سید محسن هاشمیدرست در خاطر دارم وقتی در سال ۱۳۸۰ مسئول تبلیغات و تشریفات جشنواره فیلم فجر بودم روزنامه کیهان در یادداشتی چون همیشه گزنده و انتقادی نوشت “معلوم نیست جشنواره فیلم فجر در دهه فجر انقلاب اسلامی است یا دهه فجر انقلاب اسلامی در جشنواره فیلم فجر!؟
جشنواره ها ی سینمایی در همه جای جهان آدابی کم و بیش یک پارچه دارند. این آداب( طعم و عطر و بوی) از نوع فیلم های جشنواره گرفته تا ترکیب هیات داوری، تعداد فیلم های بخش مسابقه و سایر بخش هااز جمله مخاطبان و تعداد نمایش ها را نیز شامل می شود.
جشنواره فیلم فجر اگر چه بر سنت دیرپای سینمای ایران بالید اما پس از آنی که سینما خود را با مدار و ارزشهای بر آمده از انقلاب اسلامی پنجاه و هفت تنظیم کرد، شکل گرفت. به همین سبب نیز بانیانش زمان برگزاری را در دهه فجر انقلاب اسلامی پیش بینی کردند.
این هم هنگامی برپایی جشنواره فیلم فجر با دهه فجر انقلاب اسلامی ناگزیر ملاحظاتی عمیق را بر جشنواره تحمیل می کند که با آن آداب برگزاری جشنواره ها در جهان متفاوت است:
الف) مخاطبان، در جشنواره های فیلم غالب مخاطبان جشنواره دست اندرکاران صنعت سینما، اصحاب رسانه های سینمایی و هنرمندان انند. در جشنواره فیلم فجر غالب مخاطبان مردم و مقامات دولتی هستند.
ب) تعداد نمایش یک فیلم در جشنواره ها سه نوبت به اضافه یک نوبت پیش از همه برای رسانه ها است. در جشنواره فیلم فجر این تعداد به دست کم چهارده اکران و گاه تا بیست و سه اکران در طول جشنواره برای یک فیلم می رسد.
پ) انتخاب فیلم ها در جشنواره های فیلم توسط دبیرخانه دایمی جشنواره و به سرپرستی دبیر یا ریس جشنواره انجام می شود. این انتخاب البته با طعم و عطر هر جشنواره هم خوان است. در جشنواره
فیلم فجر هر ساله هیات انتخابی مرکب از مدیران دولتی و تعدادی سینماگر، امر انتخاب فیلم ها را با رعایت ملاحظات حاکمیتی و البته با رعایت دور هم بودن در جشن انقلاب بر می گزینند.
البته که در سایر جشنواره ها پس از انتخاب نشدن فیلمی در جشنواره، فیلمسازی در اعتراض بیانیه نمی دهد و البته که دبیرخانه جشنواره نیز ملزم به پاسخگویی نیست!
ت) ترکیب و اعضای هیات داوران جشنواره های سینمایی پس از رایزنی با ریس هیات داوران که توسط دبیر جشنواره پیشتر تعین می شود، معلوم می شود. در جشنواره فیلم فجر رییس و دبیر جشنواره بر روی تک تک اعضای هیات داوری بدون نیاز به رعایت طعم و عطر یک پارچه نسبت به بر گزیدن تک تک داوران اقدام می کنند و عمدتا می کوشند انتخاب ها ی شان صبغه دلجویی ، منزلت پیش کسوتانه و منزلت حرفه ای توامان را داشته باشد.
ث) تعداد فیلم های بخش مسابقه در جشنواره ها عدد ثابتی است و به ندرت طی سالیان شاهد تغییر در تعداد فیلم های بخش مسابقه هستیم. در جشنواره فیلم فجر اما هر سال تعداد فیلم ها بسته به سلیقه دبیر (یا ریس جشنواره) بر اساس همان اصول دورهم بودن برای جشن انقلاب و دلجویی افزایش می یابد.
ج) تعداد جوایز اهدایی جشنواره های سینمایی کاملا محدود و عمدتا بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه، بازیگران نقش های اول و مکمل را شامل می شود. در جشنواره فیلم فجر این تعداد سه برابر و هر از گاه توسط دبیر جشنواره حتی طی دوره جشنواره افزایش یافته است.
آنچه بر شمرده شد نه موجب کاهش منزلت جشن فیلم فجر است و نه به تنهایی وجه امتیاز این جشنواره استثنایی شمرده می شود.
جشنواره فیلم فجر تنها شادمانی هنری فراگیر جشن های پیروزی انقلاب اسلامی سال ۵۷ است.
جشنواره ها ی سینمایی در همه جای جهان آدابی کم و بیش یک پارچه دارند. این آداب( طعم و عطر و بوی) از نوع فیلم های جشنواره گرفته تا ترکیب هیات داوری، تعداد فیلم های بخش مسابقه و سایر بخش هااز جمله مخاطبان و تعداد نمایش ها را نیز شامل می شود.
جشنواره فیلم فجر اگر چه بر سنت دیرپای سینمای ایران بالید اما پس از آنی که سینما خود را با مدار و ارزشهای بر آمده از انقلاب اسلامی پنجاه و هفت تنظیم کرد، شکل گرفت. به همین سبب نیز بانیانش زمان برگزاری را در دهه فجر انقلاب اسلامی پیش بینی کردند.
