سینماسینما: سعید قطبی زاده نویسنده و منتقد سینما و تلویزیون طی یادداشتی به نکاتی درباره نقش آفرینی های بازیگران، فیلمبرداری و تدوین از فیلم سینمایی «سرکوب» به کارگردانی رضا گوران و تهیه کنندگی حبیب اسماعیلی پرداخت.
متن یادداشت به شرح زیر است:
فیلم «سرکوب» پر از ایدههای بکر و ناب در باب سرگشتگی و تنهایی و ناکامی انسان معاصر است که در قالب چند شخصیت اصلی، نسلهای مختلف را درگیر این رنج و اندوه ابدی نشان میدهد: مادر و سه دختر و پرستار.
ایده مورد علاقهام این بود که شخصیتها، هم خود از تنهایی رنج میبرند و هم خود دیگران را تنها میگذارند و باعث رنج آنان میشوند. کارگردانی فیلم، با تعداد بازیگر محدود و در یک لوکیشن بسته، عالی است و اگر فیلمبردار باتجربهتری کنار او بود، حرکات پیچیده دوربین بیشتر به مضمون داستان کمک میکرد. تدوین فیلم بیشترین لطمه را به روند داستانی آن زده؛ طوری که در جاهایی با برشهای غیرمنطقی، ایجاد شوک و در مواردی بدون دخالت در مسیر صحنهها، ایجاد ملال میکند. البته این احتمال میرود که در مواردی «چیزی» یا «چیزهایی» از فیلم، قلفتی، بدون بحث مرتبط با تدوین، درآمده باشد یا درآورده باشند.
تکگوییهای رویا افشار در روایت ذهنی او به زبان ترکی، دلنشین و زیباست (و من که ترک نیستم کیف کردم از صدا و بازیاش در این دقایق)، بازی سارا بهرامی تقریبا بینقص و نیرومند است، طراحی صحنه (با توجه به تمرکز قصه در خانه) میتوانست بهتر از این باشد، موسیقی خوب است اما در یکی دو صحنه به دلیل تدوین غلط صدا، قطع ناگهانی دارد. از صحنههای بهیادماندنی فیلم برای من، ابتدا نمای بلندی است که به واژگونی سفره توسط پسر بیمار میانجامد (هدایت او در این نمای بلند، در حفظ راکورد زمانی و رعایت حس، فوقالعاده است)، دیگری گفتوگوهای تلفنی سارا بهرامی با بهمن (که بیآنکه حضور داشته باشد، برای تماشاگر شخصیتی آشنا و ملموس است) و البته کل سکانس حضور جمشید هاشمپور به نقشی مرموز است.
«سرکوب» علاوه بر ادای دین آشکار به فیلم خوب «آگوست: اوسیج کانتی» به شکلی خلاق، تاثیرپذیر از نمایشنامه «سه خواهر» چخوف و همچنین در فصل پایانی، با نمایش باران در خانه، یادآور «آینه» و بخش اختتامیه «سولاریس» تارکوفسکی است.
باران کوثری، سارا بهرامی، الهام کردا، پردیس احمدیه و رویا افشار با حضور جمشید هاشم پور ، بازیگران خردسال آرتین گلچین و عسل قرایی در این فیلم نقش آفرینی دارند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نگاهی به نمایش «رامسس دوم»/ شیطان یا فرشته؟
- نقد؛ چراغی در رهگذر تاریک و روشن سینما
- غریبههای آشنا/ تاملی بر فیلم «هارمونیهای ورکمایستر» ساخته بلا تار
- «جهان با من برقص»، «سرکوب»، «سونامی» و «قصر شیرین» در جشنواره بینالمللی فیلم ولز
- برترین بازیگران زن سال ۹۸ (۴)/ فرشته صدرعرفایی، سارا بهرامی
- برترین بازیگران زن سال ۹۸ (۲)/ پریناز ایزدیار، باران کوثری
- خامدستی و هدر رفتگی/ نگاهی به فیلم «سرکوب»
- بدترین فیلمهای ۲۰۱۹، از نگاه منتقدان ورایتی
- جذاب اما نه فوقالعاده!/ نگاهی به فیلم “متری شیش و نیم”
- یک فیلم خیلی خوب ببینید/ نگاهی به فیلم «روسی»
- «اینسرت»/ رئالیسمِ تلخِ بارانی؛ نگاهی به فیلم «سرکوب»
- «سوئیچ پن»/ رسانه، فیلمنامه و پیام؛ بررسی چالش فیلمنامه مطابق با الگوی مارشال مک لوهان- مرور چند فیلم در حال اکران
- نمایش و نقد ۲ مستند با موضوع سوریه در کانون فیلم «سینماحقیقت»
- منطق «همه میدانند»/ نگاهی به فیلم «همه میدانند»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





