سینماسینما، انسیه نجفی نشلی
«هندی و هرمز» روایت زوجی است که به دلیل شرایط ویژه منطقه جغرافیایی خود، در سنین کودکی و نوجوانی، ازدواج را بازی میکنند و ناخواسته وارد دنیایی عجیب و ناشناخته درون یکدیگر میشوند؛ دنیایی صاف و بیریا که به دلیل ناپختگی و ناشناس بودن برای یکدیگر، وارد نبردی لجوجانه شده و کشمکشی شیرین و جذاب را در برابر مخاطب به نمایش میگذارند و درنهایت کشمکش این زوج خاص در پیکار بازی زندگی به دوستی و صلحی آغشته به جاذبههای زناشویی میانجامد .عشقی کودکانه و زیبا و آرامشی شگفتانگیز و رویاگونه در بستر ماسههای خلیج شکل میگیرد و صلح برقرار میگردد. اما حیف که این عاشقانه آسمانی با مرثیهای تراژیک با پادرمیانی دریا خاتمهای دردناک دارد.
نکوهش ازدواج کودکان و نوجوانان و معضل بیکاری در فیلم به عنوان پیامی اخلاقی و اجتماعی، در لایههای زیرین روایت پنهان است و به صورت شعاری و تلخ و گزنده بر مسیر روایت غالب نیست، بلکه با بیان زیبایی و شیرینی این عشق نوپای کودکانه، خلوص کودک درون هر زوج را به تصویر کشیده که حق زندگی دارند و اجازه نداده حقانیت و راستی و معصومیت عشق و ازدواج، زیر بار تلخی مشکلات جامعه له شده و نادیده گرفته شود. مشکلات نمیتواند مانع خوشبختی و شادی کودک درون شود. اما در اوج بازی شیرین عاشقی که دعوا و آشتی هم دارد، بهناگاه ضربهای مهلک پیکر نحیف کودک درون زندگی نوپا را خم میکند و کمرش را درهم میشکند.
انتخاب بازیگران بومی از منطقه هرمز و نحوه روایتی باورپذیر جنبه مستند قصه را به رخ میکشد، اما بازی در نقشهایی که ریشه در زندگی واقعی دارند، مخاطب را وادار میکند علاوه بر اینکه بپذیرد ماجرایی در حقیقت زندگی وجود دارد، در عین حال غرق در درام و قصه شده و با همذاتپنداری در فضای داستان با شخصیتها همراه شود. قصهای پرهیجان و شیرین جریان دارد و مخاطب در آرامش نگاه زوج نوجوان عاشقانه تا دل دریای زندگی با همه ماجراهای تلخ و شیرین پیش میرود و بهناگاه در فرجامی تلخ و غمناک، آه از نهاد برمیآورد. شخصیتپردازی خوب و ظریف و تقابل و کشمکش دو نوجوان ماجرا را به پیش میبرد و باورپذیری فیلم را فدای درام نمیکند، اما جنبههای مستندگونه آن نیز در زیربافت اثر حفظ شده است .
با همه این زیباییها، گسترش قصه و درام همراه با پرسوناژهای داستان حرکتی آرام و زیرپوستی دارد. این عاشقانه آرام که از دید فرمال به سبک فیلمهای اروپای شرقی پیش میرود، از دید بصری، با حرکات پرتنش و ناآرام و سرکش دوربین و پلانهای کوتاه و پرتقطیع همخوانی ندارد. ای کاش این روایت داستانی که با شخصیتهایی جذاب و شیرین و ایجاز و پردازشی روان در درام همراه است، با حرکات نرم و آرام دوربین و نماهای طولانی که در پسزمینه تصاویر از قاب دوربین، ظرافتهای قصه را روایت میکرد، همراه میشد !
همانطور که غیرمنتظره بودن ورود روایی به پایان تلخ میتواند از دید دراماتیک جذاب و خاص جلوهگر شود، اما به این شکل بسیار عجولانه و غیرمنطقی روایت شده و به جای تاثیر بصری بر مخاطب، حسی تلخ و ناهمگون را بر روان آدمی و ناخودآگاه جمعی منتقل میکند. «هندی و هرمز» فیلمی زیبا و جذاب و روان و بیتکلف است که میتوانست زیباتر روایت شود.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مرز بیپایان» برگزیده جشنواره تفلیس شد
- جایزه بهترین فیلم و بازیگر جشنواره هند برای «مرز بی پایان»
- نمایش «نگهبان شب» در جشنواره تفلیس
- «مرز بیپایان» از جشنواره رتردام جایزه گرفت
- مهدی شامحمدی: اکران آنلاین تاثیری بر تعداد مخاطبان مستند نداشت/ مستند اجتماعی همیشه پر مخاطب است
- بازخوانی یک قتل از پیش طراحی شده/ نگاهی به مستند «ترور سرچشمه»
- گفت آن گلیم خویش بدر میبرد ز موج/ وین جهد میکند که بگیرد غریق را/ نگاهی به مستند «صبیه»
- آبشخورِ آهوانِ تشنه!/ نگاهی به مستند «مُغیسُف»
- نمایش ۶ فیلم مستند ایرانی در برنامه انجمن آسیایی نیویورک
- نگاهی به مستند «زیر این چتر باران میبارد»/ چیزی خزنده و مرموز راه پیدا کرده به دفتر مدیری مسئول
- «کاغذپارهها» از اول بهمن اکران عمومی میشود
- خبرهای تازه از «اکران حقیقت»/ نمایش چهار مستند در بهمن ماه
- صنوبرهایِ شیرین، در همنوازیِ عشق
- مستندهای بخش مسابقه اصلی «ایدفا» معرفی شد
- شهرت یا آرامش / مستند «مزرعه کلارکسون»؛ پیچوخمهای مزرعهداری
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جورج کلونی شیر طلایی ونیز ۲۰۲۶ را میگیرد
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
