
فرزانه متین- فیلم اتاق تاریک آخرین ساخته روح الله حجازی مانند سایر آثار دیگرش پیرامون مسائل اجتماعی است البته این بار جسارت بیش از حدی از خود نشان داده و دست بر رویی کی از سوژه های مگو، کودک آزاری و تجاوز به کودکان گذاشته است. از این رو ژانر فیلم اتاق تاریک، اجتماعی و روانشناسی است.
موضوع تلخ کودک آزاری و تجاوز با ساخت فیلم «هیس! دختران فریاد نمی زنند» پوران درخشنده ، این جسارت را به سایر کارگردانان داد که یا پیرامون این موضوع فیلم بسازند یا در آثارشان به این مسئله نگاهی داشته باشند.حجازی نیز از آن دسته فیلمسازان است که این بار ،آخرین اثرش ، اتاق تاریک، حول محور مسئله کودک آزاری پرداخته می شود.در این فیلم ما با یک خانواده سه نفره به نام فرهاد(ساعد سهیلی)، هاله( ساره بیات) و فرزند شش ساله شان به نام امیر روبه رو هستیم.کل فیلم سرشار از نمادهایی است که شاید مخاطب در ابتدا متوجه نشود اما به تدریج با بازگشایی معماهای فیلم، نمادها اشکار می شود.
داستان از جایی آغاز می شود که امیر به مدت چند ساعت از آپارتمان عجیب شان که دورتا دور آن را بیابان فرا گرفته ،غبیش می زند یا به اصطلاح پدر و مادر گم می شود و سپس توسط یکی از همسایگان پیدا می شود حالا داستان شروع می شود: امیر این مدت کجا بوده است؟ وی به دلیل ترسی که از مادر پریشان حالش دارد به پدرش ، فرهاد می گوید که کسی بدن وی را دیده است و فرهاد سعی می کند این موضوع را از همسرش که اختلاف سنی بالایی نسبت به او دارد، پنهان کند. حالا در مسیر این قضیه، رازی سر به مهر یعنی آزار جنسی فرهاد در سال های کودکی اش فاش می شود.
اختلال استرس پس از سانحه
این اختلال روانی که به آن نیز اختلال تنش زای پس از رویداد گفته می شود در واقع نشانگانی است که فرد پس از تجربه یک عامل استرس زا مانند تصادف، از دست دادن عزیزان، سوء استفاده جنسی و…. حالت غیر عادی مخصوصا ترس و درماندگی را به مدت طولانی و در صورت عدم درمان تا آخر عمر به همراه دارند.در کودکان شب اداری نیز زیاد دیده شده است در واقع امیر داستان حجازی نیز بعد از غیبت چند ساعته اش، دچار یک سری عادات عجیب و غریب مخصوصا ترس و بی اختیاری ادراری می شود. در فیلم به وضوح نشان داده می شود که در این چند ساعتی که امیر مفقود شده، اتفاقی غیر عادی برای او رخ داده است. با اصرار و پیگیری های هاله، سرانجام فرهاد به او می گوید کسی بدن فرزندش را دیده اما چرا این قضیه مهم را از زن و مادر فرزندش پنهان کرده است؟معما به تدریج با دست های خود فرهاد حل می شود او هم در کودکی آزار جنسی دیده اما همیشه سکوت کرده است. ترس از ارتفاع و سگ که بعد از این ماجرا به سراغ وی آمده ، دلیل محکمه پسندی بر این واقعیت دارد که انوع دیگری از اختلال استرس بس از سانحه را دارد اما چرا فرهاد هرگز این قضیه را بازگو نکرده است؟مسئله ای که مخاطب می خواهد بداند اما روح الله حجازی از کنار این قضیه به راحتی گذشته است و تنها شرایط زندگی را بهانه کرده است.آیا این همان مگوهایی نیست که از اوان کودکی، بچه یاد می گیرد به دلیل آنکه والدینش را عصبی نکند نباید همه چیز را بگوید! ای کاش فیلمساز در زمان ۱۱۰ دقیقه، فیلم به این موضوع می پرداخت که چه عواملی سبب شده تا فرهاد سال ها سکوت کند و حتی اتفاقی که برای فرزندش البته در نوعی بسیار ضعیف رخ داده را در صدد پنهان کردنش است.
والدین باید این علائم را بشناسند و به سادگی از کنار آن عبور نکنند.
البته انتهای فیلم، نکته ی ظریفی دارد چرا که در نمای آخر، فرهاد بر بلندی تراس ایستاده و در حالی که سگی از او درو می شود نشان از آن دارد با گفتن این ماجرا به همسرش، بر ترسش غلبه کرده است.
هاله همسر است یا مادر؟
هاله با تفاوت سنی فاحشی که با همسرش، فرهاد دارد، به ما بازگو می کند که به نوعی مادر فرهاد است تا همسر وی.چرا که برخوردش با فرهاد، مادرانه است تا همسرانه از امر و نهی ها تا تحقیراتش.با دقت در این جزییات متوجه می شویم علت انتخاب فرهاد به جای همسری هم سن و سال خود ، چرا هاله بوده است. او در کودکی اش و مخصوصا با ماجرایی که برایش پیش آمده هرگز نتواسته از مادر آغوش امنی بگیرد از این سو به جای آن که برای خود همسر ی انتخاب کند به دنبال آغوش مادرانه بوده است و هاله را انتخاب می کند. مسلما با غلبه کردن بر ترسش، تردید در مورد همسرش آغاز می شود و چه بسا آینده اش را در کنار هاله نخواهد دید.سکانس های توجه فرهاد به دختر همسایه از چشم های بیننده و هاله هم دور نمی ماند. فاش شدن موضوع آزار جنسی در کودکی فرهاد و روشن شدن زوایای پنهان زندگی به نوعی پایان زندگی مشترک با هاله خواهد بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان





