سینماسینما، محسن سلیمانی فاخر
فیلم تیتان (Titane) به کارگردانی ژولیا دوکورنو، روایت «خود استثماری» انسانِ «هوموساکر» است. اثری ضد استاندارد که بر ماهیت عشق و سیاستهای جنسیتی استوار است. حکایت زنی قربانی که در کودکی پس از آسیب دیدن در یک تصادف رانندگی، فلزی در سرش نصب میشود که منش و آینده او را شکل میدهد.
«الکسیا» به ندرت لب به سخن میگشاید اما به شدت تفسیرپذیر است. او رقصندهای مجنون است که میل و جبر روحیاش کشتن آدمهاست. انسان «هوموساکر»ی است که در کنار خشونت، با اتومبیل و انسانهایی که احساسات خود را بروز میدهند رابطهی عاشقانهای دارد.
او سوژه دستآوردی مدرنِ متاخر است که دنبال کارهای تکلیفی نیست. اصول او اطاعت از قانون و ادای تکلیف نیست بلکه مایل به ارضای درونیات خویش است. افسردهای در حقیقت «ناریخت» است. آدمی با منش نامرسوم که سوژه «خود استثماری» است. گرفتار خستگی و فرسودگی از کودکی تا به امروز است. خود افشاگری که بر اِشراف خود بر خود را نمایش میدهد.
ماهیت این زن هیولاگون، براساس تمایلاتی است که از رشد جزئیات کوچک در تمامیت وجودش شکل گرفته است. خوی رنجور، روانی ملتهب، عادات منفی و خشمی درونی و مزمن که حرف زدن را در او خشکانده است و باور و نگاه جنسیاش نتوانسته جلوی تخلیه تکانههای سائقهها را بگیرد.
فیلم درباره هویت جنسی مجهولی است که برخاسته از نیروی خلاقهی دیوانهواری است که توانسته کاملا افسار ذهن وحشی و سرمستش را به دست بگیرد. اثری منحصر با نشانههای موج نوی سینمای افراطی فرانسه که به تراوشات ذهن کثیف و شیطانی افسارگسیختهای در قفس میماند که چیزی جز خشونتهای عریان ندارد اما به گونهای ممتاز بیپروایی بیمارگونه رفتار جنسی را بیان میکند.
قهرمان فیلم از همان کودکیاش موجودی است با سر و شکلی اساطیری و افسانهای که در جوانی بیشتر شبیه به موجودیست آسیبپذیر، ناسازگار و گوشهگیر تا یک قاتل خطرناک زنجیرهای.
گیرایی فیلم و دو شخصیت اصلی آن _وینسنت و الکسیا_ مدیون ظرافتی است که دوکورنو آنها را در میان عقل و جنون، شگفتی و پذیرش و فراز و فرود ساخته و برجسته کرده است.
وینسنت مردی است که مسیحوار در حالیکه گرفتار مقابله با زندگی و گذشت زمان است به یاری این «زن نامیمون» میشتابد. نقش خداگونهگی بر «الکسیا»ی مالیخولیایی دارد. نقش یک نجاتدهنده در محدوده و جهان هستی خود، با قدرتی تسلیبخش!
«تیتان» ماجراجویی خاص و عجیبی است که با رویهای افراطی و رادیکال و با لحنی اندوهگین، نگاهی دیگر به ویژگیهای انسان عاطفی انداخته تا ایدههایی نو به نمایش بگذارد. گزاره ناهنجار عشق، خصومت، وحشت و روان در قالب یک موتور اتومبیل از جنس تمایلات انسانیِ، خلافِ روایتِ غالب!
منبع: جامعه سینما
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «آلفا»؛ استحاله انسان مریض به سنگ!
- «آلفا»؛ فیلمی ناامیدکننده از دو زاویه
- تازهترین خبرها از جشنواره/ کدام فیلم جشنواره کن را افتتاح میکند؟
- معرفی برگزیدگان جوایز آکادمی فیلم اروپا/ «کجا میروی آیدا؟» بهترین فیلم شد
- نامزدهای جوایز آکادمی فیلم اروپا معرفی شدند
- جایزه «لومیر» به جین کمپیون رسید/ استقبال مخاطبان از جشنواره لومیر
- «تیتان» از فرانسه به اسکار میرود
- سینماسینما/ گزارش محمد حقیقت از کن/ نخل طلا پیدا شد!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





