سینماسینما، شادی حاجی مشهدی
فکر می کنم فراموشی گرفته ام.
یعنی راستش را بخواهید می خواهم که اینطور بشود.
می خواهم این برش از زندگیم که تبدیل به یک پلان – سکانس حوصله سر برِ هنر و تجربه ای شده، تغییر کند به یک تایم لپس خیلی سریع و پرشتاب که از اینسرت یک نما از عقربه های ساعت دو بعد ازظهر روز اول فروردین ۹۸ شروع بشود و برسد به همین ساعت در بعدازظهر ۵ مرداد ۹۹… و ای کاش که با دور تند هم پخش شود.
بعد از پایان این تایم لپس…
زیر نور خورشید تابستان روی یک نیمکت پارک چشم هایم را بازکنم، دخترکم را ببینم که با توپ قرمزش روی چمن ها روبرویم بازی می کند… صدایش بزنم، به سمتم بدود ، تا بوسه ای چسبناک از گونه هایش بدزدم! می خواهم دوباره بی هراس، بی مکث و این بار خیلی جانانه در آغوشش بکشم …
زمان برای من به دوران قبل از کرونا و پساکرونا تقسیم شده.
روی صندلی مخملی سینما و در مواجهه با سکانس کش آمده کرونا که قرار است به شیوه اسلوموشن پخش شود، گیر افتاده ام!
دلم می خواهد موسیقی شاد و ریتمیکی برای خودم بگذارم تا از فکر شمردن لحظات تلخ و کشدار حرکت این حلزون زشت بیرون بیایم. درست میانه انتخاب یک آهنگ شش و هشت دهه شصتی که در اعماق مغزم فسیل شده، به یاد آهنگی از علی عظیمی امروزی می افتم !
آهنگ نوروز تو راهه! زمزمه اش می کنم!
نمی دانم، شک دارم! امیدوارم تدوینگر خوبی باشم! هزاران پلان و تصویر دارم! راش های زیادی رها شده در هارد بزرگ درون جمجمه ام! تصاویر ی با رزولوشن بالا. هزاران تصویر از شکوفه های روی درخت، جوانه های سبز نوروزی، سینی های لبریز از شیرینی، تنگ های پر از ماهی قرمز، سیب های سرخ، تخم مرغ های رنگی، صفحات کتاب حافظ و لبخندها و بوسه ها و آغوش ها…
موسیقی ام را انتخاب کرده ام حالا نوبت راف کات است! امیدوارم تدوینگر خوبی باشم…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- افزایش مرگ چهرههای مشهور؛ در چین چه خبر است؟
- لغو یک جشنواره سینمایی به دلیل شیوع دوباره کرونا/ جشنواره شانگهای در سال ۲۰۲۳ برگزار میشود
- کاهش پروتکلهای بهداشتی؛ جشنواره کن بدون ماسک و تست کرونا برگزار میشود
- سالنهای سینما و تئاتر با ۸۵.۷۱ درصد بیشترین رعایت پروتکل ها را داشته اند
- خبرنگارانی که سال ۱۴۰۰ آخرین برگ دفتر زندگانیشان شد
- دبیر شورای صنفی نمایش: منتظر نظر سازمان سینمایی برای اکران در نوروز هستیم
- کرونا، سینما و جشنوارهای با حاشیههای بی پایان
- تست کرونای گروههای «تئاتر فجر» قبل از اجرا/ حذفی که جایگزین ندارد
- رییس کمیته مسابقات سازمان لیگ : مدیریت ورزشگاه در حضور تماشاگران سختتر از مدیریت سینما است!
- گفتوگو با داوود موثقی/ اگر سیاستگذاران ما دغدغه فرهنگ داشتند شدت رکود در سینما در این حد نبود
- فعالیت سینماها به حالت عادی بازمیگردد
- حلول روح دنکیشوت در بهروز افخمی
- جزئیاتی از چهلمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر
- احتمال پایان محدودیتهای کرونایی سینماها قوت گرفت
- سینماهای اتریش تعطیل شدند/ آغاز قرنطینه عمومی از اول آذر
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





