تینا جلالی در اعتماد نوشت :
جشنواره فیلم فجر به دلیل ماهیت و اصالتی که دارد چگونگی برگزاری آن همواره محل بحث و مناقشه اهالی سینما بوده؛ عدهای ذات برگزاری آن را از سالهای ابتدایی تاکنون مفید برای سینما میدانند و برخی هم نحوه سیاستگذاری آن را برنمیتابند. سی و ششمین دوره این رویداد هم از این قاعده مستثنی نیست و از روزهای ابتدایی انتقادات و اظهارنظرهای گوناگون به خود دیده؛ اما در این میان عدهای از فیلمسازان تمایلی به شرکت در این رویداد نداشتند و بعضا عدم حضورشان را رسانهای کردند. فیلم «هزارپا» به کارگردانی ابوالحسن داوودی یکی از این فیلمهاست با کارگردان این فیلم در خصوص دلیل این عدم حضور گفتوگو انجام دادیم که ازنظر میگذرانید.
آقای داوودی فیلم «هزارپا» در حال حاضر در چه مرحلهای قرار دارد؟
مراحل پایانی صداگذاری و فنی.
پس دلیل موجهی برای عدم تحویل فیلم به جشنواره فیلم فجر نداشتید و فیلم هزارپا میتوانست در این رویداد شرکت کند؟
بله، فیلم هزارپا میتوانست در این جشنواره باشد دلیل حضور نداشتن و اینکه من اصراری نداشتم این فیلم در جشنواره امسال باشد به تجربه سیوچندساله من در سینما و جشنواره فیلم فجر برمیگردد.
از چه جهت؟
شکل برگزاری جشنواره برای بعضی فیلمها باانرژی مثبت همراه است و برای بعضی فیلمها هم ممکن است بیشتر فضای حاشیهای را برایشان رقم بزند و مدعیانی را برای فیلم به وجود آورند که بیشتر مانع در مسیر فیلم و مخاطب فراهم کند تا کمک آن باشد و این تجربهای است که من در این سالها کسب کردهام و اصلا هم ربطی به اینکه اعتبار جشنواره کم یا زیاد شده یا از ارزش آن کاسته شده یا به آن افزودهشده، ندارد. درواقع احساس کردم جشنواره فیلم فجر هیچ کمکی به چگونگی عرضه این فیلم نمیکرد.
البته در سالهای گذشته این رویداد با دافعه و جاذبههایی برای اهالی سینما همراه بوده است.
معتقدم جشنواره یک مجموعه مرکب و پرتناقض است و در تمام سالهای برگزاریاش نیز هم با جاذبه همراه بوده و هم با دافعه، هم حواشی آزاردهنده داشته و هم حواشی جذاب.
اما همواره حواشی آزاردهنده آن طی سالیان بیشتر بوده.
فکر میکنم نباید این رویداد پرمساله و مرکب و پرتناقض در اهداف را با یک چوب برانیم یا نسبت به آن قضاوت ناعادلانهای داشته باشیم. ضمن اینکه به این نکته هم تاکید دارم که جشنواره فیلم فجر هنوز برگزار نشده پس بعد از برگزاری باید آن را قضاوت کنیم و بگوییم که بدتر یا بهتر شده. بنابراین من قضاوت شخصیام را تنها در مورد فیلم خودم میتوانم داشته باشم. چراکه جشنواره به همان میزان که برای فیلم قبلی من «رخ دیوانه» فضای مثبتی به وجود آورد به همان میزان برای فیلم زادبوم برعکس عمل کرد و درحالی که این فیلم چند سیمرغ هم کسب کرد، اما در واقع بیشتر از برخوردها و معارضین به وجود آمده در جشنواره آسیب دید و قربانی فضای ساختگیای شد که از نمایش در جشنواره شکل گرفت و رشد یافت و به توقیف هشتساله فیلم انجامید. بنابراین تجربه شخصیام به من میگوید که راهرفته را دوباره نروم و این تنها به قضاوت شخصی من برمیگردد.
