سونیا ناصری کول، کارگردان زن مسلمان هالیوود، ضمن تقدیر از ترکیه بابت کمک به پناهجویان، اعلام کرد فیلمبرداری اثر جدید خود را در استانبول انجام خواهد داد.
سونیا ناصری کول، کارگردان زن مسلمان هالیوود و فعال حقوق بشر گفت: «فیلم جدیدم به نام «من تو هستم» درباره زندگی پناهجویان است و برای فیلمبرداری آن در ترکیه به زودی به استانبول سفر خواهم کرد.»
او که در ۱۴ سالگی پس از اشغال کشورش (افغانستان) توسط جماهیر شوروی ناچار به ترک وطن خود شده است، اظهار کرد: «برای ساخت این فیلم با گوکخان تراکیالی، مدیر فیلمبرداری ترک همکاری خواهم کرد تا زندگی پناهجویان به ویژه سوری‌ها را به تصویر بکشم.»
او افزود: «ترکیه کمک زیادی به پناهجویان کرد و با این کار الگویی برای جهانیان شد، به همین دلیل ترکیه را انتخاب کردم.»
ناصری کول با تاکید بر این که وقتی به ترکیه می‌آید احساس می‌کند در خانه خودش است و آنجا را خیلی دوست دارد، گفت: «می‌خواهم این فیلم که فیلمبرداری آن را در استانبول انجام خواهیم داد، کاندیدای اسکار شود.»
او ادامه داد: «من نیز یک مهاجرم و در زمان اشغال افغانستان توسط شوروی به آمریکا رفتم. وقتی به این کشور سفر کردم متوجه شدم همه چیز شدنی است. دیدم شوروی چگونه در کشورم نسل‌کشی کرد اما نمی دانستم باید چه کار بکنم. برای رونالد ریگان طی نامه‌ای هشت صفحه‌ای نوشتم در کشورم چه می‌گذرد؛ نوشتم در آنجا نسل کشی می‌شود و گفتم شما رییس جمهوری آمریکا هستید، چه کاری از دست شما ساخته است؟ و درخواست کردم تا او را ببینم.»
کارگردان افغان در ادامه به این اشاره کرد که بعد با او تماس گرفتند و گفتند رییس جمهور ریگان می‌خواهد او را ببیند و در نهایت موفق شدند تا مجلس سنا را راضی کنند تا به افغانستان موشک استینگر بدهد.
ناصری کول گفت: «من بنیاد جهانی کمک‌رسانی افغانستان را تاسیس کردم تا اتفاقاتی را که در آنجا می‌افتد به گوش جهان برسانم. سال ۲۰۰۷ در کابل یک مستند با نام «نان آورخانه» را ساختم که درباره بچه‌ای هشت ساله است که با فروش تقویم، زندگی را می‌گذراند. این فیلم بازتاب خوبی داشت و باعث شد که من آموزش کارگردانی ببینم و کارگردانی را آغاز کنم.»
او با اشاره به ادامه کارش به فیلم «لاله سیاه» اشاره کرد که یک داستان واقعی راجع به افغانستان بود و تراژدی مردم این کشور را نمایش می‌داد و سال ۲۰۱۱ به عنوان نماینده افغانستان در بخش اسکار خارجی زبان شرکت کرد، افزود: «کارگردانی و فیلمسازی در مناطق جنگی بسیار دشوار است. چون این فیلم را در افغانستان تهیه می‌کردم هیچ کس اسپانسر نشد و در عوض به من پیشنهاد زیادی شد تا در رژیم صهیونیستی، چین و مراکش فیلمسازی کنم.»
این کارگردان مسلمان با تاکید بر این که ساخت فیلم در مناطق جنگی دشوار است و به همین دلیل خیلی وقت‌ها مورد تهدید قرار گرفته است اظهار کرد: «در مورد تجربه‌هایم در این زمینه کتابی نوشتم و با کمک‌هایی که در بنیاد جهانی کمک رسانی افغانستان جمع آوری کردم مدرسه و بیمارستان ساختم.»
ناصری کول با بیان اینکه بر این که تحولی در افغانستان رخ نداده و کشور در کنترل طالبان است، گفت: «کسی درباره کشته شدن میلیون‌ها افغان در این جنگ سخن نمی‌گوید. به خاطر یک شبه‌نظامی طالبان یک روستا را نابود می‌کنند و مردم را می‌کشند. شاید ۴۰۰ انسان جان خود را از دست بدهند اما کسی در این باره حرف نمی‌زند. این برای افغانستان و متحدانش خیلی گران تمام شد. به نظر من از نظر استراتژیکی اشتباهات بزرگی مرتکب شدیم.»
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رکوردشکنی فیلم «سریع و خشمگین۹» در دو روز
- اکران فیلمهای شاخص سال ۲۰۱۹ جهان در چهارمین جشنواره بینالمللی فیلم سلیمانیه
- سایه سنگین قتل جمال خاشقجی بر نخستین جشنواره بینالمللی فیلم عربستان
- همسرِ تونی بلر تهیهکننده شد
- پروژه مشترک جدید ایران و اروپا به زودی آغاز می‌شود
- زمانی که میشد در هالیوود فیلمی خیلی تجربی ساخت!/ نگاهی به فیلم «همشهری کین»
- نمایش فیلمهایی از مصر، استونی و مجارستان در جشنواره جهانی فیلم فجر
- کسی که شبیه هیچکس نیست/ نگاهی به فیلم «حکایت»
- مرور سینمای آلمان و چین در سیوهفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر
- «قهرمانان» قهرمان شد/ دستان خالی فرهادی در اسکار سینمای اسپانیا
- ۱۰فیلم پرفروش سینمای جهان در ۲۰۱۸
- کمال تبریزی در گفتوگو با سینماسینما/ گرایش به ابتذال در فیلمهای کمدی سینمای ایران را ضعیف می‌کند
- برگزاری هفته فیلمهای اروپایی در سینماهای هنروتجربه
- گلایه دوبلور پیشکسوت از بیتوجهی به جذب نیرو در دوبله
- رقابت آثار ایرانی و خارجی برای جایزه بهترین فیلم اول جشنواره جهانی فجر
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
