هرچند سینما به عنوان صنعتی پولساز شناخته شده و عدهای در این رشته دستمزدهای بسیار بالایی دریافت میکنند اما آنها که پشت دوربین میایستند و هنرورند، فقط عاشق هستند. عاشق پرده سفید بلند که برای آنها هیج نانی سر سفره نمیبرد.
به گزارش سینماسینما، یکی از گروههایی که در بسیاری از پروژههای سینمایی حضور دارند و البته دستمزدهای بسیار کمی دریافت میکنند، عوامل پشت دوربین به خصوص هنروران و بازیگرانی هستند که سر صحنه برای کامل کردن صحنه در مقابل بازیگر اصلی؛ حضور پیدا میکنند. اکثر این بازیگران دستمزدهای به مراتب پایینتر از بازیگر اصلی که روبروی او یا در کنارش حضور دارند، دریافت میکنند. اینجا دیگر نه از شهرت خبری هست نه جمعکردن امضا یا مازارتی و پورشه.
جعفر علمبیگی به عنوان مسئول هنروران شناخته میشود، او تاکنون برای بیش از ۴۵ فیلم و سریال همچون «مختارنامه» و «دوئل»، هنرور تامین کرده است.
او با اشاره به وضعیت هنروران و بازیگران رتبههای پایینتر از بازیگران اصلی در این روزهای اقتصاد سینمای ایران میگوید: «من در سریال مختارنامه وظیفه فراهم آوردن بخشی از هنروران را برعهده داشتم و بیش از ۲۰۰ هنرور را برای این سریال انتخاب و دعوت کردم. در آن زمان به هر هنرور روزانه ۳۰ هزار تومان دستمزد همراه با غذا به آنها پرداخت میشد و اگر فیلمبرداری طول میکشید، شب نیز مکانی را برای استراحت به آنها اختصاص میدادند.»
علمبیگی با اشاره به اینکه متاسفانه شرایط از آن زمان نه تنها بهتر نشده بلکه بسیار بدتر شده، ادامه میدهد: «امروز به هنروران در برخی فیلمهای سینمایی روزانه ۱۵ هزار تومان دستمزد پرداخت میشود و دلیل این امر این است که هیچ نظام و قانونی برای پرداخت دستمزدها وجود ندارد.»
او ادامه میدهد: «اگر از بین هنروران کسی برای حضور در جلوی دوربین انتخاب میشد که مثلاً میتواند دیالوگ کوتاهی بگوید یا در تصویر دیده شود، دستمزد او تا صد هزار تومان افزایش پیدا میکرد. البته پرداخت تمام این دستمزدها به انصاف تهیهکننده و کارگردان بازمیگشت.»
علی بابایی، دیگر فعال سینما و مسئول حضور بازیگران قدیمی و هنرور در فیلمهای سینمایی نیز با اشاره به وضعیت امنیت شغلی این افراد میگوید: «متاسفانه بسیاری از بازیگران قدیمی که پا به سن گذاشتهاند و سالها در سینما فعال بودند گرچه نقش یک نبودند، امروز در فیلمها دعوت نمیشوند و همگی خانهنشین شدهاند.»
این بازیگر که در بیش از ۱۰۰ فیلم سینمایی و سریال همچون سربداران و امام علی(ع) حضور داشته، ادامه میدهد: «متاسفانه دستمزد چند نفر از هنروران و عوامل پشت دوربین با دستمزد یک بازیگر جوان جلوی دوربین برابری میکند. با این وجود تهیهکننده در هنگام پرداخت هرگز به همان راحتی که دستمزد بازیگر جلوی دوربین را پرداخت میکند، دستمزد عوامل پشت دوربین یا هنرور را پرداخت نمیکند هرچند که دستمزد ۱۰ نفر از هنروران روی هم یک میلیون تومان هم نشود.»
او با اشاره به مشکلات بیمهای و معیشتی بسیاری از این هنروران میافزاید: «برخی از این افراد امروز خانهنشین شده و حتی دچار فلج عضلانی شدهاند و هیچ درآمدی ندارند و فقط با پیگیریهای خانه سینما و وزارت ارشاد ماهی ۸۰۰ هزار تومان برای آنها حقوق تعیین شده است.»
بابایی با تاکید بر اینکه در سالهای اخیر با تلاشهای صورت گرفته، سعی شده برای این افراد بیمه تامین اجتماعی و حداقل حقوقی درنظر گرفته شود، میافزاید: «افراد پا به سن گذاشته و قدیمی را بیمه درمان کردهایم و ماهیانه هرکدام حدود ۲۵۰ هزار تومان حقوق ازسوی وزارت ارشاد دریافت میکنند. گرچه این دستمزد به هیچ عنوان نیازهای آنها را تامین نمیکند.»
منبع: ایلنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اکبر عبدی؛ پدیده کمنظیر بازیگری در سینمای ایران
- واکنش پژمان بازغی به گلایه اکبر عبدی از حقوق بازنشستگی
- معیار انتخاب بازیگر در سینما (بخش دوم)
- یکی مسئولیت این ماجرا را بپذیرد
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش دوم
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش اول
- خسرو شکیبایی در لابهلای خاطرههای امین حیایی
- همراهی شهاب حسینی و بهروز وثوقی در آمریکا در یک نشست
- دستمزد نجومی بازیگر مطرح سینما برای بازی در یک سریال
- «تنهایی یک دونده سینما»/ چقدر میگیری که بازی کنی؟!
- تهیهکننده «وکیل مدافع»: توان پرداخت دستمزد میلیاردی چهرهها را نداشتیم
- بدرقه پیکر جمشید مشایخی به آرامگاه ابدی/ هنرمندی که اهل راستی بود
- روایت احمد طالبینژاد از فرصتسوزی که در حق جمشید مشایخی شد
- جوانمرد؛ یادی از درگذشتگان سینما در سالی که گذشت
- «تیغ و ابریشم»/ نگاهی به نبود تنوع در نسل جدید بازیگران به بهانه درگذشت جمشید مشایخی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
