تاریخ انتشار:۱۳۹۸/۰۳/۱۷ - ۲۱:۲۱ تعداد نظرات: ۰ نظر کد خبر : 113818

 

آرش پارساپور

کمال تبریزی را با کمدی‌های سیاسی‌اش می‌شناسیم. او کارگردانی است که چه بخواهد و چه نخواهد نامش با فیلم مارمولک گره خورده  و با اینکه سعی کرده تا بتواند با ساخت آثار دیگر خودش را از آن حال و هوا بیرون ببرد ولی در نهایت چندی پیش با ساخت مارموز، سعی کرد تا بار دیگر موفقیت مارمولک را تکرار کند. تبریزی اما با ساخت مارموز به جاده خاکی زد و نتوانست آنطور که قصد داشت به جایگاه قبلی خود بازگردد. کمال تبریزی مشکل همیشگی که گریبانگیر فیلمسازی‌اش شده این بوده که سراغ فیلمنامه‌های نادرستی رفته است؛ اتفاقی که در «همه با هم هستیم» نیفتاده است. با نقد فیلم همه با هم هستیم همراه ویجیاتو باشید.

 

تبریزی در فیلم «همه با هم هستیم» به یک بلوغ سیاسی رسیده و سیاسی‌ترین فیلم کارنامه هنری خود را ساخته است. او در این فیلم بیش از حد به تمثیل گرایی و نماد شناسی تاکید دارد و این موضوع هم نکته مثبتی برای فیلم شده و هم یک نکته منفی برای فیلم به حساب می‌آید. این نشانه‌ها برای مخاطب عام واکاوی نمی‌شوند و مخاطب خاص‌تر که به معنای آنها پی‌ می‌برد، صرفا از جریان داستان لذت می‌برد و حرف خاصی و تحلیل خاصی را دریافت نمی‌کند. ما صرفا تیپ‌هایی را می‌بینیم که حرف‌های گل درشتی می‌زنند و البته چند صحنه جذاب و طعنه آمیز برای روایت سیاسی قصه (مانند سیلی زدن به صورت مردی که نمی‌خواهد هواپیما سقوط کند و یا خوردن و خوردن بی وقفه کاراکتر مهران مدیری که بنظر می‌آید راس همه امور است) نیز چاشنی این داستان شده است.

«ما همه با هم هستیم» دو رو دارد. فیلمی دو رو که مانند سیاست کثیف بازی می‌کند و هم به میخ می‌زند و هم به نعل. فیلمنامه دو پهلوی این اثر باعث شده که هم بتوان آن را یک نامه طویل انتقادی به دولت خواند و هم یک طومار انتقادی به مردمان معترض و منتقد. نام قبلی فیلم که «ما همه با هم نیستیم» انتخاب شده بود، بسیار با مسماتر بود.

فیلم داستان یک هواپیما را تعریف می‌کند که مسافران آن آدمهایی هستند که از زندگی زده شده‌اند و قصد خودکشی دارند. آنها می‌خواهند این هواپیما سقوط کنند و برای این کار هم از خلبانی استفاده می‌کنند که پیش‌تر هم باعث کشتار جمعی عده زیادی از مسافرین شده است. او و کمک خلبانی کله شق تصمیم می‌گیرند این مردم ناامید را در هواپیمایی که قصد سقوط به آب‌های خلیج فارس دارد هدایت کنند. در این بین یک مسافر وجود دارد که اشتباهی وارد این جریان شده و تصمیم دارد که مردم را از خودکشی کردن منصرف کند. او برای این کار هم دروغ می‌گوید و هم وعده می‌دهد اما در بین برخی از خوش باوران این مردم، تبدیل به یک قهرمان می‌شود…

 

در همین خطوط داستانی فوق اگر دقت کنید می‌توانید نشانه‌های زیادی از تاریخ معاصر کشورهای زیادی را پیدا کنید. اما همین نشانه‌ها را می‌توان با برداشت دیگری هم نگاه کرد؛ علی (همان فردی که قصد خودکشی ندارد) با مردمانی در می‌افتد که ناامید هستند و بس. این مردم ناامید انگیزه هیچ کار دیگری ندارند و رهبر آنها نیز خلبانی است که دائما شل می‌کند و تکلیفش با خودش مشخص نیست. مردم معترض داخل هواپیما، با یک سری تکان هواپیما جا می‌زنند و برخی از آنها نیز خام حرف‌های علی می‌شوند. این مردم معترض به شرایط زندگی‌شان، این مردم که به آخر خط رسیدند، نمی‌دانند دارند چه می‌کنند.

فیلمنامه فیلم «ما همه با هم هستیم» بسیار گنگ شروع می‌شود و ذره ذره سعی می‌کند تا به یک جمع بندی برسد. فیلم از همان ابتدا نمادگرایی را آغاز می‌کند و تلاش دارد که حرف‌هایش را در لا به لای این نمادها به مخاطبش بزند. برخی از این حرف‌ها به مخاطب می‌رسد و برخی در زیر وصف و خیالات نویسندگان فیلمنامه (که تعدادشان به سه نفر هم می‌رسد) گم می‌شوند.

 

اکثر کاراکترهای فیلم اسم ندارند و همانطور که از کلیت فیلم برمی‌آید، کارگردان قصد دارد تا هر یک از شخصیت‌ها را تبدیل به یک نماد از قشری خاص کند؛ یک سینماگر، دخترهای شوخ و شنگ، یک مادر مهربان، یک دیوانه، یک زن از دنیا بریده و… در بین معترضان تقریبا هیچ آدم عاقلی نیست و همین موضوع می‌تواند تا حد زیادی حرف‌های انتقادی کارگردان را زیر سوال ببرد چرا که از دیدگاه فیلم او، مردمان منتقد وضعیت عقلانی چندان سالمی ندارند.

بزرگترین مشکل فیلم اما نه تمثیل گرایی بیش از حد فیلمنامه است و نه گنگ شروع شدن آن که نیم ساعتی می‌طلبد تا داستان روی چرخش بیفتد؛ بلکه ناتوانی فیلم در خلق طنز است. آخرین اثر کمال تبریزی می‌خواهد در کنار حرف‌های درشتی که می‌زند بار طنز هم داشته باشد و متاسفانه خبری از طنز نیست. ما همه با هم هستیم در خلق موقعیت طنز ناتوان می‌ماند و با اینکه سعی دارد یک فیلم پاستوریزه و به قول تهیه کننده اثر، یک فیلم پاک برای خانواده‌ها باشد اما در کمال تعجب نمی‌تواند در ورطه این پاکی یک صحنه بامزه درست و حسابی بیافریند. فیلم در بسیاری از لحظات که سعی می‌کند بامزه باشد تبدیل به فیلمی لوس و خنک می‌شود که بیننده‌ها را صرفا درگیر مفاهیم سیاسی خود می‌کند. رفته رفته جو فیلم سنگین می‌شود و بخاطر ناتوان بودن فیلمساز در حفظ ریتم داستان، فیلم در لحظات میانی خود به اثری کشدار تبدیل می‌شود و البته خوشبختانه این نقص در اواخر فیلم تا حدی رعایت می‌شود.

 

استفاده از بازیگران زیاد و چهره‌های گوناگون دنیای بازیگری در همه نقش‌ها یکی از ترفندهایی بوده که کارگردان سعی داشته به کمک آن بتواند بینندگان را به دیدن ادامه فیلم مجاب کند. باید اعتراف کرد این ترفند تا حدی جواب داده و دیدن ستاره‌های گوناگون در نقش‌های مختلف باعث شده که چشم تماشاگر خسته نشود اما تقسیم این نقش‌ها به طرز ناشیانه‌ای صورت گرفته و کاملا واضح است که برخی سکانس‌ها برای دیده شدن فلان بازیگر نوشته شده است.

ما همه با هم هستیم یک فیلم سیاسی است که به نظر نمی‌آید چندان زیر تیغ سانسور رفته باشد چرا که حرف‌هایش را تمام و کمال می‌زند اما این حرف‌ها طوری بیان می‌شود که به مذاق بسیاری از تماشاگران خوش نمی‌آید. کمال تبریزی جهانی را ساخته که در آن نقش‌های مختلف جامعه ایران سعی دارند تا بدون دلیل خاصی، هواپیمایی که سوارش هستند را به سقوط وادارند و این بی انگیزگی باعث شده که کاراکترها کودن‌تر از حد معمول هم به نظر بیایند. لیلا حاتمی، نقش زنی را دارد که این افراد را برای زنده نگه داشتن شرکت هواپیمایی‌اش گرد هم آورده و نقش این عامل خارجی، بیش از حدی که در واقعیت سیاسی جامعه ایران وجود دارد پررنگ نشان داده شده است.

دیدن فیلم ما همه با هم هستیم کاملا بسته به نوع گرایش سیاسی شما، می‌تواند حس متفاوتی در بیننده ایجاد کند. کمال تبریزی فیلمی ساخته که در آن اعتراضات و انتقادات مردمی را به تصویر کشیده و به ستوه آمدن این ملت را دستمایه آخرین ساخته خود کرده است؛ او با وجود اینکه انتقادهای شدیدی نسبت به موانع ایجاد شده برای این انتقادات دارد، اما کمان پیکان انتقادش تقریبا هیچ چیز و هیچ کس را در مصونیت نگه نمی‌دارد. توگویی فیلم تکلیفش با خودش هم مشخص نیست و معلوم نیست می‌خواهد طرف چه کسی را بگیرد؛ البته شاید بی‌طرفی حرفی بوده که فیلمساز به دنبالش بوده ولی بی‌طرفی در ما همه با هم هستیم بسیار بد معنا شده است.

 

فیلم ما همه با هم هستیم از منظر فنی، مشکلات خاصی ندارد و نمی‌توان چندان به آن خرده گرفت. کارگردان از پس این ماموریت خود برآمده و کارنامه طولانی فیلمسازی تبریزی در اینجا به کار آمده است. او توانسته از همه بازیگران یک بازی قوی بگیرد و حتی گلزار که عموما نمی‌تواند نقش آفرینی مناسبی از خود به جای بگذارد در این فیلم مثل همیشه نچسب نیست. کارگردان توانسته قاب‌های تصویر مناسبی نیز برای روایت داستان خودش نشانمان دهد و فیلمبرداری و تدوین کار مشکل خاصی ندارد. موسیقی فیلم نیز بی‌نظیر است و با ریتم آن همخوانی بسیار مناسبی دارد. مشکلات فیلم از دل فیلمنامه آن خارج می‌شود (که در آن مسائل بعضا بی‌ربطی همچون رابطه عاشقانه علی با یکی از مسافران وجود دارد) و از بلاتکلیفی فیلم در موضع گیری سیاسی خود.

ما همه با هم هستیم در میان آثار سینمایی ساخته شده در چند سال اخیر سینمای ایران، حرف‌های خوبی برای گفتن دارد و خوشبختانه یک اثر تکراری نیست. فیلم با اینکه نمی‌تواند یک کمدی یا طنز موفق آمیز باشد اما حرفی برای گفتن دارد، حرفی که هرچند ناقص و سکته زده به مخاطب منتقل می‌شود اما بهتر از هیچی و پوچ بودن بسیاری از ساخته‌های اخیر سینمای ایران است. کمال تبریزی با فیلم ما همه با هم هستیم پیشرفت کرده و توانسته بهتر از چند سال گذشته در سینما خودش را نشان دهد اما هنوز به اینکه بتواند خود را در این سینما احیا کند چند کیلومتری فاصله دارد.

 

بد نیست مراسم فرش قرمز یا همان افتتاحیه فیلم ما همه با هم هستیم اشاره داشته باشیم؛ مراسمی که بزرگترین افتتاحیه یک فیلم سینمایی در تاریخ سینمای کشورمان به شمار می‌آمد و قریب به ۲۵۰۰ نفر در آن حضور داشتند. جدا از سیل عظیم مردم مشتاق به تماشای آخرین اثر کمال تبریزی، جمعی از اساتید و بازیگران و حتی ورزشکاران کشورمان نیز در این مراسم حضور داشتند که مورد تشویق حضار قرار گرفتند و البته غیبت معنادار برخی ستاره‌های فیلم همچون مهران مدیری و لیلا حاتمی نیز برای طرفداران کمی ناامید کننده بود.

پی نوشت: امیدوارم فیلم تبریزی سرنوشتی همچون آخرین فیلم عبدالرضا کاهانی پیدا نکند و با یک مارکتینگ دقیق و حساب شده به اکران در بیاید. فیلم خانم یایا با تکیه و مانور روی کمدی بودن فیلم مردم را به سینماها کشاند و تماشاگران را نا امید به بیرون از سالن می‌فرستاد و از همین رو نقدهای بسیار بسیار منفی پیدا کرد. فیلم ما همه با هم هستیم بیشتر از آنکه یک کمدی، طنز، طنز سیاسی یا هرچه که می‌خواهید اسمش را بگذارید باشد؛ یک فیلم سیاسی است که طنزش علی رغم تلاش فیلمنامه و بازیگران، درست از آب در نیامده است.

منبع :ویجیاتو

 

لینک کوتاه

مطالب مرتبط

نظرات شما

  1. حامد
    ۱۹, خرداد, ۱۳۹۸ ۱:۳۳ ق٫ظ

    مرخرفترین فیلم خاک بر سر اینها

  2. مخاطب
    ۲۱, خرداد, ۱۳۹۸ ۱۱:۰۹ ق٫ظ

    سلام نقد خیلی خوب وجالبی بود .
    خیلی دقیق و مو شکافانه.
    صرفا دنبال تخریب نبودید و به معنای واقعی نقد فیلمو تحلیل کردید.

  3. مجید
    ۲۲, خرداد, ۱۳۹۸ ۱:۲۳ ب٫ظ

    یعنی گند ترین فیلمی که تا به حال دادیم فیلم ماهمه با هستیم بوده . حیف پول و وقتی که گذاشتم

  4. رویا
    ۲۲, خرداد, ۱۳۹۸ ۱۰:۲۲ ب٫ظ

    چه تحلیل سطح پایینی بود! منتقد فقط حس کرده که منظور فیلم رو فهمیده درحالی که هیچی متوجه نشده و این رو گردن فیلم انداخته

  5. فریبا
    ۲۴, خرداد, ۱۳۹۸ ۳:۰۰ ق٫ظ

    این ایده جدید جا داشت ماه ها روش کار بشه تایک فیلم نامه فوق العاده از کار در بیاد.فلش بکای کوتاه وگویا به زندگی هر کدوم از مسافراخیلی میتونست کمک کنه.پایان بندی شفافتر.ایجاد ارتباط بین گلزار و ماجرا.مثلا یک فیلم تو اینستاگرامش که اگر همچین پروازی می بود سوار میشدم بعد دونفر به خاطر اون سوار میشدن که اونم گناهکار میشد حالا که تو بازپرسی حضور داره، تابیننده فکر نکنه به هوای حضور گلزار کشیدن بیاد فیلمو ببینه

  6. سلطانی
    ۲۵, خرداد, ۱۳۹۸ ۸:۴۳ ق٫ظ

    منم هیچی از سیاست فیلم نفهمیدم !!! بیشتر انگار بازیگرا یه دورهمی داشتند .

  7. وحید
    ۲۵, خرداد, ۱۳۹۸ ۱۰:۰۳ ق٫ظ

    واقعا احمقانه ترین فیلی بود که تو عمرم دیدم

  8. میلاد
    ۲۵, خرداد, ۱۳۹۸ ۱۲:۳۳ ب٫ظ

    شما با کدام چسبی می توانید مهران مدیری و محمدرضا گلزار را به این شبه فیلم بچسبانید؟ اگر بودجه های اضافی دارید, اگر دغدغه بدنام شدن ندارید, اگر شعور مخاطب را در پایین تر سطح ممکن فرض می کنید به شما ساخت “ما همه با هم هستیم ۲” را پیشنهاد می کنم.

  9. حامد
    ۲۵, خرداد, ۱۳۹۸ ۲:۱۹ ب٫ظ

    واقعا خیلی کارت درسته که تونستی خودتو راضی کنی از این فیلم مزخرف و آشغال تعریف کنی!
    نکنه سبیل شما هم چرب شده؟

  10. مهران
    ۲۵, خرداد, ۱۳۹۸ ۱۱:۲۳ ب٫ظ

    بسیار فیلم مزخرفی بود حیف پول و زمانی که گذاشتیم

  11. حمید
    ۲۸, خرداد, ۱۳۹۸ ۸:۵۴ ق٫ظ

    مزخرفترین و گند ترین فیلم .حیییف وقت و پول که برای این فیلم چرت گذاشتیم .واقعا مردم رو چی فرض کردین

  12. امید
    ۲۸, خرداد, ۱۳۹۸ ۱۱:۵۸ ق٫ظ

    بدترین فیلمی بودکه توعمرم دیدم

  13. سعید
    ۲۸, خرداد, ۱۳۹۸ ۴:۳۶ ب٫ظ

    بنظرم فیلم دارای خیلی از کاستی ها بود و کسل کننده و پیام خاصی شاید هم نداشت با وجودیکه شاید از فضای سیاسی خواسته بهره بگیره از تبریزی انتظار بیشتری میرفت

  14. محمد.حسین.
    ۲۸, خرداد, ۱۳۹۸ ۴:۵۵ ب٫ظ

    عالی.عالی.خره.هرکی.بگه.بده

  15. صادق
    ۲۹, خرداد, ۱۳۹۸ ۵:۳۸ ب٫ظ

    یعنی من این همه سینما رفتم فیلم خوب وبد دیدم
    ولی خدایی این فیلم مزخرفترین بی محتواترین بی برنامه ترین بی مزه و بدون هیچ جذابیت بصری ندیده بودم
    یعنی حیف پول بلیط سینما
    یعنی حیف این وقتمون
    نبینید اصلا ارزش دیدن نداره حتما پشیمون میشید

  16. مژگان محمودی
    ۳, تیر, ۱۳۹۸ ۹:۴۵ ق٫ظ

    علیرغم ظاهر ساده و ابلهانه کاراکترها ،فیلمی قابل تفکر و سنگین ،نمادین و سرشار از کنایه بود ارتباط عجیبی با آن برقرار کردم شاید دوباره برای دیدن جزئیات بیشتر فیلم را ببینم

  17. شادی
    ۶, تیر, ۱۳۹۸ ۸:۴۰ ق٫ظ

    نفهمیدم نقش گلزار این وسط چی بود :\

  18. یاشار
    ۷, تیر, ۱۳۹۸ ۱:۵۳ ق٫ظ

    دقیقا همه فیلم هایی که مهران مدیری در آنها حضور دارند، مانند این فیلم مزخرف هستند، با دیدن این فیلم یاد فیلم چه کسی امیر را کشت افتادم ، که به همین اندازه مزخرف بود.

  19. مهتاب
    ۷, تیر, ۱۳۹۸ ۱:۰۱ ب٫ظ

    مسائل گنگ زیادی توی فیلم وجود داشتن،اینکه مسافرا کجا بودن،زنده بودن یا خیر و براشون چه اتفاقی افتاده بود،محلی که بازپرسی میشدن شبیه رصدخانه بود(واقعا دوست دارم دلیلشو بدونم)

  20. یاشار صدرمدسوی
    ۸, تیر, ۱۳۹۸ ۱۲:۳۸ ب٫ظ

    از اوایل فیلم حماقت شدیدی حس می کردم فقط به احترام همراهانم تا پایان نشستم.
    متاسفم واقعا برای همچین سینمایی…

  21. بزرگ
    ۱۰, تیر, ۱۳۹۸ ۸:۴۶ ق٫ظ

    فیلم زیبا و مفهومی بود

  22. شهرام
    ۱۰, تیر, ۱۳۹۸ ۱۱:۵۴ ق٫ظ

    ۲ ساعت به دیوار نگاه کنی بهتر از اینه که این فیلم بی مایه و مزخرف رو نگاه کنی …
    حالا به فیلنامه آبکی و بازی های در پیتی که مطرح ترین هنرپیشه های سینما تو این فیلم انجام دادن کاری ندارم ؟
    واقعا میشه یکی نقش محمدرضا گلزار رو به من بگه چی بود ؟

  23. مجتبی ورمزیار
    ۱۰, تیر, ۱۳۹۸ ۹:۳۸ ب٫ظ

    حیف از وقت و هزینه ای که گذاشتیم.
    از نظر من این یه نوع شیادی از مردمه که چند تا چهره سینمایی رو بیاری و دوربین رو روشن کنی و اسمشو بزاری فیلم!!!!!!!!!
    تف تو شرف ستاره هایی مثل مدیری – گلزار- غفوریان – عزتی- گرجستانی یه بی سرو پایی مثل پژمان جمشیدی و …….

  24. سورن
    ۱۲, تیر, ۱۳۹۸ ۰:۱۱ ق٫ظ

    به نظر من این فیلم یه پارودی پست مدرن از “ارتفاع پست” حاتمی کیاست اما در زمان و زبان و قالب جدید این سالها. یه جورایی تبریزی خواسته از برادران کوهن وام بگیره و شبیه اونا همه چیو به طنز دوباره بگیره. یه جورایی بدل وارونه و مسخره کننده ارتفاع پست هست. نیمساعت اول فیلم به شدت خسته کننده و به شدت سطح پایین اما یکساعت اخر خوب جمع شده. بازی پژمان جمشیدی بالاخره فرم و شخصیت گرفته تو این فیلم. در کل توقع از این کارگردان خیلی خیلی بالاتر بود. یه جاهایی هرچند محدود، طنز و خنده رو در مخاطب برانگیخت اما خوب و بجا. استفاده خوب از اینهمه بازیگر شاخص هم ارزش داره. در کل، انقدر اول فیلم گنگ و کلیشه س که یکساعت بعدی یه جورایی انگار مخاطبو روی صندلی نگه میداره. انگار اول توقع مخاطب رو میاره صفر و بعد بهش امتیاز میده به مرور و یه جورایی مخاطب راضی میشه تا پایان. من این فیلمو سینما سعدی شیراز دیدم و نکته فوق العاده جالب و ارزشمند، پر شدن سینمای به اون بزرگی بود و از همه قشر ها فیلمو دیدن. از همه طیفهای سنی. حیف اینهمه صداقت مخاطبا. اینهمه علاقه و عشق مردم به فیلم و سینما. برنده های واقعی همین مردمن. قدر این مردمو بدونیم. این مردم خیلی ارزششون بالاس

  25. بهروز
    ۱۳, تیر, ۱۳۹۸ ۰:۵۰ ق٫ظ

    بسیار فیلم زیبایی بود.یک جامعه سرخورده از اقشار مختلف که به بن بست رسیده اند،و همه بازیچه دست دیگری که هدفش فقط سرمایه خودش هست..جماعتی دم دمی مزاج..
    داستان بعضی فیلمها کمی تامل و تفکر می طلبه

  26. نرگس
    ۱۴, تیر, ۱۳۹۸ ۱:۵۱ ب٫ظ

    عالی بود

  27. امیر
    ۱۴, تیر, ۱۳۹۸ ۴:۴۳ ب٫ظ

    واقعا مدیری خودشو خراب کرد با بازی تو این فیلم مزخرف حیف پول

  28. ناشناس
    ۱۴, تیر, ۱۳۹۸ ۱۰:۱۷ ب٫ظ

    باید تاسف خورد به حال هنرمندان کشور که به خاطر پول چه فیمهایی رو بازی می کنن
    و مردم به خاطره اونها به سینما میروند

  29. محمد
    ۱۸, تیر, ۱۳۹۸ ۹:۳۸ ب٫ظ

    خواهش میکنم ماله نکشید و توجیه نکنید این افتضاح سینمای ایران رو فقط و فقط جنبه تجاری داشت من بعد این فیلم پشت دستم رو داغ کردم که فیلم ایرانی نبینم اقای تبریزی خیلی ممنون که باعث رشد سینمای ایران شدید

  30. لادن شفیع
    ۱۸, تیر, ۱۳۹۸ ۱۱:۵۶ ب٫ظ

    راستش برای من این فیلم بیشتر جنبه فلسفی و روانشناختی داشت !!یه سری مسافرینی که به سمت نیهلیسم و پوچگرایی امیدی به زندگی ندارند و با افکا رشیطان پرستی قصد مردن دارند و جوانی که بواسطه امید پدر شدن واعظ همسفرانش می شه تا از افتادنش به تله مرگ ‌،پیشگیری کنه ،خلبان هم در لحظای که دید یک سری از رفتن به اون ور آب منصرف شدن حق ر و به اکثریت داد ٫در ضمن وسط فیلم که یک سری ابهامات روشن می شه یخ ش هم همزمان آب می شه وخنده بر لبان تماشاچی می اورد !!!از طرفی مهران مدیری گلزار رو ما افسر نکیر و منکر تلقی کردیم که افراد برزخی رو مواخذه می کنه !!!

  31. مهدی
    ۱۹, تیر, ۱۳۹۸ ۱۰:۱۶ ق٫ظ

    با سلام
    به نظر منم فیلم مزخرفی بود
    مهران مدیری با سو استفاده از شهرتش یه مشت بازیگر مشهور رو دور هم جمع کرده و مردم ساده مثل من با اتکا به این دو ایتم میرن فیلم رو میبینن
    من یاد فیلم ساعت ۵ عصر افتادم
    آقای مدیری مردم ایران تخصص عجیبی در پایین گشیدم شخصیتها دارن خودت خوراک بهشون نده

  32. ناشناس
    ۲۰, تیر, ۱۳۹۸ ۱۱:۵۲ ب٫ظ

    خیییییییلی مزخرف بود

  33. میر عماد
    ۲۱, تیر, ۱۳۹۸ ۷:۵۰ ب٫ظ

    مزخرفترین فیلمی بود که تو این ۲۵ سال زندگیم دیدم… حیف پول… حیف وقت… و حیف جوونیم…

  34. اتریسا
    ۲۲, تیر, ۱۳۹۸ ۳:۳۴ ب٫ظ

    باشه

  35. اتریسا
    ۲۲, تیر, ۱۳۹۸ ۳:۳۵ ب٫ظ

    باشه دددد

  36. جانعلی
    ۲۵, تیر, ۱۳۹۸ ۵:۲۲ ب٫ظ

    با دیدن این فیلم دلم برای پولی دادم و وقتی که گذاشتم سوخت
    دیگه تصمیم گرفتن فیلمی که گلزار و مدیری در آن حضور دارن نگاه نکنم
    فیلمی بی محتوا و بی خود

  37. ناشناس
    ۲۵, تیر, ۱۳۹۸ ۸:۱۸ ب٫ظ

    بخدا افتضاحه افتضاح وقت نذارید براش

  38. مهرداد
    ۱, مرداد, ۱۳۹۸ ۴:۴۰ ب٫ظ

    من که خیلی سر این فیلم خندیدم. به نظرم علی رغم یک سری ناپختگی ها و ضعف در فیلمنامه و … اتفاقا بین فیلم های ایرانی با همین ژانر در مجموع فیلم خوب و سرگرم کننده ای بود.
    نمیدونم کسایی که از این فیلم خوششون نیومده دقیقا این فیلم رو با کدوم یکی از فیلم های ایرانی دارن مقایسه میکنن که انقدر شاکی هستند. ولی به نظر من فیلم هم داستان مناسبی داشت و هم در سبک خودش فیلم موفقی بود.

  39. ناشناس
    ۳, مرداد, ۱۳۹۸ ۳:۳۹ ق٫ظ

    عالی

  40. ناشناس
    ۵, مرداد, ۱۳۹۸ ۲:۲۲ ق٫ظ

    همشون مرده بودن گلزار و مدیرى هم نکیر و منکر بودن ، ولى خیلى مزخرف بود

  41. ناشناس
    ۵, مرداد, ۱۳۹۸ ۲:۲۲ ق٫ظ

    همشون مرده بودن گلزار و مدیرى هم نکیر و منکر بودن ، ولى خیلى مزخرف بود .ارزش دیدن نداشت

  42. ندا
    ۵, مرداد, ۱۳۹۸ ۲:۲۴ ق٫ظ

    همشون مرده بودن گلزار و مدیرى هم نکیر و منکر بودن ، ولى خیلى مزخرف بود .ارزش دیدن نداشت

  43. پریناز
    ۷, مرداد, ۱۳۹۸ ۱:۲۰ ب٫ظ

    خیلی فیلم بی محتوای چرتی بود

  44. سمانه
    ۲۳, مرداد, ۱۳۹۸ ۱۱:۵۳ ق٫ظ

    منم وقتی فیلم تمام شد تعجب کردم که ظاهرا من فقط از فیلم خوشم اومده.حضور بازیگران مشهور باعث شد که فیلمو دنبال کنم. نقد با برداشت من یکی بود و البته حصور گلزار نمادی از حواشی زردی است که اکثر مردم با اونها سرگرم میشن

  45. Halcyon
    ۲۴, مرداد, ۱۳۹۸ ۳:۱۷ ق٫ظ

    حیف لیلا حاتمی و مهران مدیری.فیلم هیچی نداره.حتی سرگرم کننده هم نیست.و تحلیل و نقد شما بسیار ضعیف و بب ربط بود.این نه کمدی بود.نه سیاسی.نه هیچی.فقط طرف به جای بانک و یا معامله فلان زمین پولشو گذاشت تو این فیلم تا ضربدر دو بشه.واقعا متاسفم برای سینما.

