شرق نوشت:مستانه مهاجر، تهیهکننده فیلم «اسرافیل»، در اظهارنظری از طریق مدیر رسانهای این فیلم، اعلام کرده: «اسرافیل به عنوان تنها نماینده ایران به جشنواره فیلم برلین راه یافته؛ اما حضورش در این جشنواره قطعی نیست».
اظهاری نظری غیرمتعارف و کمی عجولانه! چون معمولا رسم بر این است که جشنوارههای بینالمللی در سراسر جهان براساس تقویم کاریشان به طور رسمی و در روزی مشخص، اسامی فیلمهای پذیرفتهشده از کشورهای مختلف را اعلام میکنند؛ مگر اینکه دعوت از این فیلم از طریق ایمیل رسمی مدیران شصتوهفتمین جشنواره فیلم «برلین» به اطلاع دستاندرکاران فیلم «اسرافیل» رسیده باشد که در این صورت، باز هم اعلام علنی پیشهنگام چنین خبری، دور از قواعد حرفهای به نظر میرسد. بااینحال، مستانه مهاجر چنین خبری را بهصراحت تأیید و عنوان کرد: ««اسرافیل» به شصتوهفتمین جشنواره فیلم برلین دعوت شده و طبق اطلاعاتی که داریم، تنها نماینده ایران در آن فستیوال است؛ اما من به عنوان تهیهکننده و خانم پناهنده به عنوان کارگردان، هنوز به نتیجه قطعی برای نمایش فیلم در آن جشنواره نرسیدهایم».
این تهیهکننده در گفتوگو با «شرق» تأکید کرد بیش از این درباره فیلم و سرنوشت آن صحبت نخواهد کرد و در برابر این پرسش که «آیا حضور نیافتن فیلم در جشنوار ه برلین، حاصل «تردید» شماست یا تصمیم»، پاسخ داد: «قطعا این نگاه حاصل تصمیم من و خانم پناهنده است». اما پرسشهای متعددی در این مسیر مطرح میشود؛ به طور مثال آیا دستاندرکاران این فیلم در برابر دعوت دیگر جشنوارههای خارجی هم چنین تصمیمی اتخاذ میکنند؟ یا اساسا هنوز فیلمی که شرکت آن به طور رسمی در جشنوارهای اعلام نشده، حضور یا عدم حضورش پرسشبرانگیز خواهد بود؟ آیا اصولا رسم بر این است که فیلمسازان در برابر کارهای انجامدادهشدهشان مورد پرسش قرار خواهند گرفت یا در برابر کارهای انجامنشدهشان؟ و… . بااینحال، این موضوع را بررسی کردهایم و واقعیت این است که اسم جشنواره برلین با وقایع روزهای حضور آنکه لِوکِه (Anke Leweke)، نماینده رسمی این جشنواره در تهران، گره خورده است. چندی پیش سایت سینماسینما نوشت: «آنکه لِوکِه که به همراه نوشآفرین دستوری، کارشناس مشاور انتخاب جشنواره فیلم برلین و مترجم، قصد داشت صبح یکشنبه هفتم آذر، ایران را به مقصد آلمان ترک کند، موفق به این سفر نشد. دلیل راهینشدن او با پرواز برلین، این بود که قبل از پرواز و در آخرین چک در فرودگاه، پاسپورت دستوری از او گرفته میشود و در این وضعیت لِوکِه نیز تصمیم میگیرد سوار هواپیما نشود. بعد از این مرحله چمدانهای هر دوی آنان بازرسی میشود؛ چمدان پر از فیلم لِوکِه از فیلمها خالی میشود و آثاری که او برای بازبینی انتخاب کرده بود، از او گرفته میشود. به لِوکِه گفته شده مشکلی برای ترک ایران ندارد و دوشنبه هشتم آذر ایران را ترک خواهد کرد. اما دستوری با وجود آنکه دارای پاسپورت آلمانی است و سالهاست به عنوان پزشک در آلمان زندگی میکند، فعلا تازمانیکه بررسیها درباره او انجام شود، امکان خروج را از ایران ندارد. پاسپورت دستوری درحالحاضر ضبط شده است». بعد از آن دادستان تهران هم به ماجرای دستگیری نماینده جشنواره برلین واکنش