داریوش ارجمند در افتتاحیه پردیس گلشن در شهر مشهد گفت: «هرگز نمیتوانید به اندازه هنر در کار اقتصاد موفق باشید، باید بدانیم هنر برتر از گوهر آمد پدید.»
به گزارش سینماسینما، داریوش ارجمند در آیین افتتاح پردیس سینمایی گلشنِ مشهد در جمع خبرنگاران اظهار عقیده کرد: «۵۰ سال پیش به مشهد آمدم و در آن زمان دبیرستانی بودم و در این شهر به دانشگاه رفتم، ازدواج کردم و شاگردی بزرگان این شهر را کردم. امیدوارم حمایت بزرگان از جوانان مشهد کم نشود زیرا زمانی که ما کار میکردیم واقعا چنین مراسمهایی نبود، ما در خیابان دکور میساختیم و پلیس ما را میگرفت اما با تمام این مشکلات کار کردیم.»
داریوش ارجمند گفت: «مشهد بزرگان زیادی داشت که یکی یکی رفتند و به آسمان پیوستند اما بنده امیدوارم همه مسئولان این شهر از جمله استانداری، امام جمعه و تولیت آستان قدس رضوی به یاد داشته باشند که این مملکت به دست جوانان است و همواره نسلی که به جای میماند و میتواند شرف، افتخار، حیثیت و انقلاب و اسلام ما را حفظ کند همین جوانان هستند، پس قدرشان را بدانید. جوانان میروند و بخاطر حرم شهید میشوند و خاک ما را حفظ میکنند و به خاطر فداکاری جوانان در دفاع مقدس بود که یک سانتیمتر از خاک کشورمان دردست دشمن باقی نماند.»
وی خاطرنشان کرد: «یک فیلم را ۵۰تا ۶۰ نفر در مدت هشت ماه تا یک سال میسازند و دو نوار میماند که این دو حلقه در یک آپارات میچرخد و تولید درآمد میکند.»
این بازیگر تئاتر و سینما عنوان کرد: «امیدوارم کشور ما دارای صنعت سینما شود یعنی سینما به چرخه اقتصادی مملکت وارد شود، کاری که هم اکنون برای تحقق آن تلاش میکنند. باید مراقب باشیم صنعتی شدن سینما ما را از فرهنگی بودن آن غافل نکند. فکر نکنید فقط درآمد مهم است بلکه با توجه به همه خصوصیاتی که این مملکت دارد ما میتوانیم سینما، تئاتر، نقاشی مینیاتور و موسیقی اقتصادی داشته باشیم. هیچ وقت اجازه ندهید مسائل مادی، فرهنگ شما را ذبح کند بلکه ما باید از این فرهنگ کار اقتصادی بسازیم.»
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- واکنش تند حامد بهداد و اکتای براهنی/ ادعای داریوش ارجمند تکذیب شد؛ قرار نبود در «پیرپسر» بازی کنی
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- داریوش ارجمند: نقش جدیدی پیشنهاد نشده که بپذیرم
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- یاوری که با نامش غریبه بود
- اینک آخرالزمان
- حشمت در پوست یاور/ نگاهی به سریال «یاور»
- عکسی خاطرهانگیز که فریدون جیرانی منتشر کرد
- ناگفتههای «فریدون جیرانی» همزمان با زادروزش در موزه سینمای ایران
- معیار انتخاب بازیگر در سینما (بخش دوم)
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- یکی مسئولیت این ماجرا را بپذیرد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار





