سینماسینما، الناز راسخ
بهندرت پیش میآید که یک فیلم در ذهن آدمی ماندگار شده و ساعاتی در پسزمینه افکارش چون یک موسیقی آرام نواخته شود. این روزها که کارگردانها تزریق هیجانهای کاذب به مخاطب را چون شیوهای برای تثبیت خویش در روزمرگی تماشاگرانشان برگزیدهاند، آثاری چون «زغال» و افرادی چون اسماعیل منصف که داستانی بهظاهر تکراری را به شیوهای متفاوت روایت میکنند و احساسات مخاطب را گروگان نمیگیرند، بسیار جای تامل دارند.
«زغال» داستان خانوادهای است با بضاعت مالی اندک. خانوادهای با دستان خالی و آرزوهای کوچک که بهناگاه در میان چرخدندههای قدرت و ثروت گیر میافتند و برای رهایی ره به خطا میبرند. داستان ساده سرقت از طلافروشی و برگشت مال بهیغمارفته!
در ظاهر همه چیز به همین سادگی است. اما زندگی میتواند با همه سادگیاش پیچیده و با همه پیچیدگیاش ساده باشد. زندگی غیرت در ظاهر ساده و آرام و دمدستی است. اما فقط در ظاهر! باطن زندگی غیرت همان درون بههمریخته اوست که مدام میشنود و دم برنمیآورد. قدم برمیدارد و نمیشود. میسوزد و شعله نمیگیرد، اما دودش رنگ رخسارش را چون زغال میسازد.
«زغال» خط باریک صبوری است، تا آنجا که دیگر لبریز میشوی. «زغال» تصویر مردی است که ندارد و نداشتن حقیرش ساخته. مردی که راه داشتن را به خطا برگزیده و برای اثبات خویش چون دانههای فلفل در درون آتش بالا و پایین میپرد و تق و توقش دیگران را از حضور خویش آگاه میسازد.
وجه تمایز «زغال» از آثاری شبیه به خویش، جغرافیای روایت داستانش است. آذربایجان و طبیعت و مردمانش این اثر را منحصربهفرد کرده است. همه چیز درست و بهاندازه است. بازیها روان و جذاب و در خدمت روایت فیلم است. قابهایش زیباست، اما نه آنقدر که شبیه واقعیت زندگی نباشد.
بازیگر نقش آقا غیرت و دخترش (ژیلا شاهی) قدرت خیرهکنندهای برای همراه کردن مخاطب با خود دارند. (البته پیش از این مهارت ژیلا شاهی را در «قصر شیرین» میرکریمی دیده بودیم.)
اسماعیل منصف و تجربههای گذشتهاش در تدوین آثاری چون «پریدن از ارتفاع کم» به او این امکان را داده است تا در چیدن میزانسنش گلدرشت عمل نکند و چون ناظری ساکت و آرام به تماشای زندگی ازدسترفته خانوادهای روستایی بنشیند که معادلات پیچیده بازی قدرت و ثروت را بلد نیست و محکوم به تباهی و نیستی است.
و کلام آخر آنکه میشود به اسماعیل منصف برای روایت متفاوت داستانی بسیار دیده و شنیدهشده تبریک گفت و برایش آرزوی موفقیت و انگیزه روزافزون کرد.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اخراجیها/ نگاهی به فیلم «خروج»
- بیحاصل!/ نگاهی به فیلم «خروج»
- گفتوگو با مهرشاد کارخانی/ جورقانیان عاشق واقعی سینما بود
- حتی اگر برای هیچکس مهم نباشد/ نگاهی به مستند «تیتراژ در سینمای ایران»
- اختصاصی/ گفتوگوی زندهیاد همایون خسروی دهکردی با خسرو سینایی/ با زندگی، زندگی کنید!
- اختصاصی/ گفتوگوی زندهیاد همایون خسروی دهکردی با خسرو سینایی/ پا روی زمین واقعیت و سر در تخیل داستان
- اختصاصی/ گفتوگوی زندهیاد همایون خسروی دهکردی با خسرو سینایی/ سه میلیمتر، راه زندگی من را عوض کرد!
- گفتوگو با ژرژ هاشمزاده، کارگردان «در سکوت»/ معتقد به مانیفست دادن نیستم
- سونامی سرطان و سینما/ نگاهی به فیلم «تمام چیزهایی که جایشان خالیست»
- عجایب و غرایبی به نام «کتاب آشپزی»/ نگاهی به فیلم «کتاب آشپزی»
- گفتوگو با کارگردان فیلم «ذغال» / فیلم من می تواند۹۰ دقیقه مخاطب را راضی نگه دارد
- جهان برزخی متوسط / نگاهی به فیلم “روسی”
- حسرت/ نگاهی به فیلم «سورنجان»
- سکوت به مثابه فریاد/ نگاهی به فیلم “در سکوت”
- تمام داشتههای پنهان ما/ نگاهی به فیلم «تمام چیزهایی که جایشان خالی است»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
آخرین ها
- سینماگران ایرانی با ۳ فیلم در مراکش
- اهدای جایزه ویژه کوروساوا به محمد رسولاف/ برگزیدگان جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ معرفی شدند
- درباره سلیمان میناسیان/ وداع با یک نقّاشِ سینماگر
- کالبدشکافی ششلایهی فضا در فیلم «داستان توکیو»/ سکوت پرهیاهو در خانهای خالی
- پاسداشت بهرام بیضایی در تئاترشهر
- بدرقه پیکر حمید علیدوستی به خانه ابدی
- «ارباب حلقهها» به تالار وحدت میآید
- فیلمهای ابراهیم ایرجزاد و محمدرضا اردلان از اسپانیا جایزه گرفت
- درباره «سمفونی حمید»/ مردی که کارت زرد نمیگرفت
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- «محمود موسوینژاد» درگذشت
- «سرو، سپید، سرخ» بهترین سریال اتحادیه ABU شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- مستند «تو میتوانی همهچیز را ببینی» پدیده گیشه سینما شد
- انتشار فراخوان دومین جشنواره «آوای زندگی»
- اجرای نمایش همایون غنیزاده همچنان در کارگاه تئاتر ادامه دارد
- «نیرنگبازها» روی صحنه تماشاخانه ایرانشهر
- آلبوم موسیقی «دَم» رونمایی میشود
- انتشار نخستین قسمت از سریال هوش مصنوعی «اُدیسه»/ روزگارِ فروافتادگی
- روایت هوتن شکیبا از حسرت و خوشبختی
- بازگشت ستاره اسکندری پس از هفت سال به صحنه تئاتر
- حمید علیدوستی درگذشت
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت





