فیلمها لذت میبرند، دربارهشان حرف میزدند و مینوشتند. شروع جشنواره فجر مانند آغاز یک جشن بزرگ سینمایی برای آنها بود. کارگردانان بزرگ آثارشان را در این جشنواره ارائه میکردند و آنها هم برای رقابت با یکدیگر مشتاق بودند. جشنواره فجر مانند عید سینمای ایران بود. رقابت در آن و نمایش آثار برای همه مهم بود و اهمیت داشت. علاقهمندان به سینما برای آغازش لحظهشماری میکردند و روزهای آن برایشان سرشار از لذت و سرخوشی بود با تماشای فیلمهایی از فیلمسازانی که مدتها انتظار اکرانش را میکشیدند. جوانان ده دوازده ساعت پشت در سینماها به انتظار مینشستند. حتی عشق سینماها از نیمهشب در پیادهروها مینشستند و با آتش روشن کردن در پیتهای حلبی در سرمای سخت بهمن ماه خود را گرم میکردند تا بلیت سانسهای ظهر و عصر به آنها برسد. سینماها سرشار از شور و شوق بود در روزهای جشنواره فجر. صفهای طویل مقابل سینماها تشکیل میشد که عکسهای آن، جوانان امروز را متعجب میکند. چراکه فیلم دیدن در جشنواره مایه تبختر بود و فخرفروشی.
سینمای منتقدان و اهالی رسانه هم هیچ شباهتی به آنچه ازش باقی مانده، نداشت. کارگردانان و بازیگران و دیگر عوامل فیلمها با حجب وحیا وارد این سینما میشدند و آنقدر نقد و منتقد و حتی خبرنگار برایشان اهمیت داشت که نگران یادداشتهایی بودند که بعد از تماشای فیلم در مطبوعات و مجلات سینمایی به چاپ میرسید. در این سینما نه بازیگری به دنبال نشان دادن خود و لباسهایش بود و نه نگاهی به دوربینها داشت. با دلهره پا به این سینما میگذاشتند و نقد منتقدان آنها را نگران میکرد. نه خبری از فرش قرمز و آبی بود و نه هجوم عکاسان برای گرفتن پزهای مختلف بازیگران با عینک دودی و بدون عینک.
اما حالا سینمای رسانه تبدیل به محلی برای معرفی، طراحان لباسهای مجلسی، آرایشگران و… شده است. دیگر سینماگران نه نگران بازتاب رسانهای اثرشان هستند نه اهمیتی به نقد منتقدان میدهند. حالا بیش از هرچیز برای آنها مراسم فوتوکال مهم است. عکسهای آنان است که میزان لایک و اشتراک پستهای اینستاگرامی را تعیین میکند. برای لایک با یکدیگر مسابقه میگذارند و هر کاری میکنند که عکسهایشان جذابتر شده و بیشتر دست به دست شود.
حالا برای مدیران جشنواره نه لذت بردن از فیلمها مهم است نه به نمایش گذاشتن آثاری که از اهمیت و قدر بیشتری برخوردار باشند. آنها میخواهند این ده روزه را به بیسروصداترین شکل برگزار کنند. نه فیلم مهمی در جشنواره باشد و نه بحث و نقد زیادی پیرامون آن شکل بگیرد.
رونق جشنواره اصلا برایشان مهم نیست. حتی اگر چهلمین دوره جشنواره باشد. مدیران سازمان سینمایی در این دوره به چند فیلم از فیلمسازان اولی رضایت دادند و میان آنها یکی دو فیلم که از نظرشان مهم بود را هم جا داده تا جشنوارهای از هر حیث معمولی و حتی ضعیف در طول حداقل ۲۵ سال اخیر برگزار کنند که هیچ ربطی به شکوه چهلمین جشنواره فجر نداشت.
اصلا انگار برای آنها این چهلمین دوره هیچ مهم نبود. نه فیلمهای مهمی داشتند، نه هیات انتخاب اصلحی. همه چیز معمولی و زیراستاندارد بود. حتی نمایش فیلمها، فروش بلیت، برگزاری مراسم اختتامیه، بزرگداشتها، نشستهای نقد و بررسی و…
عدهای معتقدند، مدیریت تازه سینما با سرگروهی محمد خزاعی برای بیاثر کردن و ضعیف کردن سینما و فیلمهایش آمده. آنها میگویند، این تیم مدیریتی، مامور به این کار است تا توجه مردم را به سینما از بین ببرد و سینما را تبدیل به مدیومی معمولی کند که مردم عادی نه دیگر از آن لذت ببرند و نه مشتاق تماشای آثارش باشند.
اگر حرف اینها درست باشد، این مدل برگزاری جشنواره مقدمهای خوبی برای رسیدن به این هدف است. این شیوه برگزاری همان است که مطلوب همین مدیران است و تا اینجای کار هم نتیجه داده و بعد از این هم به همین روش ادامه پیدا خواهد کرد.
پیش از جشنواره شورای صنفی نمایش و سینماداران تهدید کرده بودند، اگر فیلم جذاب و پرفروشی پروانه نمایش نگیرد و به اکران نرسد، سینماها را تعطیل خواهند کرد و تغییر کاربری خواهند داد. به نظر میرسد برگزاری چنین جشنوارهای پیش زمینه خوبی برای این اتفاق هم باشد…
منبع: روزنامه سازندگی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- خلف وعده سازمان سینمایی/ خانه سینما از حضور در کمیته انتخاب نماینده ایران برای اسکار کنارهگیری کرد
- با صدور احکامی از سوی رائد فریدزاده؛ دبیران جشنوارههای ملی و جهانی فیلم فجر معرفی شدند
- پرتره فساد و جنون
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





