کارگردان فیلم سینمایی «من میترسم»، گفت: این فیلم قطعا با هدف گیشه ساخته نشده است. فیلمی که با هدف گیشه ساخته شود جهتگیریهای مشخصی دارد که این فیلم این مشخصات را ندارد.
به گزارش سینماسینما، بهنام بهزادی در نشست خبری فیلم «من میترسم» که شامگاه شنبه ۱۹ بهمن در پردیس سینمایی ملت برگزار شد، اظهار داشت: فیلم من می ترسم از ترکیب دو داستان واقعی ساخته شده است. برای انتخاب بازیگران هنگامی که فیلمنامه را مینویسم بازیگران را انتخاب میکنم. در این فیلم هم میدانستم برای چه کسانی داستان را مینویسم.
بهزادی در ارتباط با چهرههای جدید در فیلمهایش، گفت: معتقدم سینمای ایران عمیقا به بازیگرها و چهرههای جدید احتیاج دارد. من با بازیگرهای کمتر حرفهای کارم را آغاز کردهام و برایم کار کردن با آنها بسیار لذتبخش است. شما وقتی بازیگر حرفهایی در فیلمتان انتخاب میکنید آنها توقعاتی دارند که عوامل پشت صحنه فیلم و بخشهای مختلف فیلم را درگیر میکند.
کارگردان «من میترسم» اضافه کرد: فکر میکنم اگر کارگردانها انرژی داشته باشند و بازیگر جدید را به فیلمهایشان دعوت کنند اتفاق خوبی است.
وی در خصوص انتخاب بازیگرها گفت: زمانی که در مورد اینگونه مسائل صحبت میکنیم به یک تقسیمبندی بالاشهری، پایین شهری میرسیم که با این انتخاب تلاش کردم این دیدگاه را از بین ببرم.
بهزادی دلیل استفاده از هلیشاتهای متعدد در فیلم را کاربرد بصری آن عنوان کرد و افزود: استفاده از هلی شاتها از جایی شروع شد که روزی بالای انتشارات امیرکبیر رفتیم و دیدیم جمعیت در همه طرف در حال رفت و آمد هستند. این شبیه زندگی ما نیز هست. در سکانس آخر نیز این موضوع را به خوبی نشان دادیم که گویا اگر ما از بالا کمیپایینتر بیاییم درگیر این اتفاقات میشویم.
بهزادی با اشاره به اینکه موضوع مهاجرت دغدغه اصلی ما در این فیلم نبود و به آن نپرداختیم، افزود: این فیلم نشان دهنده جنگ قدرتی است که آدمهای ضعیف در آن بیشتر آسیب میبینند.
کارگردان این فیلم در ارتباط با اینکه سالن اصحاب رسانه برای من مصداق سلایق کلی مخاطبان فیلمم نیست گفت: من نمیتوانم به یک جمعبندی از سلایق کلی مخاطبانم برسم.
وی در ارتباط با شغل بهمن در این فیلم توضیح داد: شاعری در این مملکت شغل نیست و در این فیلم نیز شاهد این هستیم که بهمن در کنار شاعر بودن، شال هم طراحی میکند.
بهزادی در ارتباط با انتخاب پوریا رحیمیسام گفت: او انتخاب اول من نبود و انتخاب دوم من بود. من کارکردن با او را دوست داشتم.
بهزادی درباره نقش الناز شاکردوست در این فیلم توضیح داد: این فیلم پارسال و قبل از جشنواره سیوهفتم که «شبی که ماه کامل شد » در آن اکران شود فیلمبرداری شده است. الناز شاکردوست بازیگر باانگیزهای است.
ستاره پسیانی بازیگر این فیلم نیز در ارتباط با حضور بیشترش در سینما نسبت به تئاتر، گفت: دلم میخواهد ریسکهایی که در تئاتر تجربه کردم را در سینما نیز تجربه کنم به همین منظور در انتخاب فیلمهایم خیلی سختگیری نمیکنم.
وی گفت: امسال سه فیلم در جشنواره با نقشهای مختلف دارم. همچنین در فیلم «لتیان» نیز نقش متفاوتی داشتم که به جشنواره نرسید.
پسیانی درباره بازی در فیلم «من میترسم» توضیح داد: همیشه از کارکردن با بهنام بهزادی لذت میبرم و به نوعی برای من ورکشاپ محسوب میشود. دو تجربه با او داشتم که بسیار تجربه خوبی برای من بوده است.
در ادامه پوریا رحیمی سام درباره نقش خود در این فیلم، گفت: ببخشید که ما پر سر و صدا نیستیم. این فیلم برای من شانسی است که با این کارگردان خوب کار کردم. در این فیلمنامه یادگرفتم که چه میزان اتمسفر در فیلم وجود دارد و به چه میزان این امر اهمیت دارد.
وی ادامه داد: در این سالها که در چنین سینمایی با این همه متغییر، کار میکنم دوست داشتم به چنین گونه سینمایی نزدیک شوم.
این بازیگر سینما افزود: در کارنامه لاغرم خوشحالم که این بازیها را تجربه کردم و با کارگردانی مانند بهنام بهزادی کار کردم.
وی با بیان اینکه مردم در انتخاب نقشهایم برای من اولویت هستند بیان داشت: تلاش میکنم با کارهایم اعتراضاتم را نشان دهم. امیدوارم بتوانم روزی در فیلمهایی بازی کنم که بیشتر مردم از آنها استقبال کنند.
ایلیا محمدینیا منتقد حاضر در نشست نیز گفت: سینمای اجتماعی در سالهای اخیر با تنوع موضوعی روبه رو شده است و مهم است که یک فیلمساز آن را کشف کند. به نظرم بهزادی در این فیلم توانسته خیلی روان و بدون بیرون زدگی داستان اجتماعی خود را روایت کند.
محمدینیا افزود: در این فیلم شاهد این هستیم که «بهمن» که طبع شاعرانه دارد وقتی به قدرت میرسد درگیر فساد میشود و همه چیزش را از دست میدهد. مانند جوی که در فضای مجازی شاهد هستیم. این روزها عدهای با داشتن اطلاعات کم میتوانند آن را در فضای مجازی پخش کنند و دارای قدرت بی اندازه شوند.
نشست خبری فیلم «من میترسم» به کارگردانی، نویسندگی و تهیهکنندگی بهنام بهزادی با حضور کارگردان، ستاره پسیانی، پوریا رحیمیسام، یگانه رفتاری،مجید جعفری (بازیگران)،امین جعفری(مدیرفیلمبرداری)، آیدین ظریف(طراح صحنه) با حضور ایلیا محمدینیا ( منتقد) و اجرای محمدرضا مقدسیان برگزار شد.
منبع: ایرنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- یورش سنگین برنامه هفت علیه جشنواره فیلم فجر + ویدئو
- آن سه کام حبس لعنتی/ نگاهی به فیلم سه کام حبس
- نگاهی به فیلم عنکبوت/ همه چیز در سطح
- گفتوگو با مجید مجیدی/ نباید فضا را خشن کنیم
- ای کاش قضاوتی در کار بود/ یادداشتی درباره «قصیده گاو سفید»
- گرمتر بتاب/ یادداشتی درباره «خورشید» مجید مجیدی
- چرا این همه خشم؟! به بهانه میزهای مستطیل شکل جشنواره فجر
- بیمها و امیدها
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





