سینماسینما، بهرنگ ملکمحمدی
«ماجرای نیمروز، رد خون» بیش از هر چیز توقف یک فیلمساز مستعد در شیوهای است که خود او بنا کرده است. سینمایی با ساختاری که به مستند نزدیک است و از امکانات آن استفاده میکند. «رد خون» بیش از هر چیز از فیلمنامهاش ضربه میخورد؛ فیلمنامهای که بعد از گذشت نزدیک به یک ساعت از فیلم راه نمیافتد و مخاطب تکلیفش با قصه اصلی روشن نیست. داستان با وقایع سال ۶۷ آغاز و زمینههای عملیات مرصاد به تصویر کشیده میشود و مانند «ماجرای نیمروز ۱» قصه زندگی یکی از آدمها در میانه این سال پرماجرا روایت میشود، اما دقیقا در همین نقطه و با پرشهای فراوان به آدمها، مکانها و زمانهای مختلف، مخاطب روایت اصلی را گم خواهد کرد. مهدویان در این دنباله «ماجرای نیمروز» سعی میکند به طرف دیگر ماجرا هم بپردازد. اردوگاه اشرف و آدمهایی که در آن خود را برای مبارزه با سرزمین مادری آماده میکنند. فیلم از همینجا دوپاره میشود و سعی میکند در همین زمان اندک تمام اتفاقات اشرف را بر مبنای زندگی دو زن به تصویر بکشد، که به گمانم ناموفق است.
فیلمساز سعی میکند در همان فضای قسمت اول خود حرکت کند، اما حاصل به نظر شلوغتر از آنی است که برای مخاطب تازگی داشته باشد. به عنوان نمونه صحنه جلسات ایدئولوژیک و اعتراف کردن زنان در اشرف تصویر حسرت و درماندگی دو زن در مادرانگی و زندگی زناشویی است که فریب این سازمان مخوف را خوردهاند، اما به نظر این اتفاق در سکانسی فوقالعاده و در اتاق کارگردانی تلویزیونی سخنرانی رجوی و زوم کردن همسر عباس زریباف روی صورت او رخ میدهد و دیگر نیازی به تاکید مجدد نیست.
«رد خون» باز هم نشان میدهد سینمای ایران با آنکه از نظر تکنیکی و اجرا به استانداردهای خوبی رسیده، هنوز در حوزه متن و روایت اشکالات عمدهای دارد و قهرمانسازی در آن اتفاق نمی افتد. سینمایی از جنس «رد خون» و پیش از آن «ماجرای نیمروز ۱» به شکل جدی قهرمانانی میخواهد که بتوانند مخاطب عام سینما را با خود همراه کنند. اتفاقی که در شکل فعلی و به شکل حداقلی رخ میدهد، اما ظرفیتهای این گونه در سینمای جهان بسیار فراتر از چیزی است که ما در ایران با آن مواجه هستیم.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نقد؛ چراغی در رهگذر تاریک و روشن سینما
- دست برنده برای فرشته مرگ/ نگاهی روانشناختی به فصل دوم «زخم کاری»
- سانسور عجیب در سریال زخم کاری که خبرساز شد
- دانههایی که سبز نمیشوند/ درباره اقتباس در «زخم کاری: بازگشت»
- در گفتوگو با سینماسینما مطرح شد؛ حرفهای علی مردانه، برنامهریز مطرح درباره «آکتور»، کیمیایی و «برادران لیلا»
- قهرمان تنهایی که دوربین رهایش نمیکند/ نگاهی به فیلم «مرد بازنده»
- یک آس و نیم/ نگاهی به فیلم «مرد بازنده»
- پس از خداحافظی میرکریمی روی داد/ مهدویان: جشنواره فیلم فجر برای من تمام شده
- مشق قواعد ژانر همراه با محافظه کاری/ نگاهی به فیلم «مرد بازنده»
- غریبههای آشنا/ تاملی بر فیلم «هارمونیهای ورکمایستر» ساخته بلا تار
- علی تیموری: هوش، خلاقیت و سختکوشی لازمه بازیگری است
- محمدحسین مهدویان مهمان «نردبان» شبکه مستند شد
- خباثت و قساوتِ جامعهای با وجدانهای مصلحتاندیش/ نگاهی به سریال «زخم کاری»
- «زخم کاری»؛ وقتی روایت و شخصیتپردازی فدای جذب مخاطب میشود
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
آخرین ها
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