نشان داد. عباس جعفریدولتآبادی گفت: «اخیرا خانمی به نام «آنکه لِوکِه» وارد کشور شده و پس از ارتباطگیری با برخی محکومان فتنه، با بههمراهداشتن بیش از ۶۰ فیلم زیرزمینی و غیرمجاز قصد خروج از کشور را داشت که حین خروج دستگیر شد». با توجه به این واقعه، تحلیلها براین بود فیلم «اسرافیل» به دلیل این مسئله از حضور در این جشنواره سر باز میزند؛ اما بنا به اظهارات یک منبع مطلع، فیلم «اسرافیل» دارای پروانه نمایش در جشنواره فیلمهای خارجی است و از این نظر مشکلی برای حضور در جشنواره برلین ندارد. ضمن اینکه اصولا فیلمهای ایرانی با داشتن مجوزهای رسمی و قانونی، هیچ منعی برای حضور در جشنواره برلین ندارند. رابطه سینمای ایران با جشنواره برلین هم مناسب است؛ اما آنچه متولیان فیلم «اسرافیل» را به تردید واداشته، این است که فیلم در بخش اصلی جشنواره برلین پذیرفته نشده و ازآنجاکه برای بخشهای دیگر دعوت شده، بنابراین ترجیح میدهند شانس حضور در جشنواره فیلم کن را از دست ندهند؛ چون طبق قوانین جشنوارههای درجه الف، پذیرفتهشدن فیلمها در بخشهای اصلی هنگامی امکانپذیر است که برای نخستین بار در همان جشنواره به نمایش درآیند و پیش از آن در جشنواره بینالمللی دیگری حضور نداشته باشند. پیش از این، دو سال گذشته «ناهید» به کارگردانی آیدا پناهنده در جشنواره کن حضور پیدا کرد و جایزه «آینده نویدبخش» را دریافت کرد و طبعا دستاندرکاران فیلم ترجیح میدهند شانس جشنواره فیلم کن را از دست ندهند. «اسرافیل» دومین فیلم بلند سینمایی پناهنده است که به بخش مسابقه سیوپنجمین جشنواره فیلم فجر راه پیدا کرد و ازآنجاکه این جشنواره ملی است و نه بینالمللی، حضور در آن مانعی برای شرکت فیلم در جشنوارههای جهانی ندارد. این فیلم درامی درباره چالشها و نیازهای عاطفی و روابط انسانی است. هدیه تهرانی، مریلا زارعی، هدی زینالعابدین و پژمان بازغی بازیگران اصلی این فیلم هستند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- معرفی نخستین برندگان جشنواره برلین؛ جایزه بزرگ بخش مسابقه نسل به فیلم ایرلندی رسید
- صحبتهای رئیس هیئت داوران جشنواره برلین/ همه فیلمها سیاسیاند
- جزئیاتی درباره «۱۰۰۱ قاب»؛ قصه شهرزاد و هزار و یک شب در جشنواره برلین
- اثر کارگردان ایرانی، نماینده آمریکا در برلین/ آثار چند بخش از هفتاد و پنجمین جشنواره برلین اعلام شد
- سینماسینما/ لحظه اعلام نام «کیک محبوب من» به عنوان بهترین فیلم از نگاه داوران فیپرشی
- سینماسینما/ دیدار مارتین اسکورسیزی و ویم وندرس در جشنواره برلین
- یک روز مانده به پایان جشنواره برلین؛ «کیک محبوب من» در رتبه اول، «حمام شیطان» در رتبه دوم
- مدیر هنری جشنواره برلین: نسل جدید فیلمسازان به سیاست علاقهمندند
- برلیناله، سیاسیترین جشنواره بینالمللی؟!/ مدیر جشنواره برلین از تعادل میان سیاست و هنر میگوید
- کیلین مورفی جشنواره برلین را افتتاح میکند
- دوربین طلایی جشنواره برلین به ادگار رایتز اهدا میشود
- رئیس هیات داوران جشنواره برلین معرفی شد
- برگزیدگان جشنواره برلین معرفی شدند/ خرس طلایی برای یک مستند فرانسوی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





