سینماسینما، یاسمن خلیلی فرد
آنچه تماشای فیلمی چون «دوباره زندگی» را به تجربهای لذتبخش بدل میکند، در کنار میزانسن درست، بازیهای روان و سناریوی متقاعدکنندهاش، موازنه جذاب میان تلخی و شیرینی در سیر روایت آن است. این تغییر لحن مداوم از اندوه و حزن به امید و شادکامی قطعا دشواریهای بسیاری را به فیلمساز تحمیل میکند.
فیلم درعین واقعگرا بودنش فراز و فرودهای دراماتیک خود را حفظ کرده و قادر است به احساسات تماشاگر چنگ بزند. درام فضای سردی دارد، اما فیلمساز اجازه نمیدهد این سرما ملالآور شود و درست در لحظاتی که آشناترین تصاویر از خزانِ زندگی زوج اصلی، کار را به سمت سردی و اندوه پیش میبرد، شوخیهایی کوچک و از جنس زندگی جای آن سردی را میگیرد و ملاحتی به کار میافزاید.
«دوباره زندگی» فیلم غافلگیریهای متعدد نیست و فیلمساز با نشانههای آشنایی که میکارد، همان تنها غافلگیری فیلم را هم که جان باختن پسر و عروس خانواده در تصادف است، پیش از وقوعشان لو میدهد، اما بااینحال همان از جنسِ زندگی بودن باعث میشود مخاطب به دنبال کردن آن تمایل داشته و دوست داشته باشد بداند در پایان چه سرنوشتی برای ریحان، اصلان و نوهشان رقم میخورد. با اینکه بیماریِ اصلان در قالب شوکی نهایی پکیج بدبختیهای زوج را کامل میکند، اما قدرت عنصر «زایش» همچنان در سراسر فیلم بر «زوال» و «مرگ» میچربد و زوج سالمند در عین ناامیدیشان همچنان روزنهای از امید را با خود حمل میکنند. شاید مقایسه چندان مورد انتظاری نباشد، اما «دوباره زندگی» گاه «مهر هفتم» برگمان را به یاد میآورد؛ نه از حیث سبک و ژانر، بلکه از این نظر که در بسیاری از سکانسهای «دوباره …» شاهد «جدال با مرگ» هستیم و این یادآور سکانس ماندگار «رقص با مرگ»ِ فیلم برگمان است. زن و مرد فیلم همانطور که مرد موکدا میگوید به سبب بیماریهایشان «یک پایشان لب گور است»، اما بارها مرگ را از خود میرانند، حتی پسر جوانشان را از دست میدهند، ولی سرانجام مرگ را شکست میدهند تا به نوه کوچکشان زندگی بخشند و همزمان او نیز موتور محرکی باشد برای زنده ماندن آنها! نوزاد همچنین به واسطه بیماری نسیانِ زن، به مرور برای او به پسر ازدسترفتهاش بدل میشود و در سکانس نهایی فیلم که اتفاقا درخشانترین بخش کار هم هست، نوع نگاه و بازی درونی گلاب آدینه اشاره به همین نکته دارد که زن شاید دیگر تشخیص نمیدهد مهتاب نوه اوست و او را امیرش فرض میکند. این پایانِ شاید تلخ درعین حال شیرین است و امیدبخش.
نمیتوان از «دوباره زندگی» نوشت و از بازیهای درخشان آن یاد نکرد. با توجه به آنکه بخش عمدهای از فیلم بر شخصیتهای آن استوار است، انتخاب بازیگرانی چون شمس لنگرودی (با منش شاعرانهاش) و گلاب آدینه (که استاد ایفای نقشهای متفاوت است) کمک میکند مخاطب بتواند به دنیای درونی این زوج کهنسال بیشتر نزدیک شود.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- مراسم بزرگداشت شمس لنگرودی برگزار میشود
- صدور پروانه ساخت سینمایی برای ۶ فیلمنامه
- نقدی بر نمایش «هم این هم آن» و روایت تلخ فراموشی اصالت در عصر شهرت/ وقتی فالوئرها جای خاک صحنه را میگیرند
- نمایش «هم این، هم آن»؛ در مسیر تعامل، همدلی و تفاهم متقابل
- پیوستن علی مصفا، صابر ابر و شمس لنگرودی به «چشمهایش»
- در بیستمین شب کارگردان؛ نکوداشت گلاب آدینه برگزار میشود
- معرفی داوران دومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه عباس کیارستمی
- بازیگران نمایش گلاب آدینه معرفی شدند
- جاودانگی صدا تا ابد/ به مناسبت سالگرد درگذشت محمدرضا شجریان
- بانوی محبوب من عامه پسند نیست /انگ به نمایش ها نچسبانیم
- گفتوگوی اختصاصی سینماسینما با جلیل فرجاد بازیگر نمایش «بانوی محبوب من»
- گفتگوی تصویری اختصاصی سینماسینما با گلاب آدینه کارگردان نمایش «بانوی محبوب من»
- مفری برای رسیدن به جهان شادی/ نگاهی به نمایش «بانوی محبوب من»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





