سینماسینما، محمد تقیزاده
«سورنجان» همانطور که از عنوان عجیب و کنجکاویبرانگیزش پیداست، فیلمی پرتعلیق و جذاب است که با وجود تمامی کاستیها میتوان به عنوان یکی از تجربههای موفق فیلمساز، نمره قبولی برایش قائل شد و نوید ظهور و درخشش فیلمسازی مستعد و خلاق را در حوزه داستانی برای سینمای ایران در نظر گرفت که با نخستین تجربه جدی و حرفهای خود توانسته کیفیت هنری و زیباییشناسی فرمی اثرش را به منصه ظهور برساند.
تحلیل و آنالیز کلی فیلم نشان از کارکرد مهم و کلیدی فیلمنامه و حضور فیلمسازی خلاق و آشنا به مدیوم سینما دارد، چنانکه فیلم توانسته در دقایق زیادی داستان پرکشش خود را برای تماشاگر روایت کند و چهار شخصیت متفاوت از دنیاهای مختلف را برای مخاطب باورپذیر نشان دهد. داستان «سورنجان» ماجرای روابط عاطفی و شخصی چهار نفر است که قبلا سابقه آشنایی با یکدیگر داشته اند و در این ملاقات دوباره قرار است خیلی از پنهانکاریها و رازهای مگوی آنها نهان شود. همین چینش آگاهانه و انتخابهای درست یکی دیگر از عوامل موفقیت «سورنجان» در ارتباط با مخاطب خاص به شمار میآید؛ مخاطبی که تا حدی صبورتر است و میخواهد داستانی جسورانهتر و متفاوت از آنچه پیشتر مشاهده کرده، روی پرده سینما ببیند.
بااینحال «سورنجان» در لحظاتی درگیر سانتیمانتالیسم و شعار و تکرار و کلیشههای رایج در سینمای روشنفکری مخاطب خاص میشود، اما فیلمساز تا حد زیادی این انحراف و اغراق را مدیریت و کنترل میکند تا فیلم بیش از آنکه به اثری سانتیمانتالیسم و شبه روشنفکرانه بدل شود، به فیلمی داستانگو با شخصیتهای متنوع و مختلف تبدیل شود که مایههای فلسفی و زیباییشناسی هنری نیز در آن قابل مشاهده است و مخاطبان جدیتر که به مباحث زیباییشناسی و خلاقیت در سینما نیز توجه دارند، با فیلم ارتباط برقرار کنند.
شخصیتهای «سورنجان» با پرداختی که روی آن صورت گرفته، به کاراکترهای باورپذیر و سمپات برای تماشاگر تبدیل شده اند که بار اصلی داستان و همراهی مخاطب را برعهده میگیرند. میلاد کیمرام که در مدت کم حضور حرفهای در سینمای ایران تجربیات زیادی به دست آورده و در فیلمها و سریالهای هنری و تجاری خوش درخشیده، در این فیلم نیز کاراکتر جوان بیانگیزه و روشنفکر کتابخوان و ثروتمند را بهخوبی ایفا میکند و از جمله برگ برندههای فیلم به شمار میآید. تضاد شخصیتها و واکاوی روحیات و درونیات آنها با اینکه خیلی طولانی هم نشده، اما بهخوبی و بهدقت پرداخت شده و روابط علی و معلولی افراد و انگیزه عشقها و جداییها را با گذرها و توضیحاتی که درباره شخصیتها و گذشتههایشان داده میشود، تا حد زیادی باورپذیر درآورده است.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فیلم کوتاه «رسیدن» در دو جشنواره اتریشی
- اخراجیها/ نگاهی به فیلم «خروج»
- بیحاصل!/ نگاهی به فیلم «خروج»
- گفتوگو با مهرشاد کارخانی/ جورقانیان عاشق واقعی سینما بود
- حتی اگر برای هیچکس مهم نباشد/ نگاهی به مستند «تیتراژ در سینمای ایران»
- اختصاصی/ گفتوگوی زندهیاد همایون خسروی دهکردی با خسرو سینایی/ با زندگی، زندگی کنید!
- اختصاصی/ گفتوگوی زندهیاد همایون خسروی دهکردی با خسرو سینایی/ پا روی زمین واقعیت و سر در تخیل داستان
- اختصاصی/ گفتوگوی زندهیاد همایون خسروی دهکردی با خسرو سینایی/ سه میلیمتر، راه زندگی من را عوض کرد!
- گفتوگو با ژرژ هاشمزاده، کارگردان «در سکوت»/ معتقد به مانیفست دادن نیستم
- سونامی سرطان و سینما/ نگاهی به فیلم «تمام چیزهایی که جایشان خالیست»
- داشتن یا نداشتن/ نگاهی به فیلم “زغال”
- عجایب و غرایبی به نام «کتاب آشپزی»/ نگاهی به فیلم «کتاب آشپزی»
- جهان برزخی متوسط / نگاهی به فیلم “روسی”
- سکوت به مثابه فریاد/ نگاهی به فیلم “در سکوت”
- تمام داشتههای پنهان ما/ نگاهی به فیلم «تمام چیزهایی که جایشان خالی است»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





