
فرزانه متین- رما، آخرین ساخته آلفونسو کوآرون مکزیکی با اولین اکرانش در هفتاد و پنجمین دوره جشنواره بین المللی فیلم ونیز خبر از آن می داد که با درامی شاخص، خلاقانه و هنرمندانه روبه رو هستیم که اکران سراسری اش نیز صحه بر این مطلب گذاشت. این فیلم، با برنده شدن در دو شاخه بهترین فیلم خارجی و بهترین کارگردانی در مراسم گلدن گلوب و نامزدی در نه رشته اسکار و دریافت سه اسکار برای بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمبرداری باعث شد بهترین درام ۲۰۱۸ لقب بگیرد .رما را بیش از آن که شاهکار نامید باید گفت درامی زنانه و در ستایش زنانی است که سر تسلیم فرو نمی آورند.
آلفونسو ساخت رما را مدیون خدمتکاری به نام لینو در دوران کودکی اش است که وی را با سینما آشنا کرد و حالا این کارگردان مکزیکی برای ادای دین به این زن، فیلمی منطبق بر واقعیت های دوره کودکی و در میان بحبوحه جنگ کثیف در سال ۱۹۷۱ و اعتراضات دانشجویی می سازد . با تماشای رما ما با واقعیت همسو نمی شویم بلکه واقعیت را در آغوش می گیریم و با نگاهی موشکافانه با تک تک جزییات همذات پنداری می کنیم.
داستان رما روایت کننده زندگی زنی به نام کلئو از اهالی بومی مکزیک است و در محلهی رما در مکزیکوسیتی در خانوادهای متوسط خدمتکار است که ناخواسته باردار می شود و در همان حین پدر خانواده، زنش ، سوفیا را ترک می کند.کلئو و سوفیا دو بحران موازی را برای ما روایت می کنند که چگونه کلئو با فرزند ناخواسته در شکمش می خواهد زندگی کند و سوفیا مادر ۴ بچه قد و نیم قد با شوهری که به او خیانت کرده باید بار زندگی را به دوش بکشد در سکانس پارک ماشین توسط پدر و زد و خوردهای کوچک ماشین با دیوارهای پارکینگ در ابتدا به مخاطب این هشدار داده می شود که این مرد متعلق به این زن و خانواده نیست و جایی هم در آینده نخواهد داشت. از این رو آینده هر دوی زنان مبهم و تار است. « مهم نیست درباره زنان چه می گویند، ماهمیشه تنهاییم.»یکی تامل برانگیزترین دیالوگ هایی است که در دقیقه ۹۱ در فیلم توسط سوفیا به خدمتکار گفته می شود .
دو صحنهی فیلم به شدت تکان دهنده و اثرگذار بر است، صحنه ایی که کلئو به هنگام وضع حمل می خواهد از سرنوشت فرزندش با خبر شود که در نهایت نوزاد مرده را در آغوش می گیرد و صحنه بعدی سکانس آخر فیلم است که سوفیا و ۴ بچه اش به همراه کلئو در بغل یکدیگرند و از پشت آنان نوری بر این صحنه می تابد که به دو زن اصلی فیلم خبر از آینده ای روشن می دهد و سعی می کند ناراحتی مخاطب را در سکانس های احساسی، رفع کند. تکرا واژه «ماجراجویی»از سوی سوفیا وفرزندانش به ما القاء می کند زندگی بدون مردان در جریان است و شاید هم حتی شکل و شمایل ماجراگونه به خود بگیرد. به گفته این کارگردان مکزیکی سه مولفه اساسی در فیلم به آن پرداخته شده: فیلمی با محوریت کلئو، خدمتکار خانواده، فیلمبرداری سیاه و سفید مدرن و داستان بر اساس خاطره و بازسازی دقیق تمام اتفاقات و از دید من مولفهی چهارمی هم در میان است؛ تسلیم ناپذیری زنان در برابر مشکلات
در نهایت، طردشدگی، اختافات طبقاتی، اعتراضات سیاسی و جنگ کثیف، نابرابری های جنسیتی و… همگی در فیلم رما دست به دست هم داده تا این کارگردان اثرش را تبدیل به شاهکاری کند که جایش در هالیوود خالی بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





