
فرزانه متین- اعتیاد پدیدهای شوم و فراگیر است که هم اعضای خانواده و هم جامعه را درگیر می کند و آسیب های اجتماعی ای فراموش نشدنی و جبران ناپذیر
از خود بر جای می گذارد.سالهاست که سینما به این پدیده از زوایای زندگی فردی یک معتاد پرداخته که نقش چندان سازنده و مثبتی نداشته است فیلم هایی چون؛ گوزن ها، سنتوری،شمعی درباد،قارچ سمی،سیزده ۵۹،بوتیک، مهمان مامان،مرهم، قصه پریا و…
البته باید اذعان داشت که تعداد کارگردانانی که چنین دغدغه اجتماعی دارند، چندان زیاد نیستند.در این میان، سعید روستایی، کارگردان خوش نام و جوان سینمای ایران با ساخت دو فیلم ماندگاردر زمینه اعتیاد با مطالعات وسیع میدانی بیش از هر فیلمساز دیگری به این نابهنجاری پرداخته است. وی در فیلم خوش ساخت ابد و یک روز به مشکلات خانواده ای می پردازد که برادرشان معتاد است و در فیلم بعدی ، متری شش و نیم که در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر خوش در خشید و این روزها در اکران است و فروش قابل ملاحظه ای داشته، جامعهی واقعی از معتادان را با نگاهی جزئی تر نشان می دهدکه بیش از سه هزار هنرور معتاد در آن بازی کرده اند از این رو فیلم برای تماشاگر ملموس تر می شود.
متری شش و نیم داستان تعقیب و گریز یک تیم پلیسی به سرکردگی صمد مجیدی( با بازی پیمان معادی) است که به دنبال فروشنده عمده مواد مخدر به نام ناصر خاکزاد (با بازی نوید محمد زاده) میگردد.
این فیلم جان دار پر از لحظه های میخکوب کننده و تاثیر گذار دارد که در همان ۵ دقیقه ابتدایی نمایش، تماشاگر را وادار می کند تا انتهای فیلم چشم از پرده برندارد.خیلی ها معتقدند فیلم در یک سوم پایانی دچار شعارزد گی و افت می شود اما روستایی برای ملموس تر بودن اثرش مجبور بوده که هم به پلیس و هم به توزیع کننده مواد بپردازد.در واقع ما با دو بخش رو به رو هستیم.بخش اول، ماجرای اکشن و پلیسی تا دستگیری ناصر خاکزاد و بخش بعدی آسیب شناسی اجتماعی، فرهنگی و رفتاری که در نهایت یک فرد را به سمت و سوی فروشنده مواد سوق می دهد.
شاید بتوان گفت برای اولین بار است که بر پردهی نقرهایی با نقش پلیسی روبه رو می شویم که قرار است حالا حالا ها ماندگار باشد به دور از هر گونه شعارزد گی.صمد پلیس مقدس مآبی نیست او مثل سایر افراد عادی جامعه، دغدغه خاص خود را دارد،خشمگین می شود،گاهی خودش را می بازد،دلرحم می شود و حتی برای پیش بردن کارش به دروغ هم متوسل می شود.پیمان در قالب یک تیپ فرو نرفته بلکه شخصیت و فردیتاش را حفظ کرده است.جان بخشیدن به پلیسی که می تواند برای همه ملموس باشد از شاهکارهای روستایی است که در قد و قواره ی سینمای ایران نمیگنجد.البته یکی از نکات ضعف فیلم این است که روستایی میخواهد در اواخر فیلم ،ما با ناصر خاکزاد همذات پنداری کنیم اما کمی پیش از آن وقتی با آن هجمه از معتادانی روبه رو میشویم که بخاطر خاکزاد به چه حال و روزی افتادهاند، نمی توانیم با او همسو شویم که به دلیل فقر و نکبتی که خانوادهاش در آن دست و پا می زدند، آشپزخانه شیشه درست کرده است.
متری شش و نیم فیلمی است که پس از تماشای آن، یقه مخاطب را ول نمی کند.آن هجمه از معتادان که در سوله ها زندگی میکنند،پسر دوازده سالهایی که جرم پدرش را به گردن میگیرد،زنی که به خاطر شوهرش، مواد را در بدنش جا سازی میکند، زنده به گور شدن پسر حامل مواد مخدر،درگیری پلیس با زیر دستان، قاضی رشوه گیر و……..
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
- نگاهی به فیلم «نارنگیها»/ زندگی در دستان جنگ
- «گناهکاران»؛ تلفیقی جسورانه از وحشت، موسیقی و تاریخ
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*





