هدیه تهرانی معتقد است که دولت، مسئولین و رسانهها باید به افزایش شناخت مردم از محیط زیست کمک بیشتری کنند، تلاش کارشناسان و فعالان محیط زیست بی فایده است زیرا آن ها اقلیتی از جامعه هستند.به گزارش سینماسینما، هدیه تهرانی که داور ششمین جشنواره فیلم سبز بود درباره تماشای فیلمهایی با درونمایه محیط زیست گفت: دیدن فیلم با مضمون محیط زیست برایم حسی همراه با امید و تاسف داشت زیرا من معتقدم زمین مانند فرش زیر پای انسان است و از بین رفتن نقش و نگار زمین هم مانند منفک شدن تار و پود فرش است.
او ادامه داد: در حال حاضر، محیط زیست نیاز به توجه دارد، باید برای بازگشت بافتهای از بینرفته این قالی تلاش کنیم و موجب فرسودگی و پوسیدگی بیشتر آن نشویم.
تهرانی درباره ارزیابی اش از فیلم های این جشنواره گفت: فیلمهای جشنواره کیفیت خوبی دارند، این باعث شده برای انتخاب برترین اثر با مشکل مواجه شویم. در این میان فیلمهایی که از نظر پرداختن به موضوعات محیط زیست بهروز هستند، مورد توجه هیات داوران است. بهطور کلی کیفیت فیلمها از نظر داوران خیلی خوب بودهاست.
او ادامه داد: اکثر فیلمهای حاضر در جشنواره فیلم سبز مخاطب را به فکر وا میدارد. نام آثار در خاطرم نمیماند اما اغلب آثار این حس را به من انتقال میداد. فیلم «واقعا به کجا می رویم؟» یکی از آثاری است که مخاطب را تحت تاثیر قرار میدهد.
تهرانی با بیان اینکه وضعیت محیط زیست بسیار بحرانی است، گفت: نمی توانم بگویم ناامید کننده است اما وضعیت خطرناکی است، در این شرایط احساس خطر میکنم. درکنار مسائل اجتماعی و اقتصادی، محیط زیست نیاز به توجه، شناخت و آگاهی دارد. باید برای حفاظت از محیط زیست فرهنگسازی صورت گیرد.
او افزود با بیان اینکه محیط زیست توجه بیشتری را میطلبد، توضیح داد: وقتی مردم درباره موضوعی شناخت عمیق نداشته باشند، دغدغهای هم در قبال آن نخواهند داشت. دولت، مسوولین و رسانهها باید به افزایش شناخت مردم از محیط زیست کمک بیشتری کنند. هر چقدر کارشناسان، علاقه مندان و فعالان محیط زیست تلاش کنند، بی فایده است زیرا آنها اقلیتی از جامعه را تشکیل میدهند. حفاظت از یک سرزمین نیاز به همت تمام مردم دارد. تا زمانی که مردم در پیچ و خم مشکلات روزمره محیط زیست نباشند، امکان اصلاح این روند وجود ندارد. باید مدام از محیط زیست مطلع شوند تا در این باره دغدغه پیدا کنند.
تهرانی در ادامه یادآور شد: افزایش تولید زباله و حضور آن درکوچه و خیابان، دلیل بارزی بر وجود آلودگی تصویری است که در اطراف زندگی ما دیده میشود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- ستارههای هوای ابری/ نگاهی به فیلم «بی همه چیز»
- هدیه تهرانی، نامی در بین مشاهیر بازیگری دنیا/ کوتاه درباره «بی همه چیز»
- فیلمفارسیسازی/ نگاهی به فیلم «بی همه چیز»
- هویت فروپاشیده/ نگاهی به فیلم «بیهمه چیز»
- انتقام و وسوسه/ نگاهی به فیلم «بیهمه چیز»
- ابتذال سرنوشت محتوم رقابت بین هدیه تهرانی و پارسا پیروز فر
- سعید راد در گفتگو با موزه سینما: تقوایی گفت یا صادق کرده را تو بازی میکنی یا در آن دفتر فیلم نمیسازم
- گفتوگوی فرهاد توحیدی و اشکان رهگذر به بهانه پخش انیمیشن «جبیر»
- کرونا به نفع اختتامیه جشنواره فیلم فجر
- چالش بیپاسخ نامزدهای بازیگری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