این هم هنگامی برپایی جشنواره فیلم فجر با دهه فجر انقلاب اسلامی ناگزیر ملاحظاتی عمیق را بر جشنواره تحمیل می کند که با آن آداب برگزاری جشنواره ها در جهان متفاوت است:
الف) مخاطبان، در جشنواره های فیلم غالب مخاطبان جشنواره دست اندرکاران صنعت سینما، اصحاب رسانه های سینمایی و هنرمندان انند. در جشنواره فیلم فجر غالب مخاطبان مردم و مقامات دولتی هستند.
ب) تعداد نمایش یک فیلم در جشنواره ها سه نوبت به اضافه یک نوبت پیش از همه برای رسانه ها است. در جشنواره فیلم فجر این تعداد به دست کم چهارده اکران و گاه تا بیست و سه اکران در طول جشنواره برای یک فیلم می رسد.
پ) انتخاب فیلم ها در جشنواره های فیلم توسط دبیرخانه دایمی جشنواره و به سرپرستی دبیر یا ریس جشنواره انجام می شود. این انتخاب البته با طعم و عطر هر جشنواره هم خوان است. در جشنواره
فیلم فجر هر ساله هیات انتخابی مرکب از مدیران دولتی و تعدادی سینماگر، امر انتخاب فیلم ها را با رعایت ملاحظات حاکمیتی و البته با رعایت دور هم بودن در جشن انقلاب بر می گزینند.
البته که در سایر جشنواره ها پس از انتخاب نشدن فیلمی در جشنواره، فیلمسازی در اعتراض بیانیه نمی دهد و البته که دبیرخانه جشنواره نیز ملزم به پاسخگویی نیست!
ت) ترکیب و اعضای هیات داوران جشنواره های سینمایی پس از رایزنی با ریس هیات داوران که توسط دبیر جشنواره پیشتر تعین می شود، معلوم می شود. در جشنواره فیلم فجر رییس و دبیر جشنواره بر روی تک تک اعضای هیات داوری بدون نیاز به رعایت طعم و عطر یک پارچه نسبت به بر گزیدن تک تک داوران اقدام می کنند و عمدتا می کوشند انتخاب ها ی شان صبغه دلجویی ، منزلت پیش کسوتانه و منزلت حرفه ای توامان را داشته باشد.
ث) تعداد فیلم های بخش مسابقه در جشنواره ها عدد ثابتی است و به ندرت طی سالیان شاهد تغییر در تعداد فیلم های بخش مسابقه هستیم. در جشنواره فیلم فجر اما هر سال تعداد فیلم ها بسته به سلیقه دبیر (یا ریس جشنواره) بر اساس همان اصول دورهم بودن برای جشن انقلاب و دلجویی افزایش می یابد.
ج) تعداد جوایز اهدایی جشنواره های سینمایی کاملا محدود و عمدتا بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه، بازیگران نقش های اول و مکمل را شامل می شود. در جشنواره فیلم فجر این تعداد سه برابر و هر از گاه توسط دبیر جشنواره حتی طی دوره جشنواره افزایش یافته است.
آنچه بر شمرده شد نه موجب کاهش منزلت جشن فیلم فجر است و نه به تنهایی وجه امتیاز این جشنواره استثنایی شمرده می شود.
جشنواره فیلم فجر تنها شادمانی هنری فراگیر جشن های پیروزی انقلاب اسلامی سال ۵۷ است.
برچسبها: سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر, سید محسن هاشمی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بررسی مسایل مالی جشنواره فیلم فجر/ مساله فقط دستمزد یک مشاور نیست
- رقم هایی که تناقض دارند/لزوم شفاف سازی جزییات بودجه و هزینه جشنواره های ملی و جهانی فجر
- این گروه بیدلیل/ عملکرد جشنواره ملی فجر و شگفتی های جشنواره جهانی فجر
- خون تازه در رگهای پریدهرنگ/ نگاهی به چهار فیلم موفق جشنواره فجر
- اولین تیزر از پشت صحنه «ماجرای نیمروز»/ فیلم
- نگاهی به وضعیت یک ماه اخیر سینما به بهانه اسکار فرهادی/ شرایط لغزنده!
- اختصاصی سینماسینما/ محسن تنابنده: برخی در جشنواره فجر از آب گل آلود ماهی گرفتند
- گفتوگو با محمدمهدی دادگو، داور سیوپنجمین جشنواره فیلم فجر/ امسال سال زنان بود
- بیتوجهیهای فرهنگی دولت تدبیر و امید و امیدهای صدروز پایانی
- تقاضای ۵۸ میلیارد تومان برای برگزاری دو جشنواره
- یادداشتی درباره فیلم آپاندیس/ یک پیشنهاد لذت بخش
- چرا «هفت» دل خیلیها را خنک کرد؟!
- واکنش مهرزاد دانش به اظهارات فراستی: سینمای ما دچار مککارتیسم میشود
- نگاهی به مواضع اخیر مسعود فراستی/ دهه ات گذشته رییس!*
- ایوبی: کدام یک از ادعاهای افخمی و فراستی درباره جشنواره درست بود؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند





