
سینماسینما، فرزانه متین-فیلم های شاخص بسیاری با موضوع نژادپرستی و حتی اتوبیوگرافی های رهبران مبارز با این مقوله ساخته شده است.موضوعی که هنوز در خفا،ایالات متحده امریکا با آن مشکل دارد.
فیلم کتاب سبز که اسکار بهترین فیلم ۲۰۱۹ را از آن خود کرد،در میان آثاری با پیام های نژادپرستانه این اثر را باید بر پایه انسانیت و به دور از شعارزده گی دانست.فیلمی روان که مخاطب را با خود همسو می کند و بدون آن که بیانیه صادر کند ما را در دل واقعیت فرو می برد و از مخاطبش می خواهد که ارزش انسانی را به همراه تضادها بپذیریم. یک درام جاده ای،رفاقتی و کمدی که در طول آن با تغییر شخصیت ها روبه رو می شویم و می توانیم با هر کدام همذات پنداری کنیم.
داستان از این قرار است که تونی لیپ با بازی ویگو مورتتس، سفید پوست امریکایی ایتالیایی ساکن نیویورک در هنگام بیکاری برای آن که از مخارج همسر و فرزندانش بر آید حاضر می شود پیشنهاد رانندگی و محافظت از یک سیاهپوست،دکتر دان شرلی با بازی ماهرشا علی را طی هشت هفته را قبول کند.داستان در اوایل دهه ۶۰ و به هنگام ریاست جمهوری کندی (مخالف نژادپرستی) روی می دهد و تونی باید دکتر شرلی، نوازنده ی مشهور را به ایالت های جنوبی کشور که دشمنی دیرینه با رنگین پوست ها دارند برای اجرای ارکستر ببرد.
در طول فیلم در ایالت های جنوبی بارها به شرلی توهین می شود اما وی تمامی خشم و نفرتش از کسانی که با او متفاوت از سفید پوستان برخورد کرده اند (حتی اجازه پرو کت و شلوار در مغازه را ندارد)، در ظاهری آرام،خونسرد و با کلاس پنهان می کند که کاملا با شخصیت رهای تونی در تضاداست.تونی هر زمان که ناراحت می شود با یک مشت عصبانتیش را خالی می کند و اجازه نمی دهد چیزی در دلش بماند. در اینجاست که متوجه تضاد بین دو نقش اصلی می شویم و مورد دیگر ،تفاوت این فیلم با سایر فیلم های نژادپرستانه این است که نقش سیاه فیلم برخلاف سیاهان دیگر، زورگو، مشت زن و باجگیر نیست بلکه تحصیلکرده، مبادی آداب و منضبط است.
عنوان فیلم برگرفته از عنوان کتابی به نام کتاب سبز راننده سیاه پوست است که به عنوان یک راهنمای سفر برای سیاه پوستان ما بین سالهای ۱۹۳۶تا ۱۹۶۶که هر سال منتشر می شد و شامل اطلاعاتی در مورد محل اقامت،خوراکی، سرویس های که سیاه پوستان می توانستند دریافت کنند که به هنگام آغاز سفر این کتاب به تونی داده می شود.
سبزاین فیلم جاده ای-رفاقتی بیش از هر چیزی، مقام انسانیت در دورانی که امریکا تحت لوای ترامپ است را نشان می دهد و از شما دعوت به زندگی در صلح و آرامش به دیدگاه های انسانی جدا از رنگ پوست،ملیت،نژاد،قوم و…می کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
- نگاهی به فیلم «نارنگیها»/ زندگی در دستان جنگ
- «گناهکاران»؛ تلفیقی جسورانه از وحشت، موسیقی و تاریخ
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر





