تهیه کننده مجموعه «دیرین دیرین» اظهار کرد که یاد گرفته ایم به جای تکیه کردن به کمکهای دولت به خود وابسته شده و به صورت مستقل کار تولید کنیم.به گزارش سینماسینما، محمد ابوالحسنی تهیه کننده «دیرین دیرین» درباره نحوه شکلگیری تیم این مجموعه گفت: سال ۸۳ از طرف وزارت نفت نماینده بستن قرارداد با یک شرکت انیمیشن سازی شدم. پس از مذاکره با شرکت مذکور با توجه صف نوبت چهار ماههای که آن شرکت برای شروع فعالیت روی پروژه جدید داشت، تصمیم گرفتم خودم پروژه را پیش ببرم. حدود ۱۲ نفر دور هم جمع شدیم و شرکت تولید انیمیشن راهاندازی کردیم که انیمیشن «خیلی خطرناکه حسن» محصول این تصمیم جسورانه بود.
وی افزود: ساخت انیمیشن «خیلی خطرناکه حسن» برای ما مشکلات زیادی به خاطر نامش وجود آورد. در سال ۸۸ این گروه به تیمی ۱۸۰ نفره تبدیل شد تا سال ۸۸ بنا به سفارش مشتریان برایشان انیمیشن میساختیم اما مالک محتوا نبودیم و بیشتر کارمان خدماتی بود. بعد به این فکر کردیم که تولید محتوا کنیم. سال ۸۸ انیمیشنهای «حیات وحش؛ حیوانات منقرض شده» را ساختیم و فقط در فضای وب و مجازی منتشر کردیم، در این انیمیشنها به نکته خاصی اشاره نمیشد و هدفمان فقط تولید برنامههای کوتاه و جذاب بود. این انیمیشن شاهکار بود و توانست چندین جایزه در بخش کارگردانی، دوبله و … کسب کند، از این انیمیشنها بشدت استقبال شد و چند جایزه هم گرفت البته مهمتر از این جوایز این بود که فهمیدیم میتوانیم به جای تکیه کردن به کمکهای دولت به خودمان وابسته شویم و به صورت مستقل کار تولید کنیم.
ابوالحسنی ادامه داد: در سال ۹۲ توجهم به سمت کسانی که لبنیات تولید میکنند جذب شد که یک سری لبنیات میسازند بستهبندی میکنند و بعد برای فروش به همه جای کشور صادر میکنند و تمام آنها تا آخر ماه به فروش میرسند. به همین دلیل چشمم به سوی ایدهای که روزنامه نگارها از آن استفاده میکنند خورد. تصمیم گرفتیم همانگونه که روزنامهها، کاریکاتور روز دارند، ما هم انیمیشن روز تولید کنیم و بر اساس اتفاقات روز، انیمیشنهای جذاب تولید کرده و در فضای مجازی منتشر کنیم.
این تهیه کننده با اشاره به سه گروهی که برای ساخت «دیرین دیرین» تشکیل شد گفت: سه گروه شکل دادیم؛ یکی برای تولید محتوا، یکی برای انتشار محتوا و گروهی هم برای بازاریابی و تولید. بنابراین «دیرین دیرین» را شروع کردیم که تا امروز نیز ادامه دارد. ما برای تولید این مجموعه ۱۰ شاخصه تعریف کردیم که یکی از آنها طراحی شخصیتها و داستانهایی است که بتوان به صورت نامحدود این مجموعه را تولید کرد. شاخصه دوم این بود که هر قسمت کوتاه و طنز در حد یک دقیقه باشد.
وی یادآور شد: سال ۹۲ و ۹۳ مراحل پیش تولید را می گذراندیم و نتوانستیم کار کنیم اما هم مالیات دادیم هم ارزش افزوده پرداخت کردیم. از نوروز ۹۴ شروع به منتشر کردن این مجموعه کردیم، اولین انتشار در فیسبوک بود که برای بیشتر شدن بازدیدها به آنها پول پرداخت میکردیم.
ابوالحسنی با اشاره به توجه مخاطبان «دیرین دیرین» و علاقهشان به این مجموعه تصریح کرد: تا الان که اینجا هستم ۲۰۰۰ قسمت ساختهایم و بیش از ۸۰ درصد مردم آن را میشناسند. ازجمله کارهایی که برای ساخت انیمیشن انجام میدهیم اول از همه دوشنبههای تند که انتقادی است و در آن یک اصل را رعایت میکنیم و هرگز یک جناح را نقد نمیکنیم فقط رفتارها را نقد میکنیم که همین باعث شده به مشکل برنخوریم. دومین کارهم تولید یک سری آیتمهای تبلیغی است که بابتشان پول دریافت میکنیم، است.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اعلام آثار پویانمایی کوتاه نهمین جشنواره فیلم شهر/ معرفی داوران بخش فیلمهای کوتاه داستانی
- حمایت معکوس؛ سازوکارهای حمایتی ناکارآمد، انیمیشن ایران را زمینگیر کرده است
- چرا ایران هنوز کارشناسی انیمیشن ندارد؟
- یادداشتی برای «ژولیت و شاه»؛ قصهای آمیخته از تخیل و واقعیت
- انیمیشن ایران در جشنواره فجر؛ کجا ایستادهایم؟
- ۵ انیمیشن ایرانی در اسپانیا نمایش داده میشود
- جشنواره پویانمایی تهران در ایستگاه پایانی
- دوبله آثار کودک حساس، مهم و پر از ظرافت است
- «عصرانه با انیمیشن»؛ بزرگداشت سعید توکلیان برگزار شد
- راهیابی انیمیشن ایرانی به جشنواره مراکش
- راهیابی دو انیمیشن به جشنواره فیلم ژیرونای اسپانیا
- رونمایی از تیزر مجموعه انیمیشن «رویاهای رنگی»
- اولین کارگاه انتقال تجربه بسته انیمیشن «رویاهای رنگی» برگزار شد؛ امیدواریم اکران انیمیشن کوتاه ادامه پیدا کند
- تحقق آرزوی چندساله فعالان انیمیشن در هنرو تجربه
- جایزه جشنواره انسی برای انیمیشن ایرانی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





