سینماسینما، فرزانه متین
در سال ۲۰۲۱ مینی سریالی با اقتباس از رمان پرفروش لیان موریاتی به نام «نه غریبه کامل» ساخته شد که جهان آن با سایر سریال های آن دوره متفاوت بود و با بازی سوپر استار هالیوود نیکول کیدمن، استقبال گسترده مخاطبان شبکه هولو را به همراه داشت. اما از آنجا که سیاست های هالیوود مبنی بر فرانچایز سریال هایی است که مخاطب فراوان دارد، تصمیم گرفته شد فصل دوم سریال با حضور دوباره ی نیکول کیدمن ساخته شود. فصل اول، داستان گروهی از افراد را روایت می کرد که برای فرار از زندگی روزمره و یافتن آرامش درونی به یک مرکز سلامتی و تندرستی غیرمتعارف به نام «خانه آرامش» پناه می برند که تحت نظارت ماشا با بازی نیکول کیدمن، اداره می شود و خودِ ماشا شخصیت پیچیده ای دارد.
این فصل ایده ای جدید را ارائه داد که علاوه بر آن با خلق جهانی تازه، فیلمنامه ای قوی و با اجرای قدرتمند بازیگران روبه رو بودیم. اتفاقاتی که در هشت اپیزود فصل اول در بستر خانه آرامش رخ داد قابل لمس و جذاب بود حتی گفت وگو های طولانی مابین این نه غریبه و فلش بک هایی از زندگی شان نه خسته کننده بود نه حوصله بر.
فصل دوم «نه غریبه کامل» که در بهار ۲۰۲۵ منتشر شد، نقطه ی مقابل فصل اول قرار گرفت و سازنده برای این که فصل جدید متفاوت تر از قبلی باشد چاشنی تعلیق را بیش از اندازه به آن اضافه کرد که داستان را برای مخاطب پرکشش کند، اما در این زمینه ناکام ماند و پاسخی خلاف آن را دریافت کرد. مکانی که برای خانه ی آرامش در فصل جدید در نظر گرفته شده بود، هتلی با فضایی ملتهب و تنش زا بود که مخاطب با دیدن آن مکان دچار یک نوع آشفتگی می شد. فضای روانی فیلم بهم ریخته بود، شخصیت ها فاقد عمق بودند، فیلمنامه چفت و بست دار نبود و از همه مهم تر اتمسفر سریال یک حس پنهان خطر را برای مخاطب تداعی می کرد اما کارگردان این رمز و راز نهفته را نتواست حتی در سطح متوسط به تصویر درآورد و در نهایت قصه ای شکل نگرفت.
فصل دوم «نه غریبه کامل» یک دیگی بود که سازندگان آن سعی کرده بودند با بازیگران معروف، فضای متفاوت، نشئگی متداوم ناشی از مواد محرک زا و آسیب های روانی این نه نفر به خورد مخاطبان بدهند که در این زمینه شکست خوردند و با این تفاسیر بعید است فصل سومی در کار باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
- نگاهی به فیلم «نارنگیها»/ زندگی در دستان جنگ
- بازیگرانی که بدنشان را وقف سینما کردند/ سینما یا قربانگاه؟
- «گناهکاران»؛ تلفیقی جسورانه از وحشت، موسیقی و تاریخ
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





