سینماسینما، محسن جعفری راد:
مستند ناپدید
مستند ناپدید رویکردی تجربی و فراتر از کهن الگوهای مرسوم به امر واقع دارد و فرحناز شریفی بعد از سالها کار در سینمای مستند و ساخت مستندهای ماندگاری مثل ایران در اعلان، با ناپدید نشان می دهد که می توان ساختار شکنی کرد.می توان از تنوع ژانرها استفاده کرد و ابعاد پنهان و پیدای یک سوژه را با نگاهی رها از قواعد آشنا واکاوی کرد. برگ برنده شریفی ساخت زیر متن در مستند ناپدید است. در رویه ظاهری فیلم بحث آگهی ها و گمشده ها مطرح است اما در لایه های زیرین ، بحث سرگشتگی و گم گشتگی انسان معاصر به ویژه در جامعه متناقض ایرانی و شریفی این نگاه چند لایه را با توازن خوبی هدایت کرده که منجر به مشارکت مخاطب در شکل دادن به معناهای متنش می شود.
مستند متهمین دایره بیستم
یکی از نقاط قوت کار جوشیدن موضع فیلمساز نسبت به سوژه از دل یک ماجرای واقعی است که برای خودش اتفاق افتاده.به این ترتیب که ماشینش به سرقت می رود و او بعد از پیدا کردن سارق سراغ سفری به دل دنیای بزهکاری می رود. اما نه از موضع بالا و به دنبال مقصر و به شیوه خوانش رسمی و تلویزیونی که با مستندهای شعاری و دم دستی مثل شوک به معضلات می پردازند و نگاهی تحقیر آمیز به بزهکاران،معتادان و … دارند، بلکه با موضعی هم سان و هم تراز با نوجوانان بزهکار. برگ برنده حسام اسلامی مهیا کردن بستر لازم برای ابراز واکنش آنی از سوی نوجوانان و ساختار منسجم صحنه های تعقیب و گریز است. نوجوانان دوربین مستند را در حد و اندازه یک محرم اسرار و سنگ صبور در زندگی خود پذیرفته اند و همین راحت بودن منجر به فضایی ساده و صمیمی و در عین حال تلخ شده است که تا جان آدم نفوذ می کند.
البته هر دو مستند در مرز تبدیل شدن به یک مستند عالی باقی می مانند.چرا که شریفی و اسلامی جاه طلبی کافی را برای بسط و گسترش ایده های فرمی و روایی خود ندارند. به عنوان مثال استفاده از موسیقی به شکل زاید و توضیح دهنده در مستند ناپدید که با نگاه مینیمالیستی و تجربی کارگردان تناقض دارد و یا نگاه مبتنی بر منطق مقدمه،پیام و نتیجه گیری که مستند متهمین قرن بیستم را مستندی ایدیولوژی زده نشان می دهد.
اما با وجود این ضعف های مهم ،
می توان فضای لازم برای اکران عمومی این دو مستند را به عنوان آثاری روشنگرانه و لازم توجه، مهیا و تماشایش را به مخاطب شعورمند سینما توصیه کرد. به زودی نقد مفصلی بر این دو مستند خواهم نوشت.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش ۶ فیلم مستند ایرانی در برنامه انجمن آسیایی نیویورک
- «متهمین دایره بیستم» برگزیده وین
- بررسی مسایل مالی جشنواره فیلم فجر/ مساله فقط دستمزد یک مشاور نیست
- رقم هایی که تناقض دارند/لزوم شفاف سازی جزییات بودجه و هزینه جشنواره های ملی و جهانی فجر
- این گروه بیدلیل/ عملکرد جشنواره ملی فجر و شگفتی های جشنواره جهانی فجر
- خون تازه در رگهای پریدهرنگ/ نگاهی به چهار فیلم موفق جشنواره فجر
- اولین تیزر از پشت صحنه «ماجرای نیمروز»/ فیلم
- نگاهی به وضعیت یک ماه اخیر سینما به بهانه اسکار فرهادی/ شرایط لغزنده!
- اختصاصی سینماسینما/ محسن تنابنده: برخی در جشنواره فجر از آب گل آلود ماهی گرفتند
- گفتوگو با محمدمهدی دادگو، داور سیوپنجمین جشنواره فیلم فجر/ امسال سال زنان بود
- تقاضای ۵۸ میلیارد تومان برای برگزاری دو جشنواره
- یادداشتی درباره فیلم آپاندیس/ یک پیشنهاد لذت بخش
- چرا «هفت» دل خیلیها را خنک کرد؟!
- واکنش مهرزاد دانش به اظهارات فراستی: سینمای ما دچار مککارتیسم میشود
- نگاهی به مواضع اخیر مسعود فراستی/ دهه ات گذشته رییس!*
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