بعضا تغییراتی که هرساله در ساختار برگزاری جشنواره فجر به وجود میآید. آیا به نظر شما باعث افت کیفی این رویداد و دلزدگی اهالی سینما نمیشود؟
این ایراد از ابتدای شکلگیری جشنواره همواره وجود داشته و ایراد اساسی هم هست. در هر دوره برگزاری جشنواره شاهدیم که قوانین این رویداد مطابق باسلیقه برگزارکنندگان و فضای اجتماعی، سیاسی و امنیتی جامعه تغییر میکند؛ این در حالی است که جشنواره فیلم فجر به عنوان مهمترین رویداد هنری و حرفهای سینما، فارغ از این مسائل در این سالها شناسنامه درستی نداشته و به معنای واقعی از ساختار و نظامنامه درستی هم برخوردار نیست. در هر دوره بسته به مناسبات اجتماعی و بنا به دیدگاه دولتی که سرکار بوده نگاه سیاسی، شکل اجرا و بازخورد مختلف داشته است. کسانی هم که اجرای جشنواره را بر عهده دارند اهالی دولت هستند و بعضا دستاندرکاران سینما هم که در چگونگی برگزاری این رویداد دخالت میکنند اجبارا همان قواعد را رعایت میکنند. ضمن اینکه جشنواره فیلم فجر از دید گروهی از سری جشنهای سیاسی حکومتی محسوب میشود و وقتی نگاه یک جشنواره سینمایی به نگاه سیاسی محدود شود یا مجبور به اجرای قواعد سیاسی مشخص باشد، این مشکلات هم برایش به وجود میآید.
شاید اگر این رویداد زمان دیگری برگزار میشد این میزان مشکلات برایش به وجود نمیآمد.
قطعا همینگونه است. انتظارات سیاسی، امنیتی، معنوی و ایدئولوژیکی نظام جمهوری اسلامی وقتی باخواستههای حرفهای و هنری سینماگران درهم شود تبدیل به آش شلهقلمکاری میشود که مدیریت آن را غیرممکن میکند.
پس شما به برگزارکنندگان جشنواره حق میدهید؟
البته باید انصاف به خرج دهیم چراکه برای هر مدیری چه دوره شمقدری، چه دوره رضاداد یا داروغهزاده نحوه مدیریت این رویداد بسیار کار سخت و پیچیدهای بوده و هست. این سختی در ذات جشنواره است و درست بشو هم نیست تازمانی هم که این شیوه تفکر و شرایط اجرا از جوانب مختلف به جشنواره تحمیل شود و جشنواره فیلم فجر به سمت تخصصی شدن کامل نرود همین مسائل وجود دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- عمومی کردن گفتگوهای انتقادی در هنر سینما؛ میزبانی خانه هنرمندان از نشستی باحضور همایون اسعدیان و ابوالحسن داودی
- گفت وگو با ابوالحسن داودی درباره انتخابات اخیر خانه سینما
- خط و نشانهای دوستان دوام ندارد/ یادداشت ابوالحسن داودی
- ادامه واکنشها به جلسه شورای صنفی نمایش/ دو هشدار متفاوت درباره جایگاه خانه سینما!
- مراسم مجازی یادبود سیامک شایقی برگزار شد/ حکایت آن لبخندهای آرام
- خانه پدری عیّاری، عیار عدالت و قانون/یادداشتی از ابوالحسن داودی
- آیا ابوالحسن داودی ،هزار پا ۲ را می سازد ؟
- ابوالحسن داودی:سینماگردستگاه فسادسنج ندارد تا پی ببرد که منشا سرمایه فیلمش کجاست
- توضیح ابوالحسن داودی درباره توزیع عجیب «هزارپا» در شبکه نمایش خانگی
- انتقاد ابوالحسن داودی از تصمیم جدید سازمان سینمایی :اولویت دادن اکران نوروز به فیلمهای جشنواره،تصمیمی احساسی است
- داوودی: قوانین کهنهی وزارت کار برای سینما مناسب نیست
- پارسایی :«هزارپا» با قیمت متعارف عرضه میشود
- انتقاد ابوالحسن داودی از بیتوجهی به سینمای کمدی
- انتقاد کارگردان «هزارپا» از مافیای اکران/ داودی: سر فیلم من را هم بریدند
- ابوالحسن داودی: فساد اخلاقی با شعارهایی که میشنویم جور درنمیآید
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