  46. ثنایمینی
    ۲۵, مرداد, ۱۳۹۸ ۳:۲۱ ب٫ظ

    افتضاح بود یه موضوع بهتر انتخاب میکردین

  47. ثنایمینی
    ۲۵, مرداد, ۱۳۹۸ ۳:۲۲ ب٫ظ

    افتضاح و چرت و بی معنیحیف بازیگراش

  48. Reza
    ۲۶, مرداد, ۱۳۹۸ ۱:۵۱ ق٫ظ

    من اصلا از فیلم سر در نیاوردم.ادای کارگران دیوید لینچ را در آوردن

  49. على
    ۱۱, شهریور, ۱۳۹۸ ۴:۰۱ ق٫ظ

    من که خوشم نیومد

  50. على
    ۱۱, شهریور, ۱۳۹۸ ۴:۰۳ ق٫ظ

    بچه ها من فیلم رو ندیدم ولى از نظرات شما هم ممنونم چون بیشتریا میگفتن فیلم بده

  51. Tania
    ۲۴, آبان, ۱۳۹۸ ۱:۰۵ ق٫ظ

    نمیدونم دقیقا با چیه فیلم مشکل دارید این که شما درکش نکردید ب این معنی نیس که فیلم بی محتوا و بده…متاسفانه مخاطب عام تو ایران فقط دنبال لودگی و مفهوم شسته رفتس

  52. مّ
    ۲, آذر, ۱۳۹۸ ۱۱:۴۹ ق٫ظ

    خیلی مزخرف وبی محتوا بود فیلمهایی که مهران مدیری توش بازی میکنه همشون مزخرفه

  53. ملت
    ۱۴, آذر, ۱۳۹۸ ۵:۵۴ ب٫ظ

    به نظر میرسد برای تعریف و تمجید بی جهت از این فیلم بی ارزش جناب منتقد بد جور به در و دیوار میزند .
    بدون شک بدترین فیلمی که تا به حال دیدم و البته در آینده خواهم دید

  54. آزیتا
    ۱۶, دی, ۱۳۹۸ ۱۰:۱۱ ق٫ظ

    خواهش میکنم فکر فیلمای آموزنده تر و بهتری باشید نه این فیلم مسخره که هیچ کس خوب بازی نکرده مخصوصا گلزار

  55. ناشناس
    ۷, بهمن, ۱۳۹۸ ۰:۵۴ ق٫ظ

    بدترین فیلم ممکن رو ساخته ،ی فیلم کلیشه ای و بدون داستان خود کارگردان نفهمیده چی ساخته ،اخرشم ک مشخص نیست ،بازیگرا مثل ی مانکن هستن ،اصلا نمیشه گفت فیلم

  56. ناشناس
    ۱۸, بهمن, ۱۳۹۸ ۸:۳۷ ب٫ظ

    فیلم بسیار قشنگی بود.اقای مدیری چون همیشه فیلم های معناگرایی مثل ساعت ۵ عصر میسازن و بعضی ازمردم هم توقع مثل ایکس لارج دارن با نفد منفی روبرو میشن.این فیلم خیلی زیبا و پرمعنی بود.فیلم فقط برای خندیدن نیست.برای تامل

  57. امجد
    ۲۴, اسفند, ۱۳۹۸ ۸:۵۶ ب٫ظ

    تماشای این فیلم در زمان قرنطینه خانگی و افسردگی این روزها حال من را بدتر کرد از کمال تبریزی و مهران مدیری و این بازیگران توقع بیشتری می‌رفت که این چنین موضوع بدی را به نمایش بگذارند حال من بد شد و فکر میکنم همه مردم ناراحت شدندمخصوصا بعد از سقوط هواپیمای اکراین …خواهش میکنم دیگر این فیلم را اکران نکنید

  58. عسل
    ۸, فروردین, ۱۳۹۹ ۴:۱۸ ق٫ظ

    والا من که اصلا نفهمیدم موضوع فیلم چی هست یه عده ادم خسته از زندگی خواستن خودکشی کنن یه عده هم اون وسط از این قضیه درامد کسب کردن ، بعد پشیمون شدن نخواستن بمیرن ، بعد یهو رفتن دونه دونه پیش مدیری جواب بدن ، مدیری کی بود اصلا ؟ فرشته مرگ بود ؟ اینا مردن چی شدن ؟ گلزار هم الکی اون وسط،چی میگفت تا یه فیلمی میخوان ملت بکشونن گلزار میندازن وسط،فیلم نه سر پیاز بود نه تهش اتفاقا خیلی هم چرت بازی کرد و نچسب بود گلزار زمانی خوب بازی،میکنه که کنارش یه مکمل طنز مثل امین حیایی یا مهناز افشار یا هومن سیدی اینا باشن ، این فیلم اصلا از،نظر،من دیدنش وقت تلف کردن بود و من که نه جنبه طنز زیادی توش دیدم سیاسی هم اصلا ندیدمش فقط پژمان جمشیدی شیرین کاری هاش یکم از،کسالت دراورده بود فیلم رو وگرنه هیجی نداشت در عوض نقطه مقابل این فیلم ، فیلم زهرمار بود که هم طنز بود و هم به خوبی مشکلات و واقعیت های جامعه بیان میکرد

  59. اینارو
    ۲۲, فروردین, ۱۳۹۹ ۶:۱۶ ب٫ظ

    نصفتون اصن نفهمیدید داستان چی بوده فقط اونی که میگه نکیر و منکر
    داستان داشته مملکت ایرانو به تصویر میکشیده و در نهایت هم گفته افسار همه بدبختیا دست یه نفره که همه میشناسنش (مثل محمدرضاگلزار که همه میشناسنش)
    اگه یه کم فیلمای خارجی مثل فیلم دیوانه از قفس پریدو میدید میفهمیدیداین سبکه خیلیم معروفه

  60. ناشناس
    ۶, مهر, ۱۳۹۹ ۳:۳۲ ق٫ظ

    سلام و عرض ادب
    الحق و النصاف فیلم خوب و خوش چیدمانی بود ، و قطعا ارزش یک یا دو بار دیدن رو داره منتها طبق معمول عادات فیلمسازی یا هر حرفه ی دیگری مشکلات فاحشی داشت مثل وجود بازیگران اضافی مثل گلزار و شادمان ،که در این میان گلزار از جانب دیگری در این فیلم حضور داشت که دنیای ( مافیا) کثیف سینما مون بهتر می‌دونه،به عنوان مثال دیالوگ بین گلزار و آقای صحت نشان از قدرت ستاره بودن گلزار در سینما و بین مردم هست ، در صورتی که به هیچ عنوان حقیقت ندارد این شخصیت پوشالی ، رضا گلزار شخصتش و نوع بازیش ( مسخره بازیش) دقیقا مثل ویولون زدنشون هست، قصد من از این صحبت ها تخریب نیست بلکه حقیقت پنهان است و گذر از این مورد سطحی ، بازی خام آقای شادمان که علاوه بر ثابقه زیاد بازیگری در این فیلم هم نقش اضافی داشت هم بازی غیر قابل قبولی چند شخصیت دیگر هم به اشتباهی انتخاب شده بودن و میتونست میتینگ قوی ترس می‌داشت ، و اما مشکل اساسی بازی یک نواخت آقای جمشیدی است چرا یکنواخت، به این دلیل که در همهههه ی فیلم و سریال ها همه بوده و هست و خواهد بود و طبق روال کثیف هر حیطه ایی از جمله سینما ایشون آمدن و ظاهراً هست
    و همچنین بازی کاملا تکراررریه مهران مدیری ( آقای ادعا) که در چندین فیلم و سریال این نقش رو دقیقا به کررراااات تکرار کودکانه کردبود،
    در کل فقط برای یک بار دیدن خوبه ،اما تاسفم برای افول جایگاه هنر و هنرمند و سینما بسیار غمیگینتر از غمگینم میکنید

  61. مجید
    ۲۵, مهر, ۱۳۹۹ ۹:۱۹ ب٫ظ

    با کمال احترام به بازیگران فیلم خوب نبود اصلا

  62. داوود بنی‌خلف
    ۲۱, آذر, ۱۳۹۹ ۲:۴۸ ب٫ظ

    فیلم فوق العاده بود.
    مهران مدیری نماد امریکا که کنترل کننده هست
    گلزار،نماد روسیه و انگلیس که فقط از معروفیتشون استفاده میشه.
    و مردمی که چه با سواد و چه بی سواد،همه ابتداعا طی یک شعار،کاری رو میکنند،و پژمان جمشیدی که نماد روشن کردن مردم رو داشت و دو دستگی بین مردم
    نمادهای شیطانی از جمله دستگیره پرواز هواپیما و چمدان زیر کابین خلبان،که نشانه دستهای پشت پرده و دخالت شیطان پرستان است،
    جملات پر‌از محتوا از جمله مردن بهتر از وین است که منو دایما بگیرن،اشاره به ترس مردم از حرف زدن و کنایه به نداشتن ازادی و مساوی بودن با مرگ .

    بیشتر‌از این از حوصله شما خارجه که تفسیر کنم.

    فیلم عالی بود برای اهلش.
    ضمنا همه مرده بودن بجز خلبان.پرید بیرون

  63. عرفان
    ۱۰, دی, ۱۳۹۹ ۱:۰۶ ق٫ظ

    یکی از پر محتوا ترین فیلم های تاریخ ایران که فیلم نامه نویس به طرز زیرکانه ای تونسته پیامش رو از زیر تیغ ساسنور رد کنه
    بی نظیر بود

نظر شما


آخرین ها