محمد تاجیک : این روزها فیلم ایران سرای من است ساخته پرویز کیمیاوی پس از ۱۷ سال در گروه هنر و تجربه اکران شده است .
به گزارش سینما سینما ،در سالهای اخیر ،تعدادی از سینماگران مطرح به اظهار نظر درباره پرویز کیمیاوی و سینمایش پرداخته اند.
/تقوایی: ما به اندازه کیارستمی به کیمیاوی امید بسته بودیم/
ناصر تقوایی در شهریور سال ۸۹ در اظهار نظری در جشن فیلم کوتاه درباره پرویز کیمیاوی گفته است : خیلی دلم میخواست امشب پرویز کیمیاوی هم در کنار ما بود چرا که میدانم از سفر آمده و امیدوارم طی مدتی که ایران است تجلیلی هم به او اختصاص داده شود یا اصلا شرایطی فراهم شود که او از ایران نرود. ما به اندازهی عباس کیارستمی بر روی او هم امید بسته بودیم اما به هر حال کار او هم با وقفه مواجه شد.
/علیرضا داود نژاد : من خیلی دوست دارم که فیلم ایران سرای من است را ببینم /
پرویز کیمیاوی کجاست ؟این سوالی است که ۱۰سال پیش علیرضا دادوونژاد کار گردان پیش کسوت سینمای ایران پرسیده و درادامه گفته بود :پرویز کیمیاوی،یک درخشش غیر منتظره در سینمای ایران بود ولی هم اکنون چندان خبری از او در سینمای ایران نیست.من خیلی دوست دارم که فیلم ایران سرای من است را ببینم .کارگردان فیلم نیاز دوباره این سوالها را مطرح کرد که کیمیاوی کجاست؟ چرا فیلم نمیسازد؟ او که در سالهای قبل از انقلاب فیلم موفق مغولها را ساخت و چشم انداز تازهای از سینما ترسیم کرد فیلمش چه شد؟
/پوراحمد :پرویز کیمیاوی کارهایش درخشان است اما متاسفانه فراموش شده/
کیومرث پور احمد نیز از جمله کارگردانانی است که به اظهار نظر درباره پرویز کیمیاوی پرداخته است . پوراحمد گفته است :اگر کسی بگوید سینمای ایران دارد می میرد می گویم که حرف بی ربطی است. کسانی مثل شهرام مکری، مجید برزگر، هومن سیدی و ابراهیم ابراهیمیان و امیر ثقفی و خیلی های دیگر هستند که ستایش انگیز هستند. فیلم شهرام مکری مرا شگفت زده کرد، شش یا هفت بار فیلم «ماهی و گربه» را دیدم. چند بار «پرویز» مجید برزگر را دیدم. من فیلمساز متوسطی هستم که سعی می کنم خودم را به بالای متوسط ارتقا بدهم. فیلمساز درجه یک، کسی مثل اصغر فرهادی است که پنج فیلم ساخته و همه شان شاهکار است. یا سهراب شهیدثالث و پرویز کیمیاوی است که کارهای شان درخشان است و پیشگام هستند. پرویز کیمیاوی فراموش شده و گوشه ای در پاریس نشسته است یا بهرام بیضایی که «رگبار» و «مسافران » او شاهکار هستند.(گفت وگو با زینب کاظم خواه در روزنامه اعتماد .۱۷بهمن۹۴ )
/گلشیفته فراهانی :دوست دارم با بیضایی وکیمیاوی کار کنم/
گلشیفته فراهانی در فروردین سال ۹۰در اظهار نظری گفته است :من خیلی دوست داشتم با آقای پرویز کیمیاوی کار کنم. که ایشان هم الان در ایران نیستند و در پاریس هستند. ایشان از بزرگ مردان سینمای ما هستند و واقعا بد است برای سینمای ما که قدر ایشان را نشناختند و ندانستند و ایشان الان در پاریس ساکن اند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رونمایی از نسخه ترمیمشدهی «تپههای قیطریه» اثر پرویز کیمیاوی
- مروری بر کارنامه چهار فیلمساز مطرح سینمای ایران در برنامه سینماتک خانه هنرمندان/ چگونه دوربین به خانقاه دراویش راه یافت
- نمایش «مستندهای کمیاب» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- مصطفی حضرتی از پیشکسوتان فیلمبرداری درگذشت
- حیف که نمیشود این سریال را دید!/ معرفی سریال «آتش بدون دود» ساخته نادر ابراهیمی + ویدئو
- پرویز کیمیاوی و تدوین یک پروژه قدیمی/ موسیقی محلی – نوازندگان بومی
- گام های معلق لک لک های مهاجر/ درباره سینمای مهاجرت و سینماگران مهاجر ایرانی
- تقدیر از پرویز کیمیاوی در پروژه فرهنگی، هنری ایران – ایران
- چهار فیلم ایرانی در بخش «بازسازی کلاسیکها» جشنواره جهانی فیلم فجر
- تهیهکنندگان فیلمفارسی از کدام کار گردانها میترسیدند
- یادداشت پرویز کیمیاوی/ آنها که میگویند جایزه فرهادی سیاسی است اشتباه میکنند
- کاریکاتوری قدیمی در شوخی با فیلم مغولها ساخته پرویز کیمیاوی
- نگاهی به فیلم «ایران سرای من است»، ساخته پرویز کیمیاوی/ امیدِ رستگاری نیست
- شماره«۳۰» ماهنامه هنروتجربه منتشر شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





